Home Blog

Kabinet wil oudedagsreserve zzp’ers opheffen om EU-geld veilig te stellen

Redactie
-
0
Kabinet wil oudedagsreserve zzp’ers opheffen om EU-geld veilig te stellen
Calculator op financiële grafieken met euro-biljetten op tafel, illustratief bij de aangekondigde uitfasering van de fiscale oudedagsreserve
Beeld: Jakub Zerdzicki (Pexels), redactie ZZP Nieuws © 2026

Het kabinet wil de fiscale oudedagsreserve van IB-ondernemers versneld uitfaseren. Niet om de regeling zelf, maar als wisselgeld richting Brussel. Zonder die ingreep dreigt Nederland honderden miljoenen euro’s uit het Europese coronaherstelfonds mis te lopen, omdat een hervorming die het kabinet zelf heeft toegezegd niet op tijd af komt.

Dat blijkt uit een brief die minister Eelco Heinen (Financiën, VVD) in de week van 11 mei aan de Tweede Kamer stuurde en die op 18 mei door Het Financieele Dagblad werd onthuld. Heinen meldt daarin dat hij eind deze maand een gewijzigd pakket hervormingen indient bij de Europese Commissie. Een van de wisselstukken in dat pakket: het uitfaseren van de oudedagsreserve, die voor nieuwe toevoegingen al sinds 1 januari 2023 dicht zit.

Een Nederlandse keuze, geen Brussels dictaat

De €5,4 miljard waar Nederland aanspraak op kan maken uit het Herstel- en Veerkrachtplan is grotendeels Nederlands belastinggeld dat via Brussel terugvloeit. Maar de mijlpalen waaraan die uitkering hangt, heeft het kabinet-Rutte IV in 2021 zelf geformuleerd. Brussel heeft het plan beoordeeld en goedgekeurd, niet opgelegd. Per gemiste mijlpaal kan de Europese Commissie ruim €600 miljoen korten op de uitkering, op basis van een kortingsmethodologie die Heinen vorig jaar nog uitvoerig aan de Tweede Kamer heeft toegelicht.

Vier dossiers leveren nu problemen op: de regiewet voor volkshuisvesting, de wet die zzp-schap afbakent, de verplichte arbeidsongeschiktheidsverzekering voor zzp’ers, en het versnellingsbesluit voor elektriciteitsprojecten. Heinen heeft de Tweede Kamer in januari al uitvoerig geïnformeerd over welke mijlpalen nog openstaan en welke financiële risico’s daarbij horen. Voor de BAZ-mijlpaal — de verplichte AOV — heeft het kabinet begin mei al een vervanger op tafel gelegd: de Wet meer zekerheid flexwerkers, die de Tweede Kamer op 12 mei aannam. De FOR-uitfasering komt daar nu bij, als aanvullende maatregel waarmee Heinen Brussel hoopt te overtuigen om akkoord te gaan.

Hoe de oudedagsreserve werkt — en wat verandert

De oudedagsreserve (FOR) was tot 2023 een fiscale aftrekpost voor zzp’ers en andere IB-ondernemers. Wie aan het urencriterium voldeed, mocht jaarlijks een deel van de winst boekhoudkundig opzij zetten als reserve voor later. Het bedrag bleef in de onderneming en de inkomstenbelasting erover werd uitgesteld tot het moment van staking, pensionering of overlijden — tenzij het tegen die tijd werd omgezet in een lijfrente, waarna de belasting pas bij uitkering verschuldigd was.

Per 1 januari 2023 ging de regeling dicht voor nieuwe opbouw. Bestaande standen mochten op de balans blijven staan en werden volgens het overgangsrecht (artikel 10a.29 Wet IB 2001) afgewikkeld onder de oude regels. Dat overgangsrecht zou volgens de wet pas in 2037 vervallen — ruim de tijd dus om een lopende FOR netjes af te bouwen.

Dat is precies wat het kabinet nu wil verkorten. Hoe ver, wanneer en met welke fiscale gevolgen — verplichte vrijval over een vaste periode, een nieuwe einddatum, een gefaseerde belastingheffing — staat niet in de Kamerbrief zoals die nu via het FD bekend is. De uitwerking volgt in een wetsvoorstel.

Wel staat vast dat het om aanzienlijke bedragen kan gaan. Het FOR-maximum was in 2022 €9.632 per jaar; wie meerdere jaren maximaal heeft gereserveerd, heeft tienduizenden euro’s aan uitgestelde belastingschuld op de balans. Een ondernemer die vijf jaar het maximum opzij heeft gezet, heeft bijvoorbeeld bijna €48.000 staan. Bij vrijval valt dat bedrag in één keer bij de winst, en wordt er — afhankelijk van het overige inkomen — al snel €18.000 tot €23.000 belasting over geheven. Tenzij er liquide middelen zijn om een lijfrente mee te financieren, want dat is de enige route om de heffing alsnog uit te stellen. En liquide middelen zijn er bij de FOR per definitie niet, want dat geld is in de onderneming achtergebleven.

Derde fiscale klap in vier jaar tijd

Voor zzp’ers is dit niet het eerste fiscale verlies in korte tijd. De zelfstandigenaftrek is afgebouwd van €6.310 in 2022 naar €1.200 in 2026, en gaat in 2027 verder omlaag naar €900. De FOR werd in 2023 dichtgezet voor nieuwe opbouw. In april 2026 maakte het kabinet bekend dat de startersaftrek per 2027 wordt afgeschaft en de kleinschaligheidsinvesteringsaftrek versoberd. En nu komen ook de bestaande FOR-standen alsnog op het Brusselse onderhandelingsbord.

Maar er is een verschil met eerdere ingrepen. De zelfstandigenaftrek, de startersaftrek en de FOR-stop raakten allemaal toekomstige fiscale ruimte: minder aftrekken, geen nieuwe opbouw, lagere drempels. Voorspelbaar, en met overgangstermijnen waarop ondernemers konden plannen. De FOR-uitfasering werkt anders. Die treft een bedrag dat ondernemers in de jaren tot 2023 hebben opgebouwd op basis van regels die het kabinet zelf heeft vastgesteld — mét een wettelijke overgangsregeling die tot 2037 zou doorlopen. Die regeling wordt nu opengebroken, niet vanwege fiscale heroverweging, maar omdat een andere wet niet op tijd af komt.

Brussel als breekijzer

Het Herstel- en Veerkrachtplan was in 2020 bedoeld om Europese economieën te ondersteunen na de coronapandemie. Vijf jaar later is het in Nederland steeds vaker de stok waarmee zzp-dossiers door de Kamer worden geduwd. Eerst werd het verduidelijkingsdeel van de VBAR geschrapt en vervangen door het rechtsvermoeden bij laag uurtarief, met spoed door beide Kamers gejaagd onder verwijzing naar de EU-deadline. Toen werd de Wet meer zekerheid flexwerkers ingeruild voor de verplichte AOV-mijlpaal. En nu wordt een fiscale regeling die helemaal niets met arbeidsmarktbeleid te maken heeft — de afwikkeling van de FOR — onder diezelfde deadline gebracht.

Dat de Commissie naar verwachting akkoord gaat, is geen vergezicht. Andere lidstaten hebben hun plan al eens herzien, soms meerdere keren, en de Commissie hanteert daar in de praktijk een ruime opstelling bij zolang er een aantoonbaar alternatief is. Heinen rekent op die ruimte. Maar het politieke ongemak ligt niet in Brussel. Het ligt in Den Haag, waar het kabinet de Eerste en Tweede Kamer moet uitleggen waarom een fiscale belofte uit 2023 alsnog wordt teruggedraaid — als wisselgeld voor een arbeidsmarktwet die het zelf niet op tijd kon afmaken.

Wat zzp’ers met een FOR nu kunnen doen

Voor zzp’ers met een FOR op de balans is het verstandig om niet te wachten tot het wetsvoorstel publiek wordt. De huidige regels staan vrijwillige omzetting in een lijfrente nog toe, fiscaal neutraal: tegenover de afname van de FOR staat een aftrekbare lijfrentepremie, waardoor er per saldo geen heffing plaatsvindt op het moment van omzetting. De belasting wordt dan pas geheven op de uitkeringen, doorgaans op een moment dat het inkomen — en dus het belastingtarief — lager is.

Heinen stuurt zijn wijzigingsverzoek eind mei naar Brussel. Een principeakkoord is volgens hem ambtelijk al rond. De uitwerking in een wetsvoorstel komt pas daarna. Tot die tijd geldt het overgangsrecht uit 2023, en de keuzeruimte die daarmee samenhangt. Een gesprek met een fiscalist of boekhouder — over wat de FOR-stand precies is, welk deel zinvol is om alvast in een lijfrente om te zetten, en welke route bij de eigen leeftijd en pensioenplanning past — kan op dit moment meer opleveren dan na publicatie van een nieuwe wet.

Bron: Het Financieele Dagblad · BNR Nieuwsradio · Rijksoverheid · Tweede Kamer

Deel dit bericht via:

Wtta-invoeringsdatum definitief: 1 januari 2027, handhaving vanaf 2028

Redactie
-
0
Wtta-invoeringsdatum definitief: 1 januari 2027, handhaving vanaf 2028
Het Binnenhof in Den Haag, gezien vanaf de Hofvijver — waar minister Vijlbrief de Tweede Kamer informeerde over de invoering van de Wtta per 1 januari 2027
Beeld: Julien Lambert (Pexels), redactie ZZP Nieuws © 2026

Minister Hans Vijlbrief (SZW) houdt vast aan 1 januari 2027 als datum van invoering van de Wet toelating terbeschikkingstelling arbeidskrachten (Wtta). Dat schrijft hij in een brief aan de Tweede Kamer van 18 mei 2026. Het Koninklijk Besluit met de definitieve ingangsdatum verschijnt eind juni. De Nederlandse Arbeidsinspectie begint een jaar later, op 1 januari 2028, met handhaving.

De Wtta voert een verplicht toelatingsstelsel in voor bedrijven die arbeidskrachten ter beschikking stellen — uitzendbureaus, detacheerders, payrollbedrijven en in veel gevallen ook consultancy- en IT-dienstverleners die personeel uitlenen aan opdrachtgevers. Voor zelfstandige zzp’ers die direct factureren aan opdrachtgevers heeft de wet geen directe gevolgen. Wie via een bemiddelaar werkt, krijgt er wel indirect mee te maken. Meer achtergrond staat in de kennisbank: Wat betekent WTTA?

Risico’s bekend, maar volgens minister geen reden voor uitstel

Vijlbrief noemt in zijn brief vier risico’s rond de invoering: de tijdige beschikbaarheid van de ICT-infrastructuur bij de Nederlandse Autoriteit Uitleenmarkt (NAU), de operationele gereedheid van die organisatie, de gegevensuitwisseling met partijen als de Belastingdienst en de Nederlandse Arbeidsinspectie, en de vraag of er voldoende private inspectiecapaciteit beschikbaar is. De minister noemt de doorlooptijd “krap” maar ziet geen aanwijzingen dat de planning niet wordt gehaald.

Uitstel zou volgens Vijlbrief juist een remmend effect hebben op de voorbereidingen in de markt. “De urgentie van het tegengaan van de misstanden in de uitzendsector weegt zwaarder dan het geringe profijt van uitstel”, aldus de minister. Onderzoeksbureau Regioplan voert nu een herijkingsonderzoek uit naar het te verwachten aantal aanvragen; die resultaten volgen voor de zomer.

Wat verandert er voor zzp’ers via een bemiddelaar

Zzp’ers die hun opdrachten via een detacheerder, payrollbureau of consultancybedrijf lopen, kunnen indirect met de Wtta te maken krijgen. Die bemiddelaars hebben vanaf 2027 een toelating nodig om personeel ter beschikking te stellen. Vanaf 1 januari 2028 mogen opdrachtgevers geen zaken meer doen met bemiddelaars zonder toelating.

De kosten van toelating en periodieke controles kunnen deels worden doorberekend aan inleners. Advocaat Joost van Ladesteijn waarschuwde vorig jaar al voor een waterbedeffect richting zzp-schap als de inhuur via uitleners duurder wordt. De Wtta valt bovendien samen met de intensievere handhaving op schijnzelfstandigheid die de Belastingdienst sinds januari 2026 voert.

Volgende stappen

Eind juni 2026 publiceert het kabinet het Koninklijk Besluit met de definitieve invoeringsdatum. Bureau Gateway voert in het najaar een ‘health check’ uit op de voortgang van de invoering. Eind 2026 stuurt Vijlbrief een nieuwe Stand van de invoering NAU naar de Tweede Kamer.

Bron: Tweede Kamer · Rijksoverheid

Deel dit bericht via:

Waarom de overheid het zzp-schap moeilijker maakt — en zelf de prijs betaalt

Redactie
-
0
Waarom de overheid het zzp-schap moeilijker maakt — en zelf de prijs betaalt
Leraar geeft les voor een schoolbord met geometrische formules — illustratiebeeld bij artikel over zzp in het onderwijs en de positie van zelfstandige leerkrachten in het Nederlandse sociale stelsel.
Beeld: Immo Wegmann (Unsplash), redactie ZZP Nieuws © 2026

Vanuit zzp’ers in het onderwijs klinkt steeds vaker dezelfde vraag: waarom mag iemand wel lesgeven, maar alleen in loondienst? Het onderwijs kampt met een hardnekkig lerarentekort, terwijl bevoegde leerkrachten zich als zelfstandige beschikbaar stellen — vaak parttime, vanuit expertise, naast ander werk. Toch wordt hun positie steeds smaller. De aangescherpte handhaving op schijnzelfstandigheid raakt de hele sector, ook zzp’ers die overduidelijk ondernemer zijn. In zorg en onderwijs raken zo precies de mensen buiten beeld waar die sectoren het hardst om zitten te springen.

De verklaring die in dit debat het meest klinkt is een korte: de overheid wil meer belastinggeld binnenkrijgen. Bij loondienst gaan werkgeverslasten automatisch via vaste systemen — premies voor WW, WIA, Zvw en sectorale pensioenfondsen zoals het ABP. Bij zzp komt daar niets van automatisch binnen. Vanuit dat frame is de handhaving op schijnzelfstandigheid een poging om de fiscale derving te beperken.

Dat klopt deels. Maar het mist de helft van het verhaal — en het is precies die andere helft die verklaart waarom de patstelling in het onderwijs en de zorg zo moeilijk te doorbreken is.

Miljarden derving via fiscale ondernemersregelingen — maar afbouw is al jaren gaande

De fiscale kant is concreet. Het CPB raamde in eerder onderzoek dat de aftrekposten voor ondernemers — waaronder zelfstandigenaftrek, MKB-winstvrijstelling en kleinschaligheidsinvesteringsaftrek — de schatkist samen miljarden euro’s per jaar kosten. Specifiek de zelfstandigenaftrek en MKB-winstvrijstelling betekenen dat een gemiddelde zzp’er minder belasting betaalt over hetzelfde inkomen dan een werknemer in loondienst.

Het kabinet bouwt die voordelen al jaren versneld af. De zelfstandigenaftrek is sinds 2022 teruggebracht van €6.310 naar €1.200 in 2026, en gaat in 2027 verder naar €900. De Nederlandsche Bank pleitte op 7 mei 2026 voor verdere beperking van fiscale voordelen voor zzp’ers zonder personeel. Maar de fiscale derving is in dit dossier niet het hardste argument. Want dat is in theorie nog op te lossen door tarieven aan te passen — bij zzp’ers of bij werknemers. Het tweede probleem zit dieper.

Het stelsel-argument: sociale zekerheid is gebouwd op één arbeidsvorm

Het Nederlandse stelsel van sociale zekerheid — WW, WIA, AOW, collectieve pensioenopbouw — is in de jaren vijftig en zestig ontworpen op basis van één uitgangspunt: dat de meerderheid van de werkende bevolking in loondienst zou werken. Werkgevers en werknemers dragen samen premies af, fondsen vullen zich automatisch, en het collectieve risico van ziekte, ouderdom en werkloosheid wordt gespreid.

Zzp’ers passen daar niet in. Niet omdat ze niets afdragen — ze betalen inkomstenbelasting en de inkomensafhankelijke bijdrage Zvw — maar omdat ze niet meedoen aan de premies voor werknemersverzekeringen en niet automatisch pensioen opbouwen. Volgens de CBS-cijfers van januari 2026 zijn er ruim 1,5 miljoen mensen met een hoofdbaan als zelfstandige. Hoe meer zzp’ers, hoe meer mensen buiten de premiekring vallen. En hoe brozer het collectieve stelsel wordt — niet alleen voor de overheid, ook voor de zzp’er zelf bij arbeidsongeschiktheid of ouderdom.

Hoogleraar arbeidsrecht Evert Verhulp formuleerde het in NU.nl scherp: de overheid probeert het belasting- en sociale zekerheidsstelsel te beschermen. Dat is een bredere claim dan alleen “meer belasting willen”, en hij verklaart waarom het kabinet zo vasthoudt aan de huidige koers — ook in sectoren waar het pijn doet.

Onderwijs als testcase: ABP heeft geen vakje voor de zzp-leraar

In het onderwijs zit deze spanning extra strak. Het ABP — het sectorpensioenfonds voor overheid en onderwijs — is historisch gebouwd op het uitgangspunt dat iedereen die voor de klas staat in loondienst werkt. Een zzp-leerkracht die een paar uur per week op een school werkt valt buiten die opbouw. Niet omdat hij niets reserveert voor zijn oude dag — veel zzp’ers doen dat wel, maar via lijfrente, banksparen, een eigen pensioenproduct, beleggingen op de beurs of via aankoop en verhuur van vastgoed — maar omdat het collectieve systeem die afdrachten niet kan verwerken.

Tegelijk worden die alternatieve routes minder vanzelfsprekend. De Wet werkelijk rendement box 3 — op 12 februari 2026 aangenomen door de Tweede Kamer en deze maand bij de Eerste Kamer in behandeling — gaat per 2028 ook ongerealiseerde koerswinsten op aandelen jaarlijks belasten tegen 36%. Voor vastgoed geldt een mildere regeling: pas afrekenen bij verkoop. Maar voor zzp’ers die hun oudedagsvoorziening opbouwen via een beleggingsportefeuille buiten een sectorpensioen om, worden de alternatieven smaller. Uit eerder Knab-onderzoek bleek al dat veel zelfstandigen hun fiscale pensioenruimte onbenut laten — en juist wie nu via beleggingen opbouwt, krijgt straks een ingewikkelder verhaal.

Voor het kabinet is dit precies waar de spanning zit. Een groeiende groep onderwijsprofessionals die buiten het ABP opereert, betekent minder premie-instroom voor het fonds — en dat is wat de overheid wil voorkomen. Niet omdat de zzp’er iets verkeerd doet, maar omdat het collectieve systeem niet is ingericht op andere arbeidsvormen. De keuze om je oudedagsvoorziening zelf in te richten is een kerneigenschap van het ondernemerschap — dat het stelsel daar geen plek voor heeft, is een probleem van het stelsel.

Toch is die vrijheid niet voor elke zzp’er even aantrekkelijk. De Zelfstandigen Enquête Arbeid 2025 liet zien dat 23% van de zzp’ers in pedagogische beroepen liever in loondienst zou werken — ruim twee keer zo hoog als het gemiddelde van 11%. Dat zegt iets over de positie waarin onderwijs- en zorgzelfstandigen zich bevinden: vaak werkend voor één opdrachtgever, met beperkte tariefonderhandeling, in sectoren waar de collectieve arbeidsvoorwaarden historisch sterk verankerd zijn. Voor sommigen is zzp-schap een bewuste keuze, voor anderen een afgedwongen oplossing in een sector waar vaste banen schaars zijn — of juist een tijdelijke route waar ze liever weer uit zouden willen.

De cijfers laten ook de andere kant zien. In het vierde kwartaal van 2025 daalde het aantal zzp’ers in het onderwijs (inclusief particulier en privaat) met 8,8% op jaarbasis. Opdrachtgevers worden voorzichtiger, ook waar dat juridisch niet hoeft. De handhaving werkt — alleen wel breder dan de bedoeling was.

De keuze die het kabinet ontwijkt

De echte vraag in dit dossier is fundamenteel: past het stelsel zich aan aan moderne werkvormen, of past de werkende zich aan aan het stelsel? Tot nu toe kiest het kabinet voor het tweede. De aangescherpte handhaving, de voorbereiding van de Zelfstandigenwet en het rechtsvermoeden van werknemerschap onder 38 euro per uur sturen feitelijk dezelfde kant op: maak zzp moeilijker, krijg meer mensen in loondienst, herstel de premie-instroom.

Een derde optie wordt zelden hardop besproken: zzp’ers een eigen, verplicht afdrachtenstelsel geven dat aansluit op het bestaande sociale zekerheidsstelsel. Een variant daarvan ligt al op tafel met de kabinetsplannen voor een verplichte arbeidsongeschiktheidsverzekering voor zelfstandigen. Daarnaast werkt het kabinet aan een verplichting voor zelfstandigen om ‘adequaat’ pensioen op te bouwen. Maar zolang er geen serieuze hervorming komt van het bredere belasting- en sociale zekerheidsstelsel rond zelfstandigen, blijft het systeem grotendeels op loondienst gericht.

Het gevolg daarvan: in sectoren als onderwijs en zorg blijven opdrachtgevers uit voorzorg afhaken, blijven zzp’ers die overduidelijk ondernemer zijn zich onterecht buitengesloten voelen, en blijft het lerarentekort groter dan nodig. Niet omdat er per se geen leraren beschikbaar zijn — die zijn er ook — maar omdat het stelsel een groot deel van hen niet kan plaatsen. Zolang het kabinet die keuze niet maakt, blijft de patstelling waar Nederland nu in zit. Met of zonder Zelfstandigenwet.

Door Marco Weeber, uitgever en eindredacteur ZZP Nieuws — volgt het zzp-dossier sinds 2014.

Bron: Centraal Bureau voor de Statistiek · De Nederlandsche Bank · Rijksoverheid · NU.nl

Deel dit bericht via:

Verplichte AOV schuift naar achter in EU-plan, Wet rechtsvermoeden krijgt nu spoed

Redactie
-
0
Verplichte AOV schuift naar achter in EU-plan, Wet rechtsvermoeden krijgt nu spoed
Europese vlaggen bij het Berlaymont-gebouw in Brussel, hoofdkwartier van de Europese Commissie
Beeld: Marco (Pexels), redactie ZZP Nieuws © 2026

De verplichte AOV voor zzp’ers (BAZ) gaat er nog steeds komen, maar wordt formeel later ingevoerd dan eerder gepland. Dat blijkt uit een Kamerbrief van minister Vijlbrief aan de Eerste Kamer van 12 mei 2026, geschreven op dezelfde dag dat de Tweede Kamer instemde met de Wet meer zekerheid flexwerkers. Tegelijk vraagt minister Aartsen voor Werk en Participatie aan de senaat om spoedbehandeling van de Wet rechtsvermoeden bij laag uurtarief — een wet die zzp’ers met een uurtarief onder 38 euro een nieuw juridisch instrument geeft.

Wat er aan de hand is

Nederland heeft met de Europese Commissie afspraken gemaakt over hervormingen in ruil voor geld uit het Europese Herstel- en Veerkrachtplan. Per mijlpaal die niet wordt gehaald, dreigt een korting van maximaal ruim 600 miljoen euro op de Europese uitkering. Het gaat hierbij in feite om Nederlands belastinggeld dat via Brussel terugvloeit — Nederland is nettobetaler aan de EU en heeft deze hervormingen zelf in het Herstel- en Veerkrachtplan opgenomen. Drie van die mijlpalen hangen samen met zzp-wetgeving: de invoering van de verplichte AOV (BAZ), het rechtsvermoeden bij laag uurtarief, en wetgeving rond schijnzelfstandigheid.

De BAZ-mijlpaal blijkt niet langer haalbaar binnen de EU-deadline. Na ambtelijk overleg is een principeakkoord met de Commissie bereikt: deze mijlpaal kan worden vervangen door de Wet meer zekerheid flexwerkers — mits die wet uiterlijk 31 augustus 2026 in het Staatsblad staat en het onderdeel gelijkwaardige arbeidsvoorwaarden voor uitzendkrachten uiterlijk 31 december 2026 ingaat. Dat is de reden voor de spoed.

Wet rechtsvermoeden: drempel 38 euro per uur

De Wet rechtsvermoeden bij laag uurtarief is op 21 april 2026 aangenomen door de Tweede Kamer en ligt nu bij de Eerste Kamer. De wet introduceert een rechtsvermoeden van arbeidsovereenkomst voor zzp’ers met een uurtarief onder 38 euro. Wie onder die grens werkt en zich werknemer wil noemen, kan dat bij de rechter eenvoudiger afdwingen. De opdrachtgever moet vervolgens bewijzen dat er wél sprake is van zelfstandig ondernemerschap.

Minister Aartsen vraagt de senaat ook deze wet vóór het zomerreces te behandelen — om dezelfde reden als de flex-wet: het bewaken van de EU-mijlpalen.

Wat dit betekent voor zzp’ers

De verplichte AOV gaat er komen, maar invoering vóór 2030 was sowieso onwaarschijnlijk volgens uitvoerders. Het wegvallen van de EU-deadline verandert daar in de praktijk weinig aan. Voor zzp’ers met een tarief boven 38 euro per uur verandert ook de Wet rechtsvermoeden weinig: zij vallen buiten de drempel. Voor wie structureel onder 38 euro werkt — vooral in de zorg, schoonmaak en delen van de bouw — biedt de wet na publicatie in het Staatsblad een nieuwe mogelijkheid. Zzp’ers kunnen dan zelf bij de rechter werknemersstatus opeisen; de opdrachtgever moet bewijzen dat sprake is van zelfstandig ondernemerschap.

De Eerste Kamercommissie Sociale Zaken en Werkgelegenheid bespreekt op 19 mei 2026 de procedure voor de flex-wet. De behandeltermijn voor de Wet rechtsvermoeden staat los daarvan.

Bron: Rijksoverheid · Tweede Kamer · Eerste Kamer · ZZP Nieuws-archief

Deel dit bericht via:

Flex-wet aangenomen door Tweede Kamer: dit betekent het voor zzp’ers

Redactie
-
0
Flex-wet aangenomen door Tweede Kamer: dit betekent het voor zzp’ers
Het Binnenhof in Den Haag, waar de Tweede Kamer op 12 mei 2026 instemde met de Wet meer zekerheid flexwerkers
Beeld: Valentin Ivantsov (Pexels), redactie ZZP Nieuws © 2026

De Tweede Kamer heeft dinsdag 12 mei 2026 met ruime meerderheid ingestemd met de Wet meer zekerheid flexwerkers. Voor zzp’ers verandert er door deze wet inhoudelijk niets. De wet beperkt nulurencontracten, draaideurconstructies met tijdelijke contracten en versterkt de positie van uitzendkrachten. De nieuwe regels gelden uitsluitend voor werknemers en uitzendkrachten.

Wat de wet wel regelt

Nulurencontracten worden vervangen door bandbreedtecontracten met een minimum- en maximumaantal uren. Het maximum mag niet meer dan 130 procent boven het minimum liggen. De ketenregeling — maximaal drie tijdelijke contracten in drie jaar — blijft bestaan, maar de tussenpoos waarna een werkgever opnieuw met een tijdelijk contract mag beginnen wordt verlengd van zes maanden naar 36 maanden. Een amendement van Tweede Kamerlid Mariëtte Patijn (GroenLinks-PvdA) verkortte deze termijn van de oorspronkelijk voorgestelde vijf jaar. Uitzendkrachten en gedetacheerden krijgen recht op minimaal gelijkwaardige arbeidsvoorwaarden als reguliere werknemers bij de inlener. De minister krijgt daarnaast de bevoegdheid om per algemene maatregel van bestuur specifieke arbeidsvoorwaarden aan te wijzen waarvan in cao’s niet mag worden afgeweken.

Waarom dit zzp’ers niet raakt

De wet wijzigt het Burgerlijk Wetboek, de Wet allocatie arbeidskrachten door intermediairs en de Wet financiering sociale verzekeringen — kaders die uitsluitend van toepassing zijn op werknemers en uitzendkrachten. Wie als zelfstandige werkt via een opdrachtovereenkomst valt buiten deze regelgeving. Het juridische onderscheid tussen zzp’er en werknemer blijft bestaan zoals het is. De eis op gelijkwaardige arbeidsvoorwaarden voor uitzendkrachten geldt expliciet niet voor zelfstandigen.

Eerste Kamer behandelt op 19 mei

Het wetsvoorstel ligt nu bij de Eerste Kamer. De commissie Sociale Zaken en Werkgelegenheid bespreekt op 19 mei 2026 de procedure. Het onderdeel gelijkwaardige arbeidsvoorwaarden voor uitzendkrachten moet bij goedkeuring uiterlijk 1 januari 2027 in werking treden; de overige onderdelen — bandbreedtecontract, ketenregeling, kortere uitzendfasen — gaan in op 1 januari 2028. Minister Vijlbrief heeft de senaat verzocht het wetsvoorstel vóór het zomerreces van 2026 te behandelen. De spoedbehandeling hangt samen met afspraken in het Europese Herstel- en Veerkrachtplan.”

Bron: Rijksoverheid · Tweede Kamer · Eerste Kamer

Deel dit bericht via:

Einde aan ongevraagde verkooptelefoontjes per 1 juli — ook naar zzp’ers

Redactie
-
0
Einde aan ongevraagde verkooptelefoontjes per 1 juli — ook naar zzp’ers
Geërgerde zzp'er schreeuwt in vintage telefoonhoorn, illustratie bij verbod op ongevraagde verkooptelefoontjes per 1 juli 2026
Beeld: Moose Photos (Pexels), redactie ZZP Nieuws © 2026

Bedrijven mogen vanaf 1 juli 2026 hun bestaande klanten en oud-klanten niet meer ongevraagd bellen voor commerciële aanbiedingen. Dat geldt ook voor het benaderen van zzp’ers met een eenmanszaak, VOF, CV of maatschap. De wijziging van de Telecommunicatiewet is definitief: bij Koninklijk Besluit van 31 maart 2025 is in Staatsblad 2025, 89 vastgelegd dat artikel 7.8 van de Energiewet — waarin de wijziging is verwerkt — op 1 juli 2026 in werking treedt.

Wat verandert er precies

Sinds 1 juli 2021 mogen Nederlandse bedrijven natuurlijke personen alleen nog telefonisch benaderen voor commerciële, ideële of charitatieve doeleinden als zij daarvoor expliciet toestemming hebben gegeven. Op dit opt-in-systeem geldt nu nog één belangrijke uitzondering: bestaande en voormalige klanten mogen wel ongevraagd worden gebeld voor “eigen gelijksoortige producten of diensten” — de zogenoemde soft opt-in of klantrelatie-uitzondering. Per 1 juli 2026 vervalt die uitzondering. Toestemming wordt dan in vrijwel alle gevallen verplicht, ongeacht of iemand klant is geweest of niet.

Drie praktische gevolgen

Wat dit in de praktijk betekent

Servicegesprekken mogen wel, commerciële aanbiedingen daarin niet. Een lopend contract beheren, een storing afhandelen, een levertijd doorgeven of een klanttevredenheidsonderzoek doen blijft gewoon toegestaan zonder opt-in. Zodra de medewerker in datzelfde gesprek overstapt op een aanbieding (“we hebben trouwens een nieuw pakket”), valt dat tweede deel onder het opt-in-regime. De ACM heeft dit expliciet bevestigd.

De bewijslast ligt bij het bellende bedrijf. Wordt er een klacht ingediend, dan moet het bedrijf aantonen dat geldige toestemming is verkregen. Niet de gebelde. De zzp’er die wordt gebeld hoeft dus niet te bewijzen dat hij of zij géén toestemming gaf — het bedrijf moet bewijzen dat dit wél is gebeurd.

CRM-systemen moeten vóór 1 juli grondig opgeschoond. Voor elk telefoonnummer in een belbestand moet een verifieerbare opt-in vastliggen, met datum, kanaal en exacte formulering. Nummers waarvoor die registratie ontbreekt — ook van klanten die er al jaren in staan — mogen na 1 juli 2026 niet meer gebeld worden voor commerciële doeleinden.

Voor wie geldt dit

De wet beschermt “natuurlijke personen”. In de praktijk omvat dat consumenten én zelfstandigen die werken via een rechtsvorm zonder rechtspersoonlijkheid: eenmanszaak, vennootschap onder firma, commanditaire vennootschap en maatschap. Daarmee valt het overgrote deel van de Nederlandse zzp’ers onder de bescherming. Werk je via een besloten vennootschap, dan val je als rechtspersoon buiten de nieuwe regels. Zie ook ons overzicht van het verschil tussen zzp’er en freelancer voor de rechtsvormen.

De Autoriteit Consument & Markt heeft de boodschap richting de markt expliciet gemaakt. In een bericht van 28 maart 2025 stelt de toezichthouder dat de regels van toepassing zijn op alle bedrijven die telemarketing inzetten om consumenten of zzp’ers te benaderen. Een recente publicatie van de ACM van 24 april 2026 bevestigt dat audits doorlopen en dat de toezichthouder na 1 juli 2026 actief gaat handhaven op de nieuwe regels.

Uitzonderingen

De Tweede Kamer heeft drie groepen uitgezonderd van het verbod. Goede doelen (ANBI-instellingen), loterijen die afdragen aan goede doelen, sport, cultuur of welzijn, en uitgevers van dagbladen, weekbladen en tijdschriften mogen na 1 juli 2026 nog wel hun bestaande en oud-klanten of donateurs bellen. Voor alle andere sectoren — energie, telecom, verzekeringen, financiële dienstverlening, abonnementsdiensten — geldt het verbod volledig.

Wat het voor zzp’ers betekent

De wijziging raakt zelfstandigen op twee manieren. Wie zelf telemarketing inzet om diensten of producten aan particulieren of andere zzp’ers te verkopen — denk aan trainers, coaches, fotografen, kleine adviesbureaus of dienstverleners die met een belscript werken — moet vóór 1 juli 2026 voor elk contact in het klantenbestand expliciete, aantoonbare toestemming hebben. Wie zonder geldige opt-in belt, riskeert een bestuurlijke boete of een last onder dwangsom. Ook ketenaansprakelijkheid speelt: een opdrachtgever blijft verantwoordelijk voor wat een ingehuurd callcenter doet.

Voor zzp’ers als ontvanger geldt het omgekeerde. Energieleveranciers, telecombedrijven en andere commerciële partijen mogen je vanaf 1 juli 2026 alleen nog bellen als je daarvoor uitdrukkelijk toestemming hebt gegeven. Ook bij een lopend contract. Voor wie regelmatig wordt gebeld met aanbiedingen waar je niet op zit te wachten, biedt de nieuwe regel een duidelijkere juridische basis om een einde te eisen aan ongevraagd zakelijk telefoonverkeer. Klachten kunnen worden gemeld bij ConsuWijzer of rechtstreeks bij de ACM.

Bron: Staatsblad 2025, 89 · Telecommunicatiewet artikel 11.7 · Autoriteit Consument & Markt · Rijksoverheid

Deel dit bericht via:

DNB noemt afbouw zelfstandigenaftrek “verstandig” — en wil verder

Redactie
-
0
DNB noemt afbouw zelfstandigenaftrek “verstandig” — en wil verder
Aflopende stapels euromunten — DNB pleit voor verdere afbouw zelfstandigenaftrek
Beeld: Eleonora Vokueva (Pexels), redactie ZZP Nieuws © 2026

De Nederlandsche Bank pleit in een nieuwe analyse voor verder afbouwen van fiscale voordelen voor zzp’ers. De zelfstandigenaftrek is sinds 2022 al teruggebracht van €6.310 naar €1.200 — een daling van 81 procent. Volgens DNB is dat “een verstandige stap”. Het rapport verscheen woensdag, en de timing valt op. Het aantal zzp’ers krimpt op dit moment vijf kwartalen op rij.

De analyse Gezonde markten, gezonde groei van DNB-onderzoekers Guus Brouwer en Jasper de Winter onderzoekt waarom de Nederlandse productiviteitsgroei stokt. De diagnose: te veel kapitaal en arbeid blijven hangen bij kleine bedrijven die nauwelijks doorgroeien. Een belangrijke oorzaak volgens DNB zijn de fiscale voordelen voor zelfstandigen zonder personeel. Die zouden “keuzes op de arbeidsmarkt verstoren en doorgroei ontmoedigen”.

Aftrek al fors gekrompen, volgens DNB nog niet genoeg

De getallen die DNB aandraagt zijn op zichzelf bekend. Hun gewicht zit in hoe de centrale bank ze nu inzet. Van de 2,3 miljoen ondernemingen in de Nederlandse marktsector heeft 85 procent geen werknemers — in de EU-27 is dat 62 procent. Bij nieuwe oprichtingen ligt het verschil nog scherper: 97 procent van de Nederlandse starters begint zonder personeel, tegen 82 procent EU-breed. Een eenpitter groeit nauwelijks. Vijf jaar na oprichting telt zo’n onderneming gemiddeld 1,2 werkenden — inclusief de ondernemer zelf.

Op basis van die cijfers concludeert DNB dat fiscale faciliteiten voor zelfstandigen “vaker fungeren als inkomensondersteuning dan als aanjager van doorgroei, investeringen of innovatie van bedrijven”. De centrale bank verwijst naar drie eerdere evaluaties: het IBO Zelfstandigen (2015), en SEO-rapporten van Witteman (2017) en Schwartz (2024). Daarmee positioneert DNB zich in een onderzoekslijn die zzp-faciliteiten al jaren kritisch bekijkt.

Eén zin verandert dat van analyse in stellingname: “In dat licht is de ingezette afbouw van de zelfstandigenaftrek een verstandige stap.” Het woord “verstandig” is geen technocratie meer. Het is een politieke positie.

Voor 2026 staat de aftrek op €1.200, voor 2027 zakt die naar €900. Per 2027 verdwijnt ook de startersaftrek — als dekking voor het energiepakket van het kabinet. Wie in 2022 nog €6.310 kon aftrekken, houdt vijf jaar later €900 over. Een krimp van 86 procent in vijf jaar.

Markt krimpt al, DNB wil meer

De DNB-analyse landt op een markt die al onder druk staat. Volgens CBS-cijfers over het eerste kwartaal van 2026 waren er ongeveer 15 duizend zelfstandigen minder dan een kwartaal eerder. Het aantal gewerkte uren door zelfstandigen daalde met 1,0 procent. De daling kwam volledig voor rekening van zzp’ers. Het is het vijfde kwartaal op rij dat het aantal zzp’ers afneemt.

De Belastingdienst handhaaft sinds 1 januari 2025 weer volledig op schijnzelfstandigheid. Per 1 januari 2026 zijn daar vergrijpboetes bij opzet of grove schuld bijgekomen.

DNB wil daar bovenop meer fiscale druk. In de samenvatting van de analyse staat: “Bij zelfstandigen zonder personeel is daarnaast handhaving op schijnzelfstandigheid van belang.” Twee instrumenten, in dezelfde alinea: minder fiscale ruimte én strenger toezicht. Dat de aantrekkelijkheid van zelfstandig ondernemerschap daarmee structureel kleiner wordt, is voor DNB blijkbaar geen tegenargument.

Wat DNB zelf erkent maar niet uitwerkt

Eén nuance in de analyse blijft in de algemene berichtgeving onderbelicht. DNB constateert namelijk dat zelfstandigen die mét werknemers starten, tot de Europese top behoren qua doorgroei. Letterlijk: “Vijf jaar na oprichting behoren ondernemingen die bij start werknemers in dienst hadden, gemeten naar de groei van het aantal werknemers, gemiddeld tot de Europese top 3.”

Dat is een opmerkelijke vaststelling. Het Nederlandse ondernemingsklimaat werkt blijkbaar prima — zodra er personeel in beeld komt. Het probleem dat DNB beschrijft, ligt niet bij ondernemerschap als zodanig. Het ligt bij eenpitters die niet doorgroeien.

Maar veel van die eenpitters wíllen niet doorgroeien. Een zorgprofessional die als zzp’er werkt, een freelance journalist, een ICT’er die voor verschillende opdrachtgevers werkt, een kapper aan huis — deze mensen kozen niet voor zelfstandigheid als opstap naar werkgeverschap. Voor hen is zzp-schap de bestemming. DNB koppelt hun fiscale positie aan een productiviteitsdebat waar ze geen onderdeel van wilden zijn.

Bekend frame, scherper toon

Het is niet de eerste keer dat DNB hierop aanstuurt. In het rapport Toekomst van de Arbeidsmarkt (2021) deed de centrale bank een vergelijkbare oproep. Toen werd de zzp’er ingebed in de bredere “flexschil” en draaide het om institutionele schotten tussen contractvormen. Nu is de inkleding anders: productiviteit, bedrijfsdynamiek, misallocatie van kapitaal en arbeid. De boodschap is in de kern dezelfde.

Het verschil zit in wat er sindsdien is gebeurd. Toen DNB in 2021 voor afbouw pleitte, lag de zelfstandigenaftrek nog ruim drie keer hoger dan vandaag. Inmiddels is 80 procent daarvan weg. De FOR is sinds 2023 gesloten voor nieuwe opbouw. De mkb-winstvrijstelling daalde naar 12,7 procent. Het wetsvoorstel BAZ moet zzp’ers verplicht verzekeren tegen arbeidsongeschiktheid. Het beleid waar DNB om vraagt, is grotendeels al in gang gezet of in de Kamer onderweg.

Wat DNB niet bespreekt

In de analyse blijft één kant van het verhaal onbelicht: de werkgeverskant. Veel zzp’ers nemen geen personeel aan omdat ze dat niet willen — dat is DNB’s eigen vaststelling. Maar er is ook een andere reden. De stap naar werkgeverschap is in Nederland duur en juridisch riskant. Twee jaar loondoorbetaling bij ziekte. Ontslagbescherming. Transitievergoeding. En sinds 1 januari 2025 boetes bij schijnzelfstandigheid die ook door kunnen werken in inhuur via tussenpersonen.

Wie als eenmanszaak eens iemand wil aannemen, kijkt tegen een wirwar van verplichtingen aan die in andere EU-landen veel lichter zijn. DNB constateert dat eenpitters niet doorgroeien — maar laat de drempel om dat wél te doen onbesproken.

Politieke ruimte beperkt

Of de DNB-analyse het politieke debat verschuift, valt te bezien. De Tweede Kamer is op dit moment in meireces. De afgelopen maanden bleek bovendien dat een Kamermeerderheid kritisch is op nieuwe maatregelen die zzp’ers raken — getuige onder meer de afgewezen verlenging van de zachte landing en de discussie rond het rechtsvermoeden bij laag uurtarief.

Tegelijk zit veel van wat DNB wil al in de pijplijn. De aftrek krimpt. De startersaftrek verdwijnt. De handhaving is hervat. Voor zzp’ers zelf is de boodschap simpel: de centrale bank van Nederland vindt hun fiscale positie nog steeds een macro-economisch probleem. En de afbouw die al loopt, is volgens DNB een eerste stap. Niet de laatste.

Bron: De Nederlandsche Bank · CBS · Centraal Bureau voor de Statistiek · Rijksoverheid

Deel dit bericht via:

Een dashcam, een klodder kauwgom, en de Deliveroo-toets in de knel

Redactie
-
0
Een dashcam, een klodder kauwgom, en de Deliveroo-toets in de knel
Amsterdamse taxi met daklicht — rechtbank Amsterdam oordeelt over arbeidsrelatie taxichauffeur Schiphol Taxi Network
Beeld: Kai Pro (Pexels), redactie ZZP Nieuws © 2026

Op 20 november vorig jaar reed een taxichauffeur op Schiphol een paar uur lang met een afgeplakte dashcam. Een stuk kauwgom, opzettelijk over de lens. Diezelfde middag werd zijn samenwerkingsovereenkomst met Schiphol Taxi Network per direct opgezegd.

De zaak die daaruit volgde, leverde een beschikking op die voor zzp’ers in heel andere sectoren relevant kan zijn. De rechtbank Amsterdam loopt de negen Deliveroo-gezichtspunten één voor één langs, komt tot een gemengd beeld, en laat de balans uiteindelijk doorslaan op iets wat in dat lijstje niet voorkomt: het feit dat taxichauffeurs van oudsher binnen een zelfstandigenmarkt opereren.

Negen punten, geen winnaar

De chauffeur in kwestie is geen toevallige zzp’er. Hij heeft sinds 2009 een eigen taxibedrijf onder de naam Taxi Mijdrecht, ingeschreven bij de Kamer van Koophandel, sinds 2020 ook in het KIWA-register voor taxivergunninghouders. Eigen wagen, eigen website, luchthavenvervoer naar Nederland, België en Duitsland, daarnaast een tweede handelsnaam voor trouwvervoer. Voor STN reed hij eerder al voor een andere Schiphol-concessiehouder.

Eind oktober 2025 sloot hij met STN een samenwerkingsovereenkomst voor de duur van een jaar. Hij kon zich inschrijven op tijdslots van minimaal negen uur, hij mocht zich laten vervangen, en hij betaalde STN een gebruiksvergoeding van 135 euro per tijdslot plus commissie op de ritprijs. Drie weken later was de samenwerking voorbij.

De kantonrechter loopt vervolgens het inmiddels bekende rijtje af dat de Hoge Raad in 2023 in het Deliveroo-arrest formuleerde. Een aantal punten wijst richting werknemerschap. Het taxivervoer is de kern van wat STN doet, dus de chauffeur is duidelijk ingebed in de organisatie. De samenwerkingsovereenkomst is door STN voorgelegd zonder ruimte om te onderhandelen — een gegeven dat volgens de rechter “meer past bij een arbeidsovereenkomst dan bij een overeenkomst van opdracht”.

Andere punten wijzen de andere kant op. Het vervangingsrecht noemt de rechter een “sterke aanwijzing” tegen werknemerschap. De chauffeur bepaalde zelf of en wanneer hij werkte. En hij gedraagt zich, gezien de hele constructie van zijn bedrijf, onmiskenbaar als ondernemer. Bij weer andere punten — de aard van de werkzaamheden, de manier waarop de beloning tot stand komt — kan het volgens de rechter alle kanten op.

De zin die de zaak kantelt

Wie de overwegingen optelt, ziet geen heldere uitkomst. Dat is ook de ruimte die het Deliveroo-arrest laat: alle omstandigheden in onderling verband bezien, geen rangorde tussen de gezichtspunten. Die regel heeft de Hoge Raad in het Uber-arrest van 21 februari 2025 nog eens bevestigd. De rechtbank haalt het zelf ook expliciet aan.

Toch hakt de kantonrechter een knoop door. In de slotoverweging staat hoe. De gezichtspunten zijn in onderling verband gewogen, schrijft de rechter, “mede bezien tegen de achtergrond dat taxichauffeurs opereren binnen een (van oudsher) zelfstandigenmarkt”. Geen onderdeel van de Deliveroo-lijst, geen tiende criterium dat de Hoge Raad heeft erkend, maar wel het zinnetje dat de balans laat doorslaan.

Advocaat-belastingadviseur Boris Emmerig wees daar op LinkedIn op. Volgens hem laat deze beschikking zien dat de Deliveroo-lijst in de praktijk minder uitputtend en minder rangorde-loos is dan op papier het geval lijkt. Voor andere sectoren met een lange ondernemerstraditie — Emmerig noemt zelf de mediasector — zou eenzelfde redenering kunnen opgaan.

Voor wie geldt dit signaal

Voor deze chauffeur, die zijn eigen onderneming al ruim zestien jaar runt en voor meerdere partijen heeft gereden, pakt de uitkomst gunstig uit. Voor een chauffeur die vorige maand zijn KvK-inschrijving regelde om bij STN aan de slag te kunnen, ligt het anders. De rechter doet geen uitspraak over de sector als geheel, alleen over deze ene samenwerking met deze ene chauffeur.

Wat het signaal wel is: zichtbaar en aantoonbaar ondernemerschap telt. Niet alleen op papier in de overeenkomst, maar in alles wat de werkende daarbuiten doet. Een eigen klantenkring, een eigen wagen, meerdere opdrachtgevers, een tweede handelsnaam — het zijn de feiten die in deze beschikking de doorslag geven. Sinds 1 januari 2025 handhaaft de Belastingdienst weer op schijnzelfstandigheid, met naheffingen die teruggaan tot die datum. Per 1 januari 2026 zijn daar vergrijpboetes bijgekomen voor gevallen van opzet of grove schuld; verzuimboetes blijven tot 1 januari 2027 achterwege. Hoe rechters dat kader invullen wanneer de gezichtspunten geen winnaar opleveren, is na deze beschikking iets minder voorspelbaar geworden.

Correctie 5 mei 2026: in een eerdere versie van dit artikel werd geschreven dat boetes “voorlopig nog niet” worden opgelegd. Dat is niet helemaal juist. Sinds 1 januari 2026 kan de Belastingdienst bij opzet of grove schuld vergrijpboetes opleggen; verzuimboetes blijven tot 1 januari 2027 achterwege. Met dank aan Boris Emmerig voor de correctie.

Bron: Rechtbank Amsterdam (ECLI:NL:RBAMS:2026:3639) · Hoge Raad (Deliveroo, ECLI:NL:HR:2023:443) · Hoge Raad (Uber, ECLI:NL:HR:2025:319) · LinkedIn-analyse Boris Emmerig

Deel dit bericht via:

Aartsen wil zzp-dossier ‘normaliseren’, maar voor zzp’ers is het al lang normaal

Redactie
-
2
Aartsen wil zzp-dossier ‘normaliseren’, maar voor zzp’ers is het al lang normaal
Een zzp'er werkt thuis aan administratie — CBS-cijfers tonen krimp zzp-markt
Beeld: Pexels (Shvets Production), redactie ZZP Nieuws © 2026

Minister Thierry Aartsen (VVD) van Werk en Participatie wil dat het zzp-dossier binnen vier jaar uit de politieke gevarenzone is. Hij noemt het ‘normaliseren’ en ‘pacificeren’. Maar voor de ruim 1,1 miljoen Nederlandse zzp’ers ís hun werkvorm al lang normaal — en uit nieuwe CBS-cijfers blijkt dat juist het beleid van de overheid de markt al een jaar doet krimpen. Brancheorganisatie Bovib reageert enthousiast op de ambitie van de minister, de Vereniging Zelfstandigen Nederland (VZN) plaatst stevige kanttekeningen, en het Comité ZZP gaat de straat op met de eis dat de Belastingdienst stopt met handhaven.

Wie heeft het abnormaal gemaakt?

De ambitie van de minister is helder: na zijn termijn moet werken met zzp’ers geen politiek hoofdpijndossier meer zijn. “De reden waarom we het er nu over hebben, is omdat het niet goed geregeld is in de wet en dat het dus bijzonder is geworden”, aldus Aartsen. Met die formulering erkent hij impliciet wat zzp’ers al jaren weten: het is niet hun werkvorm die het probleem is, maar het wettelijk kader dat de overheid eromheen heeft gebouwd.

VZN-voorzitter Connie Maathuis legt de vinger op die zere plek. “Voor ruim één miljoen werkenden ís zelfstandig ondernemerschap al de norm”, aldus VZN in een reactie op de plannen. “De abnormaliteit zit niet bij hen; die zit in een wettelijk kader dat onvoldoende duidelijk maakt wanneer iemand zelfstandig ondernemer is.” Met andere woorden: het is de Wet DBA, het zigzaggende handhavingsbeleid en de hervatting van de handhaving op schijnzelfstandigheid per 1 januari 2025 die de markt onrustig hebben gemaakt — niet de zzp’er zelf.

De cijfers spreken Aartsen tegen

Terwijl de minister werkt aan zijn ‘normaliseringsagenda’, laat het CBS in zijn cijfers over het eerste kwartaal van 2026 een ander beeld zien. Het aantal zzp’ers daalt nu vijf kwartalen op rij. In Q1 2026 zijn er 116.000 minder zzp’ers dan in het laatste kwartaal van 2024. Het aantal banen van zelfstandigen daalde met 124.000 ten opzichte van een jaar eerder. Het aantal zzp’ers dat alleen eigen arbeid levert, ligt op 1,1 miljoen — een afname van 18.000 in één kwartaal.

Tegelijk groeit het aantal flexwerknemers in loondienst met 67.000 ten opzichte van een jaar eerder, vier kwartalen op rij. Dat is veelzeggend: opdrachtgevers haken af van zzp-inhuur, maar kiezen niet voor vaste banen als alternatief. Ze schalen op met interne flex. Het beleid dat schijnzelfstandigheid moet bestrijden, leidt in de praktijk dus niet tot meer vaste banen, maar tot een verschuiving binnen de flexschil — precies wat het beleid niet beoogde.

Dat staat in scherp contrast met Aartsens campagne ‘Zo kan zzp wel’, die ergens vóór de zomer moet starten. Een boodschap aan opdrachtgevers dat werken met zzp’ers wél kan, komt op een moment dat de cijfers iets anders laten zien. Voor zzp’ers die nu opdrachten verliezen, is twee maanden wachten op een communicatiecampagne een lange tijd.

Vier jaar tijd, maar de praktijk is weerbarstiger

Aartsen zet meerdere sporen tegelijk in. Het wetsvoorstel rechtsvermoeden van werknemerschap is door de Tweede Kamer aangenomen en moet per 1 januari 2027 ingaan. De Zelfstandigenwet gaat eind dit jaar voor advies naar de Raad van State en moet per 1 januari 2028 in werking treden.

De minister heeft een operationele denkrichting voor de Zelfstandigenwet: een lijst van tien à elf criteria, waarbij iemand die aan zeven punten voldoet als ondernemer wordt aangemerkt. Dat onthulde ONL-voorman Erik Ziengs na een gesprek met de minister. Ziengs noemt Aartsen ‘een bourgondische verbinder’ die werkt via rondetafelgesprekken en hands-on resultaat zoekt. Maathuis adviseert de minister daarbij om niet ‘met een stel ambtenaren een hok in te duiken’ om de Zelfstandigenwet uit te vogelen, maar iedereen mee te nemen.

‘De 38 euro zegt niets over zelfstandigheid’

De wet rechtsvermoeden geldt straks voor zzp’ers die onder 38 euro per uur werken. Wie minder verdient, kan bij de rechter eenvoudiger werknemersrechten claimen. De opdrachtgever moet dan bewijzen dat het wél om echte zelfstandigheid gaat. Aartsen herhaalt nadrukkelijk dat dit geen minimumtarief is. “De 38 euro zegt helemaal niets over of je wel of geen zelfstandige bent”, aldus de minister. Ook onder dat tarief kun je volgens hem prima zelfstandig werken, mits de samenwerking goed is georganiseerd.

VZN waarschuwt voor een ander effect. “We zien nu al dat opdrachtgevers €38 gaan gebruiken als feitelijke ondergrens om risico’s te vermijden”, schrijft de koepelorganisatie. “Daarmee ontstaat via de achterdeur een minimumtarief, zonder dat dit expliciet zo is bedoeld of democratisch is vastgesteld. Dat raakt onevenredig sectoren en groepen zoals zorg, cultuur, toerisme, parttime ondernemers en startende zzp’ers — juist groepen waar de minister zegt voor op te willen komen.”

Zij-aan-zij werken kan wél — een opmerkelijke verschuiving

Een minder opgemerkte maar inhoudelijk belangrijke verschuiving zit in de uitspraak van Aartsen dat zij-aan-zij werken na het Uber-arrest gewoon mogelijk is voor zzp’ers. Onder eerdere ministers werd dit categorisch uitgesloten. De Hoge Raad heeft in de Uber-zaak bevestigd dat extern ondernemerschap een prominentere plek krijgt in de holistische beoordeling van een arbeidsrelatie. Aartsen herhaalt deze boodschap bewust — een minister die dit hardop zegt, geeft opdrachtgevers houvast.

VZN noemt deze expliciete bevestiging een belangrijke stap vooruit. De koepelorganisatie wijst erop dat de overheid jarenlang zelf onduidelijkheid creëerde door zij-aan-zij werken als problematisch te framen.

Geen handhavingspauze: hier botst Aartsen met zijn doelgroep

Op één punt botst de koers van Aartsen frontaal met een groot deel van zijn doelgroep: het stopzetten van de handhaving. Veel zzp’ers en intermediairs pleiten voor een moratorium tot de Zelfstandigenwet er is, omdat opdrachtgevers volgens hen massaal terughoudend zijn geworden. Aartsen wil daar niet aan. Hij ziet dat als ‘zigzagbeleid’ en verwijst naar ‘schrijnende gevallen’ van schijnzelfstandigheid die hij niet wil laten lopen.

Het Comité ZZP tuigde er een protest voor op met als boodschap dat het te lang duurt en de handhaving moet stoppen. VZN legt de vinger op een interne tegenstrijdigheid in het beleid: de minister erkent dat opdrachtgevers categorisch zzp’ers weigeren omdat ze de regels niet begrijpen, en kondigt tegelijk aan dat de duidelijkheid pas in 2028 komt — terwijl de Belastingdienst onverminderd handhaaft op een kader dat de minister zelf onvoldoende duidelijk vindt. “Een tijdelijk moratorium tot de nieuwe wet er is”, aldus VZN, “is iets fundamenteel anders dan structureel niet handhaven.”

Daar zit de kern van het ongemak. Het ‘normaliseren’ staat of valt bij wat zzp’ers de komende twee jaar in de praktijk meemaken. De CBS-cijfers tonen al wat dat betekent: een markt die kwartaal na kwartaal krimpt, terwijl het aantal flexwerknemers in loondienst juist groeit.

Bovib enthousiast — maar niet onomstreden

Bart Smals, directeur van branchevereniging Bovib voor inhuur-intermediairs, noemde de koerswijziging ‘een verademing’. Volgens Smals ‘waait er echt een andere wind’ en is ‘zzp’ niet langer ‘een vies woord’ aan de Haagse onderhandeltafel. Hij wijst erop dat ruim negentig procent van de zzp’ers bewust kiest voor het ondernemerschap en dat erkenning daarvan logisch is.

Bovib heeft bij die positieve reactie wel een direct commercieel belang: meer ruimte voor zzp-inhuur betekent meer marktvolume voor intermediairs. De bredere kritiek vanuit de markt is dat ook intermediairs en branchekoepels niet altijd zelf voldoen aan de norm ‘geheel zelfstandig werken’ die zij verkondigen. De norm ‘zo kan zzp wél’ biedt nog altijd ruimte voor zeer uiteenlopende interpretaties — ook binnen het kamp dat de minister enthousiast steunt.

Geen kant-en-klare oplossing, wel een richtingverandering

Voor zzp’ers verandert er op de korte termijn weinig. De handhaving op schijnzelfstandigheid gaat door op het bestaande kader, gebaseerd op de Deliveroo- en Uber-criteria. Wie ruim boven 38 euro per uur werkt en een aantoonbaar zelfstandige praktijk runt, hoeft op korte termijn weinig te vrezen. Voor wie eronder zit of in een grijs gebied opereert, blijft het oppassen tot er meer duidelijkheid is.

Wat wél verandert is de toon. Voor het eerst in tien jaar haalt een zzp-wet de Tweede Kamer. Een minister stelt expliciet dat zij-aan-zij werken kan. En de Rijksoverheid past haar eigen leidraad inhuur aan. Of die belofte van breed draagvlak ook wordt waargemaakt, blijkt pas als de Zelfstandigenwet eind dit jaar bij de Raad van State ligt.

Tot die tijd is ‘normaliseren’ vooral een politiek frame voor wat in de praktijk al lang normaal was — voordat de overheid het ingewikkeld maakte.

Bron: Centraal Bureau voor de Statistiek · Vereniging Zelfstandigen Nederland · ONL voor Ondernemers · De Ondernemer

Deel dit bericht via:

Nog een week: zo doe je de belastingaangifte als zzp’er vóór 1 mei

Redactie
-
0
Nog een week: zo doe je de belastingaangifte als zzp’er vóór 1 mei
Zzp'er controleert documenten voor de belastingaangifte over 2025
Beeld: RDNE Stock project (Pexels), redactie ZZP Nieuws © 2026

De deadline voor de aangifte inkomstenbelasting over 2025 is vrijdag 1 mei 2026. Voor zzp’ers die de aangifte nog niet hebben ingediend, resteert nog precies een week. Komend weekend is voor veel zelfstandigen het moment om eindelijk te beginnen — en dit jaar spelen er bovenop de vaste aftrekposten twee actuele ontwikkelingen die elke zzp’er moet kennen.

Mis je 1 mei zonder dat je uitstel hebt aangevraagd, dan riskeer je een verzuimboete van minimaal €385. Bovendien kan de Belastingdienst een ambtshalve aanslag opleggen op basis van een schatting — doorgaans nadelig voor de ondernemer. Wil je uitstel, dan moet je dat vóór 1 mei aanvragen via Mijn Belastingdienst. Bij toewijzing krijg je tijd tot 1 september 2026.

Wat heb je nodig voor de aangifte?

De aangifte doe je via Mijn Belastingdienst met DigiD. Veel gegevens staan al vooraf ingevuld — denk aan bankrente en eventuele loonheffingen — maar als zzp’er vul je je eigen winst- en verliesrekening in. Daarvoor heb je minimaal nodig: je omzet en zakelijke kosten over 2025, een overzicht van investeringen, je btw-aangiften als referentie, en eventuele jaaropgaven als je ook inkomsten uit loondienst had.

Gebruik je boekhoudsoftware? Dan kun je de meeste gegevens direct overnemen. Doe je de boekhouding handmatig, zorg dan dat je facturen, bonnen en bankafschriften over heel 2025 beschikbaar zijn.

De aftrekposten die je niet mag missen

Voor zzp’ers gelden specifieke aftrekposten die de belastbare winst fors kunnen verlagen. De bekendste is de zelfstandigenaftrek: in 2025 was dat €2.470, mits je minimaal 1.225 uur aan je onderneming hebt besteed. Let op: in 2026 daalt dit bedrag naar €1.200, maar voor de aangifte over 2025 geldt nog het hogere bedrag.

Naast de zelfstandigenaftrek telt de MKB-winstvrijstelling: 12,7 procent van de winst na ondernemersaftrek. Dat percentage was in 2024 nog 13,31 procent. De Belastingdienst past deze vrijstelling automatisch toe — je hoeft er niets voor in te vullen. Ben je in 2025 gestart, of zit je nog in je eerste vijf jaar als ondernemer? Dan heb je mogelijk ook recht op de startersaftrek van €2.123 bovenop de zelfstandigenaftrek.

Verder zijn aftrekbaar: pensioenpremies en lijfrenteinleg (mits binnen de jaarruimte), premies voor een arbeidsongeschiktheidsverzekering, zakelijke kosten zoals abonnementen en apparatuur, en investeringen boven €2.901 via de kleinschaligheidsinvesteringsaftrek (KIA).

Groot nieuws voor starters: benut de aftrek nú

Wie dit jaar voor het eerst aangifte doet als ondernemer, heeft extra reden om alle aftrekposten zorgvuldig te controleren. Het kabinet heeft op 20 april 2026 bekendgemaakt de startersaftrek per 1 januari 2027 volledig af te schaffen — zonder overgangsregeling. Starters die in 2025 recht hadden op de aftrek en die nu opgeven in hun aangifte, profiteren nog van €2.123 extra belastingvoordeel. Samen met de zelfstandigenaftrek van €2.470 kunnen starters over belastingjaar 2025 nog €4.593 aftrekken van hun winst. Vanaf 2027 resteert voor starters — als de plannen doorgaan — alleen nog de gewone zelfstandigenaftrek van €900.

Tegelijk wordt ook de KIA per 2027 versoberd. Voor de aangifte over 2025 gelden de huidige regels echter ongewijzigd.

Veelgemaakte fouten

Uit eerder onderzoek van Knab onder zzp’ers blijkt dat zeven op de tien starters minstens één aftrekpost over het hoofd ziet. De KIA wordt het vaakst gemist: wie in 2025 investeerde in bedrijfsmiddelen van meer dan €450 per stuk en in totaal meer dan €2.901 investeerde, kan daar mogelijk aanspraak op maken. Ook pensioeninleg en AOV-premies worden regelmatig niet opgevoerd, terwijl ze wél aftrekbaar zijn.

Een andere veelgemaakte fout is het niet controleren van vooraf ingevulde gegevens. De Belastingdienst baseert die op aangeleverde informatie van derden, maar die kan afwijken van de werkelijkheid. Controleer altijd je eigen cijfers. Twijfel je aan de juistheid van je aangifte of mis je de kennis om bepaalde posten correct in te vullen? Schakel dan een boekhouder of fiscalist in — dat voorkomt fouten die later tot naheffingen en belastingrente leiden.

Gebruik de kennisbank

ZZP Nieuws heeft een uitgebreide jaaraangifte checklist beschikbaar in de kennisbank, met een stapsgewijs overzicht van wat je nodig hebt en welke aftrekposten voor jou van toepassing kunnen zijn — bijgewerkt met de meest recente cijfers. Kom je er niet uit, overweeg dan een boekhouder of fiscalist in te schakelen. Die kan via het zogeheten becon-uitstelregime bovendien langere uitsteltermijnen aanvragen dan je zelf kunt regelen.

Eén ding is zeker: wachten tot de laatste dag is nooit slim. Een technische storing of een ontbrekend document op 30 april kost je direct een boete.

De informatie in dit artikel is met zorg samengesteld op basis van officiële bronnen. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. Raadpleeg voor je persoonlijke situatie altijd een belastingadviseur of belastingdienst.nl.

Bron: Belastingdienst · KVK · Kamerbrief Acties Weerbaarheid Energieschok (Ministerie van Financiën, 20 april 2026)

Deel dit bericht via:

Kabinet schrapt startersaftrek per 2027 — starters betalen mee aan energiepakket

Redactie
-
0
Kabinet schrapt startersaftrek per 2027 — starters betalen mee aan energiepakket
Startersaftrek afgeschaft per 2027 — startende zzp'er aan het werk met contract en laptop
Beeld: Karola G (Pexels), redactie ZZP Nieuws © 2026

Het kabinet heeft de startersaftrek afgeschaft per 1 januari 2027. Startende zzp’ers verliezen daarmee een fiscale aftrekpost van €2.123 per jaar. Ook de kleinschaligheidsinvesteringsaftrek (KIA) wordt versoberd. Beide maatregelen dienen als dekking voor een pakket van bijna een miljard euro waarmee het kabinet de gevolgen van hoge energie- en brandstofprijzen voor burgers en bedrijven wil opvangen.

Dat maakte het kabinet-Jetten bekend in een Kamerbrief van 20 april 2026. Minister Eelco Heinen (Financiën, VVD) presenteerde het pakket dat €627 miljoen aan uitgavenmaatregelen en €340 miljoen aan lastenmaatregelen voor 2026 omvat, gekoppeld aan de economische gevolgen van de onrust in het Midden-Oosten.

Wat is de startersaftrek ook alweer?

De startersaftrek is een extra fiscale aftrekpost bovenop de zelfstandigenaftrek. Ondernemers die in de afgelopen vijf jaar minimaal één jaar geen ondernemer waren voor de inkomstenbelasting, mogen de aftrek maximaal drie keer toepassen. De aftrek bedraagt €2.123 en verlaagt het belastbaar inkomen. Daardoor betalen startende zzp’ers in de eerste jaren minder inkomstenbelasting — in de praktijk een belastingvoordeel van enkele honderden tot ruim duizend euro per jaar, afhankelijk van het belastingtarief.

Samen met de zelfstandigenaftrek van €1.200 in 2026 kunnen starters dit jaar nog €3.323 aftrekken van hun winst. Vanaf 2027 resteert alleen de zelfstandigenaftrek van €900. Voor starters betekent dat een halvering van het fiscale startersvoordeel in één jaar tijd.

Starters dekken pakket voor energieprijzen

De afschaffing van de startersaftrek is expliciet opgenomen als dekkingsmaatregel. In het persbericht staat dat het kabinet “een aantal andere belastingregelingen aanpast” om de lastenmaatregelen te betalen. Daarbij worden drie regelingen genoemd: de kleinschaligheidsinvesteringsaftrek wordt versoberd door het maximale investeringsbedrag te verlagen, de startersaftrek wordt per 2027 afgeschaft, en de alcoholaccijns wordt vanaf 2027 geïndexeerd.

Het geld dat hiermee vrijkomt wordt onder meer besteed aan €195 miljoen voor het Noodfonds Energie, een verhoging van de onbelaste reiskostenvergoeding naar €0,25 per kilometer en een tijdelijke verlaging van de motorrijtuigenbelasting voor bestelauto’s en vrachtwagens. Met andere woorden: starters en kleine investerende ondernemers betalen mee aan een lastenverlichting waar werknemers met auto van de zaak, huishoudens met een hoge energierekening en de transportsector vooral van profiteren.

Tweede fiscale aderlating in korte tijd

Voor zzp’ers is de afschaffing niet de eerste fiscale tegenvaller. De zelfstandigenaftrek wordt al jaren stapsgewijs afgebouwd van €6.310 in 2022 naar €900 in 2027. Daarnaast staat de mkb-winstvrijstelling onder politieke druk en werd de oudedagsreserve (FOR) per 2023 geschrapt voor nieuwe opbouw.

De verlaging van het maximale investeringsbedrag in de KIA raakt daarnaast zzp’ers die investeren in bedrijfsmiddelen zoals apparatuur, voertuigen of softwarelicenties. De exacte nieuwe grens moet nog blijken uit de Kamerbrief Acties Weerbaarheid Energieschok en het wetsvoorstel dat volgt.

Startersaftrek afgeschaft: evaluatie wees op beperkte doeltreffendheid

De startersaftrek stond al langer onder kritiek. Uit de evaluatie van fiscale ondernemerschapsregelingen — gepubliceerd in bijlage 10 van de Miljoenennota 2025 — blijkt dat deze regelingen “(zeer) beperkt doeltreffend” zijn in relatie tot het overkoepelende doel: het stimuleren van ondernemerschap met maatschappelijke spill-overs. Het argument daarbij: wie toch al van plan is te starten, doet dat ook zonder aftrekpost. En wie door de aftrek over de streep wordt getrokken, is vaak juist een starter met een zwakke businesscase. Dat argument wordt nu gebruikt om de afschaffing te motiveren.

Voor starters die de afgelopen jaren wél op de aftrek rekenden in hun tariefopbouw, is dat een schrale troost. Met het verdwijnen van zowel de startersaftrek als een groot deel van de zelfstandigenaftrek wordt de fiscale aantrekkelijkheid van het zzp-schap in het startjaar fors kleiner.

Pakket moet nog door Tweede Kamer

Het pakket moet nog worden goedgekeurd door de Tweede Kamer. Gezien de eerdere brede Kamersteun voor het rechtsvermoeden bij laag uurtarief en de kritische toon van meerdere fracties op de nieuwe zzp-koers van minister Van Aartsen, kan het debat over deze dekkingsmaatregelen pittig worden. Vooral omdat startende zzp’ers een groep zijn die Kamerbreed juist op meer ondersteuning rekende, niet op een aderlating.

Wat zzp’ers die in 2025 of 2026 zijn gestart kunnen doen: uitzoeken of nog ruimte is om in belastingjaar 2026 de volledige aftrek te benutten, en tijdig met een boekhouder of fiscalist kijken naar de impact op het netto-inkomen vanaf 2027. Voor wie overweegt nog dit jaar te starten, geldt dat 2026 de laatste kans is om de startersaftrek voor het eerste jaar te claimen.

Bron: Rijksoverheid (Kamerbrief 20 april 2026) · Miljoenennota 2025 bijlage 10 · Ondernemersplein · NOS

Deel dit bericht via:

Kamer steunt rechtsvermoeden van werknemerschap: wat betekent de €38-grens voor jou als zzp’er?

Redactie
-
0
Kamer steunt rechtsvermoeden van werknemerschap: wat betekent de €38-grens voor jou als zzp’er?
Persoon ondertekent arbeidscontract — rechtsvermoeden werknemerschap zzp 2027
Beeld: Karola G (Pexels), redactie ZZP Nieuws © 2026

Een brede meerderheid in de Tweede Kamer steunt het wetsvoorstel dat het rechtsvermoeden van werknemerschap voor zzp’ers met een uurtarief onder de €38 straks het recht geeft om bij de rechter werknemersstatus op te eisen. De stemming vindt plaats op dinsdag 21 april 2026. Als het wetsvoorstel ook de Eerste Kamer passeert, treedt de wet op 1 januari 2027 in werking — en dat heeft alles te maken met een Europese deadline die in de politieke berichtgeving nauwelijks wordt benoemd.

De kern van het wetsvoorstel is een omkering van de bewijslast. Nu moet een werkende zelf aantonen dat hij feitelijk werknemer is. Straks geldt het omgekeerde: wie voor minder dan €38 per uur werkt, wordt vermoed werknemer te zijn. De opdrachtgever moet dan bewijzen dat er écht sprake is van zelfstandig ondernemerschap. Belangrijk detail: het rechtsvermoeden is facultatief. Alleen de werkende zelf kan er een beroep op doen — de Belastingdienst en de Arbeidsinspectie niet, althans niet via dit wetsvoorstel. De werkende kan zich daarbij laten bijstaan door een derde partij, zoals een vakbond. Het is ook geen verbod. Je mag als zzp’er gewoon voor minder dan €38 per uur blijven werken, zolang de arbeidsrelatie met je opdrachtgever goed is geregeld.

Het tarief van €38 is afgeleid van het minimumloon en groeit automatisch mee. In 2027 komt het naar verwachting uit op €39. Naar schatting 150.000 zzp’ers werken momenteel voor een tarief onder deze grens.

Rechtsvermoeden werknemerschap: drie groepen zzp’ers, drie situaties

Voor wie ruim boven de €38 werkt, is de impact van dit wetsvoorstel beperkt. Het rechtsvermoeden speelt voor hen geen rol — tenzij een opdrachtgever alsnog een discussie wil voeren over de aard van de arbeidsrelatie, maar dat staat los van dit wetsvoorstel.

Voor zzp’ers die net rond de grens zitten, wordt het relevanter. Zij moeten nauwlettend in de gaten houden hoe hun arbeidsrelatie juridisch is vormgegeven. Als een opdrachtgever hen feitelijk als werknemer behandelt — vaste werktijden, instructiebevoegdheid, exclusiviteit — dan kan straks bij de rechter een arbeidsovereenkomst worden vastgesteld. Voor hen geldt: zorg dat de afspraken met je opdrachtgever kloppen met wat er in de praktijk gebeurt. Raadpleeg bij twijfel ons overzicht van het Handhavingsplan arbeidsrelaties 2026 om te zien hoe de Belastingdienst arbeidsrelaties beoordeelt.

De derde groep — zzp’ers ver onder de €38-grens — is tegelijk de meest kwetsbare en de groep die het rechtsvermoeden het minst actief zal inzetten. Juist wie afhankelijk is van zijn opdrachtgever, zal de drempel naar de rechter als hoog ervaren. Kamerlid Boon (PVV) wees hier al op: het rechtsvermoeden is een papieren oplossing als mensen niet naar de rechter durven stappen. BBB-Kamerlid Vermeer formuleerde het scherper: “Zodra je zegt dat mensen zelf naar de rechter moeten stappen om hun recht te halen, geef je eigenlijk al aan dat de wetgeving aan de basis niet goed in elkaar zit.” Patijn (GroenLinks-PvdA) oppert dat de Belastingdienst bestuursrechtelijk moet kunnen handhaven op het rechtsvermoeden, maar minister Aartsen wil dit onderzoeken — het wetsvoorstel regelt het vooralsnog niet.

De EU-deadline die Den Haag stil houdt

Wat in de brede pers nauwelijks aan bod komt: Nederland wordt door de EU feitelijk gedwongen dit wetsvoorstel in te voeren. Niet omdat Den Haag hier zelf op aandringt, maar omdat er serieus geld op het spel staat. De invoering van het rechtsvermoeden is een mijlpaal in het Nederlandse herstelplan dat gekoppeld is aan het Europese coronaherstelfonds (de Recovery and Resilience Facility). De deadline voor publicatie in het Staatsblad is 31 augustus 2026. Haalt Nederland die niet, dan loopt het geld mis. Op zzpnieuws.nl schreven we eerder al over de koppeling tussen Europees geld en zzp-wetgeving.

Het gaat in principe om Nederlands belastinggeld dat via Brussel terugvloeit — maar alleen als Nederland wetgeving maakt die de Europese Commissie goedkeurt. Aartsen zei daar zelf over: “Dat gaat om serieus geld. Per mijlpaal is het 600 miljoen euro. Dit zijn bij elkaar opgeteld drie mijlpalen, dus dat wil wel.” Dat verklaart waarom dit wetsvoorstel — ooit een onderdeel van het bredere en omstreden VBAR-wetsvoorstel — nu als losstaand wetsvoorstel met ongewone snelheid door het wetgevingsproces gaat. Het verduidelijkingsdeel van VBAR schrapte Aartsen in maart 2026 omdat daarvoor geen politiek draagvlak was — zie onze analyse kabinet schrapt omstreden deel VBAR. Het rechtsvermoeden hield hij over als snelste route naar de mijlpaal. Over de nieuwe zzp-koers die Aartsen daarna uitzette, publiceerden we een uitgebreide analyse van de zzp-koersbrief aan de Kamer.

Juridische waarschuwing: civiel papier of veel meer?

Fiscaal juristen plaatsen kritische kanttekeningen bij de veronderstelling dat het rechtsvermoeden puur civielrechtelijke werking heeft. In een position paper die VZN vóór het debat van 15 april naar de Kamer stuurde — zie onze berichtgeving over de VZN-inbreng voor het commissiedebat arbeidsmarkt — wees fiscaal jurist Jasper Commandeur erop dat een logisch gevolg van het aanpassen van de definitie is dat alle wetten die daarnaar verwijzen ook worden aangepast, inclusief de wetten waarop de Belastingdienst zich baseert. De verwachting van het kabinet dat de Belastingdienst zich niet op het rechtsvermoeden zal beroepen, noemt hij mogelijk naïef.

Dit raakt ook aan een praktisch probleem dat tijdens het Kamerdebat naar voren kwam: wat doe je met zzp’ers die niet met een uurtarief maar met een stuksprijs of totaalprijs werken? Bij een vaste projectprijs ligt de bewijslast anders. De werkende moet dan zelf aantonen dat het gehanteerde tarief omgerekend per uur onder de €38 uitkomt. Dat is geen simpele rekensom, en Kamerleden van VVD en JA21 waarschuwden dat dit achteraf kan worden gebruikt om alsnog een dienstverband te claimen.

Zelfstandigenwet wacht in de coulissen

Het rechtsvermoeden is nadrukkelijk een tussenstap. Tot de Zelfstandigenwet in werking treedt — beoogd op 1 januari 2028 — gelden de criteria uit het Deliveroo-arrest en de Uber-uitspraak als maatstaf bij de beoordeling van arbeidsrelaties. Een overzicht van die criteria staat in onze uitleg van de Wet DBA en de Deliveroo-criteria. De webmodule beoordeling arbeidsrelaties is overigens in april 2026 al aangepast door Aartsen, juist om de rol van extern ondernemerschap — versterkt door het Uber-arrest van de Hoge Raad — duidelijker te benoemen.

De Zelfstandigenwet, die VVD, D66, CDA en SGP als initiatiefwetsvoorstel hebben ingediend, moet structureel meer duidelijkheid geven over wanneer iemand echt zelfstandige is. Maar die wet is er voorlopig nog niet. Voor jongeren die via platforms als Temper of YoungOnes bewust voor een lager tarief werken, is er ook na 21 april geen speciale regeling. Het voorstel van SGP-Kamerlid Flach voor een leeftijdsstaffel voor onder de 21 jaar vond nauwelijks gehoor. Aartsen stelde dat jongeren ook na inwerkingtreding van de wet als zzp’er voor een lager tarief aan de slag kunnen, zolang de relatie met de opdrachtgever goed is ingericht.

Na de stemming op 21 april gaat het wetsvoorstel naar de Eerste Kamer. Bij spoedige behandeling moet publicatie in het Staatsblad voor 31 augustus 2026 haalbaar zijn. Inwerkingtreding is dan 1 januari 2027. Of het wetsvoorstel daadwerkelijk de bescherming biedt die het belooft, hangt af van één variabele die de wetgever niet in de hand heeft: de bereidheid van kwetsbare zelfstandigen om hun recht ook daadwerkelijk op te eisen.

Bron: Tweede Kamer der Staten-Generaal · Rijksoverheid · ZZP Nederland · Fiscaal Vanmorgen

Deel dit bericht via:

Overheid breekt eigen belofte: 650 zzp’ers bij Dienst Toeslagen vrezen naheffingen tot 10.000 euro

Redactie
-
1
Overheid breekt eigen belofte: 650 zzp’ers bij Dienst Toeslagen vrezen naheffingen tot 10.000 euro
zzp'ers Dienst Toeslagen naheffingen overheid Den Haag
Beeld: Ivo Nederlof (Pexels), redactie ZZP Nieuws © 2026

Laatst bijgewerkt: 21 april 2026, 19:34

Update 21 april 2026: Twee moties aangenomen, kabinet onder druk

Volgens een overzicht van fiscaal advocaat Boris Emmerig op LinkedIn heeft de Tweede Kamer dinsdag 21 april twee moties aangenomen die het kabinet dwingen tot een oplossing voor de zzp’ers bij Dienst Toeslagen. De motie van Mariëtte Patijn (GroenLinks-PvdA) en Lisa Westerveld (GroenLinks-PvdA) is unaniem aangenomen en verzoekt de regering de eerder gedane belofte na te komen door de naheffingen te vergoeden, inclusief eventuele boetes met betrekking tot de werknemerspremie. De motie van Wendy van Eijk (VVD) is bijna unaniem aangenomen — alleen de SGP stemde tegen — en roept de regering op om vóór de zomer met de betrokken partijen tot een oplossing te komen die de hersteloperatie geen vertraging laat oplopen. De moties van Moinat (SP) / Van Houwelingen (FvD) en Ergin (DENK) / Dijk (SP) zijn verworpen.

Emmerig wijst op een belangrijk juridisch punt: de motie-Patijn/Westerveld spreekt over “naheffingen” zonder beperking, terwijl het kabinet in de Kamerbrief van 15 april alleen sprak over premies werknemersverzekeringen. Onder naheffingen vallen fiscaal-juridisch alle naheffingsaanslagen, dus ook loonbelasting. De eerdere raming van circa 6 miljoen euro kan daarmee een ondergrens zijn.

De staatssecretarissen Eelco Eerenberg (Belastingdienst) en Sandra Palmen (Toeslagen) stelden vorige week nog dat de regels voor iedereen gelden. Zij moeten nu alsnog tot een oplossing komen.

De Dienst Toeslagen trekt een eerder gedane toezegging in: boetes en naheffingen die zzp’ers oplopen door hun werk aan de toeslagenaffaire worden niet vergoed. Dat raakt zo’n 650 zelfstandigen die door de overheid zelf werden ingezet — en die door diezelfde overheid nu als schijnzelfstandigen worden aangemerkt. Het verhaal speelt al meer dan een jaar, maar de financiële rekening wordt nu pas concreet.

Eind 2024 vroeg de Dienst Toeslagen ruim 650 zzp’ers om door te werken aan het herstel van de toeslagenaffaire, omdat de afhandeling anders verder zou vertragen. Het ministerie van Financiën erkende daarbij al dat deze zelfstandigen waarschijnlijk als schijnzelfstandigen moeten worden beschouwd — maar koos er bewust voor hen te blijven inzetten. De staffingbureaus die hen leverden, kregen een schriftelijke garantie: eventuele naheffingen en boetes zouden door Dienst Toeslagen worden vergoed.

Die garantie werd al op 10 februari 2025 per brief ingetrokken, met ingang van 1 april 2025, zo blijkt uit de beantwoording van Kamervragen door staatssecretaris Palmen. Palmen vindt het belangrijk dat de overheid een voorbeeldrol heeft en zich houdt aan wet- en regelgeving — voor iedereen moeten dezelfde regels gelden. De toezegging om naheffingen en boetes te compenseren bleek juridisch niet houdbaar. Op de vraag waarom de eigen toezeggingen niet worden nagekomen, geeft Palmen geen antwoord.

Een jaar van vruchteloos overleg

Sindsdien hebben de betrokken bureaus geprobeerd met het ministerie van Financiën tot een oplossing te komen. Zonder resultaat. Het ministerie is volgens Wout Dekker van Vanberkel Professionals, het voornaamste zzp-bureau waarmee Dienst Toeslagen samenwerkt, “onverbiddelijk”. Nu de naheffingen daadwerkelijk dreigen te vallen, wordt de omvang van de schade voor het eerst concreet in kaart gebracht — en wordt de kwestie breed zichtbaar.

Naheffingen zzp’ers Dienst Toeslagen lopen op tot 10.000 euro

Vanberkel Professionals heeft doorgerekend dat de naheffingen per persoon kunnen oplopen tot 10.000 euro. In totaal gaat het om een bedrag van 6 miljoen euro. Dekker spreekt van zzp’ers die “zeer bezorgd” zijn. De situatie lijkt volgens hem op een “rondpompactie” van geld binnen hetzelfde ministerie van Financiën — van Dienst Toeslagen naar de Belastingdienst, over de rug van bemiddelaars en zelfstandigen. Zijn conclusie is scherp: “Leg dat maar eens uit aan hen én aan de samenleving, zeker in een dossier als dat van de toeslagenaffaire.”

Staatssecretaris Eelco Eerenberg, die over de Belastingdienst gaat, laat via een woordvoerder weten dat hij vanwege de fiscale geheimhoudingsplicht niet kan zeggen hoeveel zzp’ers een naheffing kunnen verwachten of hoe hoog die zal zijn.

De overheid handhaaft bij zichzelf — maar betaalt niet

De zzp’ers bij het ministerie werden als schijnzelfstandigen aangemerkt omdat ze niet van vaste medewerkers te onderscheiden waren: de overheid bepaalde hoe ze werkten, ze gebruikten computers van het ministerie en waren ingebed in vaste teams. Dat zijn precies de criteria waaraan de Belastingdienst schijnzelfstandigheid toetst — criteria waarvan de rechter overigens niet altijd overtuigd is, zoals bleek uit een recente uitspraak over een zorgprofessional.

Fiscaal jurist Jasper Commandeur wees op LinkedIn al op de bredere implicaties: als de handhaving bij de eigen organisatie daadwerkelijk wordt doorgezet, zou de Belastingdienst zichzelf een naheffingsaanslag moeten opleggen — en mogelijk ook voor de periode vóór 1 januari 2025, als er sprake is van kwaadwillendheid.

Vertragingsrisico voor de toeslagenaffaire

Van de 2.100 medewerkers die momenteel werken aan de afhandeling van de toeslagenaffaire hebben er ongeveer 600 een zzp-constructie. De dreigende naheffingen voor zzp’ers bij Dienst Toeslagen komen op een moment dat de hersteloperatie al jaren vertraging oploopt. De verwachting is dat een groot deel van hen zal vertrekken zodra de staffingbureaus de financiële risico’s niet langer kunnen dragen, wat de afhandeling opnieuw verder zal vertragen — precies wat de overheid eind 2024 probeerde te voorkomen door de zelfstandigen te vragen te blijven.

Palmen erkent het risico, maar zegt dat Dienst Toeslagen werkt aan een afbouwplan en zzp’ers probeert over te halen een vaste aanstelling te accepteren.

Een structureel probleem, geen incident

Deze zaak is het rechtstreekse gevolg van het ontbreken van heldere wetgeving rond zelfstandigheid, gecombineerd met jarenlang uitgestelde handhaving. Toen het handhavingsmoratorium per 1 januari 2025 werd opgeheven, begon de Belastingdienst voor het eerst in jaren daadwerkelijk naheffingen op te leggen bij schijnzelfstandigheid. De politieke strijd over de zachte landing liet zien hoe groot de onrust daarover was — maar voor de zzp’ers bij Dienst Toeslagen bood die discussie geen uitkomst. De overheid bleek niet klaar voor de eigen regels en legt nu de rekening bij de zelfstandigen die zij bewust had ingezet.

Bron: Rijksoverheid (Kamervragen UHT, 17 maart 2025) · AD · Tweede Kamer (stemmingen 21 april 2026) · LinkedIn-bijdrage Boris Emmerig

Deel dit bericht via:

VZN aan Kamer: zzp-beleid mist samenhang en werkt marktverstorend

Redactie
-
0
VZN aan Kamer: zzp-beleid mist samenhang en werkt marktverstorend

Laatst bijgewerkt: 7 mei 2026, 09:01

Skyline van Den Haag met het Binnenhof op de voorgrond
Beeld: Ivo Nederlof (Pexels), redactie ZZP Nieuws © 2026

Voorafgaand aan het commissiedebat arbeidsmarktbeleid van 15 april heeft de Vereniging Zelfstandigen Nederland (VZN) een position paper gestuurd naar de Kamercommissie Sociale Zaken en Werkgelegenheid. De boodschap is helder: het huidige beleid rondom zzp’ers kent onvoldoende samenhang, werkt in de praktijk marktverstorend en moet worden omgebouwd tot beleid dat uitgaat van ondernemerschap. Tegelijk reageert VZN constructief op de Kamerbrief van minister Aartsen van vorige week: de richting klopt, maar duidelijkheid op papier is één ding — het durven toepassen in de praktijk is waar het de komende tijd om draait.

VZN: verschillende wetten werken elkaar tegen

De kern van de VZN-kritiek is niet gericht op één wet of maatregel, maar op het gebrek aan samenhang tussen verschillende wetgevingstrajecten. De Zelfstandigenwet, de Wet Toelating Terbeschikkingstelling van Arbeidskrachten (WTTA), de platformregelgeving en de mededingingsregels lopen naast elkaar zonder onderlinge afstemming. In de praktijk grijpen deze regelingen op elkaar in met onbedoelde en soms tegenstrijdige effecten.

VZN illustreert dat met een concreet voorbeeld. Een zelfstandig fotograaf die via een platform werkt valt gelijktijdig onder de EU-richtlijn platformwerk, de Wet DBA, de WTTA en de mededingingsregels. Elke regeling hanteert een eigen definitie van ‘zelfstandige’. Zijn juridisch adviseur kan hem niet eenduidig adviseren over zijn rechtspositie omdat de regelingen elkaar op onderdelen tegenspreken. Het CPB en de Raad van State hebben in eerdere analyses al gewaarschuwd voor precies deze samenloop van arbeidsrechtelijke, fiscale en mededingingsrechtelijke definities. Zonder expliciete harmonisatie leidt dit tot rechtsonzekerheid voor zowel ondernemers als opdrachtgevers.

Onvoorspelbaar beleid drijft opdrachtgevers weg

Een tweede knelpunt dat VZN aankaart is het gebrek aan consistent en voorspelbaar beleid. Ondernemers krijgen te maken met regels die regelmatig veranderen of onduidelijk zijn — bij tariefdiscussies, handhaving en subsidieregelingen. In de praktijk leidt dat ertoe dat opdrachtgevers afhaken en zelfstandig ondernemers investeringen uitstellen of niet meer durven te doen.

Een IT-consultant uit Utrecht werkt met tussenpozen vijf jaar voor dezelfde opdrachtgever via een goedgekeurde modelovereenkomst. Na de aankondiging van de hervatting van handhaving besluit de opdrachtgever de samenwerking per direct te beëindigen — niet omdat er sprake is van schijnzelfstandigheid, maar louter uit voorzorg. De ondernemer verliest daarmee ruim 60 procent van zijn jaaromzet. Dit patroon — opdrachtgevers die bij voorbaat afhaken voor zzp’ers — is al langer zichtbaar in meerdere sectoren.

Recente cijfers van HeadFirst Group bevestigen dat patroon. In het eerste kwartaal van 2026 daalde het aantal aanvragen voor flexibel werkenden met 12 procent ten opzichte van het vierde kwartaal van 2025. Bij de overheid — met een aandeel van 44 procent de grootste opdrachtgever van zelfstandigen — was de daling zelfs 21 procent. Volgens Ton Sluiter, manager data bij HeadFirst Group, wijst de forse daling op een voorzichtige start van het jaar bij opdrachtgevers, gedreven door economische onzekerheid en aanhoudende onduidelijkheid rond zzp-wetgeving.

Regelgeving onvoldoende getoetst op uitvoerbaarheid

VZN signaleert ook dat regelgeving onvoldoende wordt getoetst op uitvoerbaarheid voordat die wordt ingevoerd. Een zelfstandig loodgieter in Amsterdam kan zijn werk niet meer uitvoeren in een aangewezen zero-emissiezone. Zijn dieselbus voldoet niet aan de ZE-norm, maar een elektrische vervanger kost €65.000 terwijl zijn gemiddelde jaaromzet €80.000 bedraagt. De investering verdient zich pas na acht jaar terug, terwijl de economische levensduur van het voertuig zeven jaar bedraagt.

Een bouwondernemer schakelt over op een elektrische bestelbus die door het zwaardere accupakket boven de 3.500 kg-grens uitkomt. Hierdoor is plotseling een rijbewijs C vereist, terwijl hij vijftien jaar lang probleemloos met rijbewijs B reed.

Tussenpersonen groeien ten koste van zelfstandigen

Een zorgelijke ontwikkeling die VZN expliciet benoemt is de groeiende rol van tussenpersonen en intermediairs. Zelfstandigen worden steeds vaker verplicht om via deze partijen te werken, ook bij bestaande directe relaties. Daarbij is niet altijd sprake van toegevoegde waarde, terwijl deze partijen wel een marge nemen die ten koste gaat van het tarief van de zelfstandige.

Een zelfstandig software-architect werkte drie jaar rechtstreeks voor een gemeente. Na invoering van de WTTA werd hij verplicht via een erkend detacheringsbureau te werken. Dat bureau hanteert een marge van 18 procent. Zijn effectieve uurtarief daalt van €110 naar circa €90 netto, terwijl zijn taken, verantwoordelijkheden en werkwijze volledig ongewijzigd blijven. In sectoren als de overheid, zorg en bouw rapporteren intermediairs een sterke groei van het volume na de invoering van de WTTA. Marges van 15 tot 25 procent zijn gangbaar, zonder dat er in alle gevallen sprake is van aantoonbare toegevoegde waarde voor opdrachtgever of opdrachtnemer.

Minimumtarieven werken als plafond

VZN signaleert ook een uitholling van het ondernemerschap via cao-achtige afspraken en tariefrichtlijnen. In de praktijk betekent dit dat minimumtarieven als maximum gaan werken en dat zelfstandig ondernemers minder ruimte hebben om zelf afspraken te maken. Dit beperkt het ondernemerschap en vervaagt het onderscheid tussen zelfstandig ondernemer en werknemer.

In de taxibranche publiceren brancheorganisaties richtlijnprijzen als minimumtarief voor zelfstandigen. In de praktijk gebruiken opdrachtgevers deze prijzen als maximumtarief: een zelfstandige ondernemer die hogere tarieven vraagt voor ritten buiten kantoortijden wordt systematisch gepasseerd. Een vergelijkbaar mechanisme doet zich voor in de schoonmaakbranche, waar richtlijnuurtarieven in cao-achtige afspraken zijn opgenomen. Ondernemers die kwalitatief hoogwaardiger dienstverlening aanbieden en daarvoor een premiumtarief vragen, worden in aanbestedingen systematisch benadeeld.

VZN positief over richting Aartsen, maar houdt slag om arm

Ondanks de stevige kritiek reageert VZN constructief op de Kamerbrief die minister Aartsen vorige week stuurde. In een LinkedIn-reactie noemt VZN de verschuiving van “wat mag niet” naar “wat kan wél” sterk. De beweging die Aartsen inzet — erkenning voor zelfstandigen, ruimte om te ondernemen, aanpak van schijnzelfstandigheid — sluit aan bij waar de praktijk al jaren om vraagt.

Tegelijk plaatst VZN een nadrukkelijke kanttekening: duidelijkheid op papier is één ding. Het durven toepassen in de praktijk — door opdrachtgevers, door uitvoeringsorganisaties en door de overheid zelf — is waar het de komende tijd om draait. Zoals wij vrijdag al schreven in onze analyse van de Kamerbrief van Aartsen, is ook advocaat Boris Emmerig nuchter: hij zou vandaag geen ander advies geven dan gisteren. De regels zijn niet veranderd, alleen de toon.

VNO-NCW en AWVN: steun voor rechtsvermoeden, maar risicogerichte handhaving

VZN is niet de enige organisatie die inbreng stuurt voor het debat van 15 april aanstaande. VNO-NCW en MKB-Nederland steunen in hun inbreng de snelle invoering van het rechtsvermoeden en de verplichte arbeidsongeschiktheidsverzekering voor zelfstandigen (Baz). Tegelijk roepen zij op tot risicogerichte handhaving en het schrappen van Vbar-criteria die meer complexiteit en onzekerheid veroorzaken.

Achter de haast van het kabinet zit ook een financiële drijfveer die weinig aandacht krijgt. Tijdige invoering van het rechtsvermoeden en de Baz is een voorwaarde om in aanmerking te komen voor geld uit het Europese coronaherstelfonds — per mijlpaal gaat het om €600 miljoen. De deadline voor de eerste mijlpaal is 31 augustus 2026, wat de haast achter het rechtsvermoeden direct verklaart. Wij schreven eerder al over de koppeling tussen Europees geld en zzp-wetgeving en over het risico dat de Kamer de coronasubsidie misloopt door uitstel.

Waar VZN de nadruk legt op samenhang en uitvoerbaarheid vanuit het perspectief van de zelfstandige, kijkt VNO-NCW vooral naar voorspelbaarheid voor werkgevers en opdrachtgevers. Beide organisaties zijn het eens over één ding: de huidige onzekerheid in de markt moet worden doorbroken.

Fiscalisten: rechtsvermoeden heeft bredere consequenties dan gedacht

Fiscaal jurist Jasper Commandeur wijst op een juridische consequentie van het rechtsvermoeden die in de discussie onderbelicht blijft. Het rechtsvermoeden heeft officieel alleen civielrechtelijke werking — het regelt de relatie tussen burger en opdrachtgever. Maar een logisch gevolg van het aanpassen van een definitie is dat alle andere wetten die daarnaar verwijzen ook worden aangepast, inclusief de wetten waar de Belastingdienst over gaat. De verwachting van het kabinet dat de Belastingdienst zich niet op het rechtsvermoeden zal beroepen is volgens Commandeur opmerkelijk — en mogelijk naïef.

Hij plaatst ook een scherpe noot bij de zorgsector: de positieve toonzetting over werken met zzp’ers in de Kamerbrief lijkt niet per se ook voor huisartsen te gelden. Voor waarnemende huisartsen op zzp-basis gold al eerder dat de inzet in bepaalde situaties niet in de rede lag — en dat standpunt lijkt niet te zijn herzien.

Oproep aan de Kamer: beleid moet uitgaan van ondernemerschap

VZN sluit haar position paper af met een duidelijke oproep aan de Kamercommissie. Zelfstandig ondernemerschap is een essentiële pijler van de Nederlandse economie en vraagt om duidelijke regels én ruimte om te ondernemen. Beleid voor zzp’ers moet uitgaan van ondernemerschap en niet van verkapt werknemerschap. Wie ondernemer is moet ook als zodanig worden behandeld — zowel in wetgeving als in uitvoering.

Het debat van 15 april brengt ministers Aartsen en Vijlbrief en staatssecretaris Eerenberg samen met de Kamercommissie. Met de position papers van VZN en VNO-NCW op tafel, de kritische analyse van fiscalisten en de recente Kamerbrief over de nieuwe zzp-koers als vertrekpunt, belooft het een stevig debat te worden.

Update 17 april 2026: debat heeft plaatsgevonden

Het commissiedebat van 15 april heeft de verwachtingen waargemaakt. Ministers Aartsen en Vijlbrief en staatssecretaris Eerenberg stonden een dag lang onder druk van een kritische Kamer. De belangrijkste uitkomst betreft niet het commissiedebat zelf, maar het plenaire debat dat er direct op volgde: de Tweede Kamer debatteerde gisteren ook over het wetsvoorstel rechtsvermoeden van werknemerschap bij een laag uurtarief.

De uitkomst is duidelijk: een brede Kamermeerderheid steunt het voorstel. Zzp’ers met een uurtarief onder de 38 euro kunnen straks bij de rechter werknemersstatus opeisen. De bewijslast wordt omgedraaid — niet de werkende moet bewijzen dat hij werknemer is, maar de opdrachtgever moet aantonen dat er sprake is van zelfstandig ondernemerschap. De stemming over het wetsvoorstel en de ingediende moties vindt plaats op dinsdag 21 april. De beoogde inwerkingtreding is 1 januari 2027.

Achter die datum zit ook een financiële drijfveer. Het rechtsvermoeden moet vóór 31 augustus 2026 in het Staatsblad zijn gepubliceerd om te voldoen aan een mijlpaal uit het Europese coronaherstelfonds — per mijlpaal gaat het om 600 miljoen euro. Dat verklaart de ongewone snelheid waarmee Aartsen dit wetsvoorstel door de Kamer loodst.

In de Kamer klonken wel zorgen. Over de bewijslast bij stuksprijzen en totaalcontracten, waarbij geen uurtarief is afgesproken. Over de impact op jongeren die bewust voor een lager tarief als zzp’er werken via platforms. En over de vraag of de Arbeidsinspectie ook handhavend zou moeten kunnen optreden — iets dat Aartsen nader wil onderzoeken.

Over de Zelfstandigenwet, het grotere wettelijke kader waar VZN en andere organisaties op wachten, is meer geduld vereist. Aartsen schat dat hij de wet eind 2026 naar de Raad van State kan sturen, waarna behandeling in de Tweede en Eerste Kamer volgt. Beoogde inwerkingtreding: 1 januari 2028. De zorgen van VZN over samenhang en uitvoerbaarheid blijven daarmee voorlopig onverminderd actueel.

Noot redactie 7 mei 2026: in een eerdere versie werd in de paragraaf ‘Onvoorspelbaar beleid drijft opdrachtgevers weg’ verwezen naar een AWVN-peiling. Dit cijfer is vervangen door recentere data van HeadFirst Group over Q1 2026.

Bron: Vereniging Zelfstandigen Nederland (VZN) · VNO-NCW/MKB-Nederland · EW Magazine · LinkedIn/Jasper Commandeur · HeadFirst Group · Rijksoverheid

Deel dit bericht via:

Minister Aartsen stuurt Kamer zzp-koersbrief: campagne ‘Zo kan zzp wél’, webmodule aangepast, Vbar-verduidelijking geschrapt

Redactie
-
0
Minister Aartsen stuurt Kamer zzp-koersbrief: campagne ‘Zo kan zzp wél’, webmodule aangepast, Vbar-verduidelijking geschrapt
Lege plenaire zaal van de Tweede Kamer der Staten-Generaal in Den Haag
Beeld: Jan van der Wolf (Pexels), redactie ZZP Nieuws © 2026

Minister Thierry Aartsen van Werk en Participatie heeft op 9 april de Tweede Kamer geïnformeerd over de zzp-koers van het kabinet. De centrale boodschap: meer rust en duidelijkheid, minder onzekerheid bij opdrachtgevers. Concreet kondigt het kabinet een communicatiecampagne aan, een aanpassing van de webmodule beoordeling arbeidsrelaties en bevestigt het definitief het schrappen van het verduidelijkingsdeel van de Vbar. De handhaving op schijnzelfstandigheid verandert niet. Tegelijk klinkt er vanuit de zzp-praktijk stevige kritiek: de Vereniging Zelfstandigen Nederland (VZN) waarschuwt dat het huidige beleid onvoldoende samenhang kent en in de praktijk tot marktverstoring leidt.

Campagne ‘Zo kan zzp wél’ moet onnodige uitsluiting van zzp’ers tegengaan

Het kabinet erkent in de brief iets wat veel zzp’ers al langer zeggen: opdrachtgevers sluiten bij voorbaat deuren voor zelfstandigen, zonder eerst het gesprek aan te gaan. CBS-cijfers die de minister in de brief aanhaalt, bevestigen de ernst van die beweging: het aantal zzp’ers daalde in 2025 met 62.000. Aartsen noemt het onnodig sluiten van deuren “zonde” en wijt het deels aan onduidelijkheid en een gebrek aan kennis over de geldende regels.

Nog voor de zomer start het kabinet de communicatiecampagne ‘Zo kan zzp wél’. De campagne richt zich op twee groepen. Opdrachtgevers worden gewezen op de aandachtspunten bij een overeenkomst van opdracht. Zelfstandigen worden bewuster gemaakt van waar zij rekening mee moeten houden bij het aangaan van een arbeidsrelatie. Waar eerdere overheidsvoorlichting — zoals de campagne ‘ZZP ja of nee’ — zich vooral richtte op de vraag wanneer inhuur van een zzp’er niet kon, verschuift de toon nu nadrukkelijk naar wanneer het wél kan.

Of die verschuiving ook doorwerkt bij voorzichtige opdrachtgevers, is de vraag. Advocaat en belastingadviseur Boris Emmerig van Holla Legal & Tax is nuchter: hij zou vandaag geen ander advies geven dan gisteren, en verwacht dat de Belastingdienst ook niet anders zal handhaven dan voorheen.

Webmodule wordt bijgewerkt: extern ondernemerschap voortaan prominent

Een concrete aanpassing betreft de webmodule beoordeling arbeidsrelaties. Op de startpagina wordt voortaan de rol van extern ondernemerschap — het ondernemerschap van de werkende buiten de specifieke opdracht — duidelijk benoemd. Dit gezichtspunt viel tot nu toe buiten het bereik van de webmodule, die zich uitsluitend richtte op de arbeidsrelatie zelf.

De aanpassing sluit aan bij de uitspraak van de Hoge Raad van 21 februari 2025 (ECLI:NL:HR:2025:319), die bepaalde dat extern ondernemerschap volwaardig en zonder rangorde moet worden meegewogen bij het beoordelen van arbeidsrelaties. Ook de uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam van 27 januari 2026 (ECLI:NL:GRAMS:2026:163) in de Uber-zaak speelt mee: het hof oordeelde dat zes Uber-chauffeurs geen arbeidsovereenkomst hadden, juist vanwege hun sterke mate van extern ondernemerschap.

De minister benadrukt daarbij dat extern ondernemerschap niet in alle gevallen doorslaggevend is, maar holistisch wordt meegewogen naast de acht andere gezichtspunten uit het Deliveroo-arrest. Voor zzp’ers is het praktisch relevant: gedrag als ondernemer buiten de arbeidsrelatie telt mee, en het is verstandig de opdrachtgever daarover actief te informeren.

Advocaat Emmerig plaatst een kritische kanttekening: de brief zegt niets over het verwerken van de recente jurisprudentie in de modelovereenkomsten. Dat zou de praktijk direct helpen, maar blijft vooralsnog uit.

Daarnaast wordt het toetsingskader op basis van de meest recente jurisprudentie gepubliceerd op hetjuistecontract.nl en herziet het kabinet de leidraad die de Rijksoverheid intern gebruikt.

Verduidelijkingsdeel Vbar definitief geschrapt

Minister Thierry Aartsen van Werk en Participatie
Minister Thierry Aartsen van Werk en Participatie. Beeld: Wikimedia Commons

Aartsen bevestigt dat het VBA-deel van de Vbar definitief van tafel gaat. Dit onderdeel moest wettelijk vastleggen wanneer een opdrachtgever iemand als zzp’er mag inhuren. Het stuitte op breed verzet van zzp-organisaties en een groot deel van de Tweede Kamer, omdat de criteria als een verzwaring werden ervaren ten opzichte van de bestaande wet- en regelgeving. Zoals eerder beschreven in onze analyse van de nieuwe zzp-plannen na het coalitieakkoord was het schrappen van dit deel al voorzien.

Het rechtsvermoeden van werknemerschap — het R-deel van de Vbar — gaat wél door, en met hoog tempo. Voor zzp’ers die werken onder een uurtarief van €38 (peildatum 1 januari 2026) geldt straks dat de opdrachtgever moet aantonen dat er sprake is van echte zelfstandigheid. Het kabinet streeft naar publicatie in het Staatsblad uiterlijk 31 augustus 2026. Belangrijk detail: het rechtsvermoeden heeft geen fiscale werking.

Zelfstandigenwet moet structureel houvast bieden — inclusief AOV-verplichting

Als structureel alternatief voor het geschrapte verduidelijkingsdeel werkt het kabinet aan een Zelfstandigenwet, gebaseerd op het initiatiefvoorstel van VVD, D66, CDA en SGP. De wet moet vooraf meer duidelijkheid bieden over wanneer iemand geen werknemer is en als zelfstandige kan worden ingehuurd. In onze eerdere analyse van het Vbar-besluit beschreven we al hoe de wet werkt met drie toetsen: een zelfstandigentoets, een werkrelatietoets en een sectoraal rechtsvermoeden. Tegelijkertijd legt zij de bijbehorende verantwoordelijkheden vast, waaronder een arbeidsongeschiktheidsverzekering en pensioenopbouw.

Onderdeel van dat bredere pakket is het wetsvoorstel Basisverzekering arbeidsongeschiktheid zelfstandigen (Baz), dat op 20 maart naar de Tweede Kamer is gestuurd. De Baz garandeert zelfstandig ondernemers bij arbeidsongeschiktheid een minimuminkomen. De Kamer wordt voor de zomer geïnformeerd over de vervolgstappen rond de Zelfstandigenwet.

VZN: beleid mist samenhang en werkt marktverstorend

Terwijl het kabinet aanstuurt op rust en duidelijkheid, klinkt er vanuit de praktijk een andere toon. VZN, de koepelvereniging die ruim 130.000 zelfstandigen vertegenwoordigt, stuurde voorafgaand aan het commissiedebat van 15 april een position paper naar de Kamercommissie Sociale Zaken en Werkgelegenheid. De kern van de kritiek: verschillende wetgevingstrajecten — de Zelfstandigenwet, de WTTA, platformregelgeving en mededingingsregels — werken naast elkaar zonder voldoende samenhang, met onbedoelde en soms tegenstrijdige effecten in de praktijk.

VZN illustreert dat met concrete voorbeelden. Een zelfstandig verpleegkundige met een goedgekeurde modelovereenkomst wordt door een ziekenhuis doorverwezen naar een uitzendbureau, omdat de interne jurist onzeker is over de tariefgrenzen. Haar netto-tarief daalt met circa 15 procent en ze verliest de regie over haar eigen roosterindeling. Dit patroon — zorgorganisaties die bij voorbaat afhaken voor zzp’ers — is al langer zichtbaar in de sector. Een IT-consultant verliest meer dan 60 procent van zijn jaaromzet omdat een opdrachtgever de samenwerking per direct beëindigt — niet vanwege schijnzelfstandigheid, maar louter uit voorzorg na de hervatting van de handhaving.

VZN roept de Kamer op om in het debat van 15 april nadrukkelijk aandacht te besteden aan samenhang en uitvoerbaarheid. De centrale boodschap: beleid voor zzp’ers moet uitgaan van ondernemerschap, niet van verkapt werknemerschap.

Rijksoverheid moet zelf het goede voorbeeld geven

Aartsen benadrukt dat de overheid op twee fronten het goede voorbeeld moet geven. Het aantal schijnzelfstandigen bij departementen moet naar nul — de doelstelling was dit per 1 januari 2026 te hebben afgebouwd. Tegelijk mag er geen sprake zijn van het categorisch uitsluiten van zzp’ers. Wanneer inhuur conform wet- en regelgeving is, moet daar ruimte voor zijn. Dat principe wordt opgenomen in de herziene interne leidraad van de Rijksoverheid, en het kabinet voert hierover gesprekken met onder meer de VNG.

Opvallend gegeven uit de brief: het totale aantal zelfstandigen bij de Rijksoverheid nam in de eerste helft van 2025 juist toe, van 3.778 naar 4.039. Dat laat zien, aldus Aartsen, dat het goed regelen van zelfstandigeninhuur ook binnen de overheid gewoon mogelijk is.

Handhaving blijft, geen zigzagbeleid

Voor zzp’ers die hopen op versoepeling van de handhaving: die komt er niet. De Belastingdienst blijft onverminderd controleren en handhaven op schijnzelfstandigheid. Aartsen schrijft dat de markt niet gebaat is bij zigzagbeleid, maar bij voorspelbaarheid en duidelijke spelregels. Eerder schreven wij al over de toenemende zorgen onder zzp’ers over de gevolgen van de handhaving en over wanneer boetes bij schijnzelfstandigheid terugkeren.

Op 15 april debatteert Aartsen samen met minister Vijlbrief (SZW) en staatssecretaris Eerenberg (Belastingdienst) verder met de Kamer. Het wordt een stevig debat: de VZN-kritiek ligt nu ook officieel op tafel bij de commissieleden.

Bron: Rijksoverheid (Kamerbrief 9 april 2026) · Vereniging Zelfstandigen Nederland (VZN) · ZiPconomy · LinkedIn/Boris Emmerig (Holla Legal & Tax)

Deel dit bericht via:

GGZ verdeeld over zzp’ers — maar de professional zelf krijgt geen podium

Redactie
-
0
GGZ verdeeld over zzp’ers — maar de professional zelf krijgt geen podium
zzp ggz schijnzelfstandigheid arbeidsmarkt zorgprofessional
Beeld: AI, redactie ZZP Nieuws © 2026

Kan de ggz zonder zzp’ers? De Nederlandse ggz, brancheorganisatie van ggz-instellingen, legde die vraag voor aan vier professionals. De meningen lopen uiteen — van “de ggz is beter af zónder zzp’ers” tot “wie denkt dat de ggz zonder hen kan, moet eerlijk zeggen wie er dan morgen komt werken.” Het is een interessante discussie. Maar er ontbreekt één stem: die van de zzp’er zelf.

René Dongelmans, voorzitter van Comité ZZP, wees daar in de reacties op. Er zijn honderdduizenden zorgprofessionals werkzaam in de ggz. Dat zijn de mensen die inhoudelijk iets kunnen zeggen over de meerwaarde, het nut en de noodzaak van zzp-inzet. De Nederlandse ggz laat die niet aan het woord. Bestuurders creëren zo hun eigen realiteit — en laten zorgprofessionals en hun patiënten in de kou staan.

De cijfers: tekort groeit, zzp’ers onmisbaar

De arbeidsmarktcijfers liegen er niet om. De ggz kent de hoogste vacaturegraad van de hele sector zorg en welzijn en kampt met grote tekorten in gespecialiseerd personeel. Het arbeidsmarkttekort in de ggz neemt toe van ruim 10.000 personen in 2025 tot bijna 12.000 personen in 2035. En dat terwijl het aantal medewerkers in de ggz-branche de komende tien jaar naar verwachting licht daalt — van 129.900 in 2025 naar 129.200 in 2035.

De gevolgen zijn concreet. Ggz-organisaties geven aan dat teams tijdelijk moeten sluiten wanneer een cruciale specialist — zoals een psychiater — ontbreekt: “Ook al heb je genoeg verpleegkundigen, als je die psychiater niet hebt, kan je de boel gewoon sluiten.”

In die context is de vraag of de ggz zonder zzp’ers kan allesbehalve theoretisch — ze is urgent. Het aandeel zzp’ers in de zorg als geheel groeide van 7% in 2014 naar 11% in 2024 — goed voor 157.000 zelfstandigen. Die groei is geen toeval: het is een directe reactie op krapte, wachtlijsten en de onmogelijkheid om snel genoeg vaste professionals te werven.

Vier visies, één blinde vlek

De Nederlandse ggz presenteert vier stemmen. Vakbondsbestuurder Elise Merlijn (FNV) vindt dat de ggz beter af is zonder zzp’ers en pleit voor strategische personeelsplanning en flexpools van vaste medewerkers. Eddo Spijkman, eigenaar van freelanceplatform Interim GGZ, stelt dat zzp’ers onmisbaar zijn — maar dan wel als echte zelfstandigen, niet als verkapte werknemers. Fred Paling, bestuurder van GGZ inGeest, erkent dat flexibiliteit nodig is maar ziet genoeg alternatieven: detachering, flexpools, uitzendbureaus. Sander Paas, oprichter van zorgbemiddelingsbureau PRTD, is het meest stellig: de ggz kan niet zonder zzp’ers, punt.

Wat opvalt: drie van de vier geïnterviewden zijn bestuurders of werkgevers. De zzp’er in de zorg — de professional die dagelijks op de werkvloer staat — komt niet aan het woord. Dat is een gemis, want juist die professional weet wat er in de praktijk speelt.

Wat de rechter zegt

De discussie over zzp’ers in de zorg wordt te vaak gevoerd op basis van het frame dat de Belastingdienst de afgelopen jaren heeft neergezet: intramurale inzet, gebruik van systemen van de opdrachtgever en werken voor patiënten van de organisatie zouden per definitie wijzen op schijnzelfstandigheid.

De rechter denkt daar anders over. Eerder deze week oordeelde de Rechtbank Zeeland-West-Brabant in een uitspraak over een zelfstandig logopedist dat er géén sprake was van een arbeidsovereenkomst — ondanks intramurale inzet, één opdrachtgever en gebruik van materialen van de praktijk. Doorslaggevend was de afwezigheid van gezag: de professional bepaalde zelf hoe de zorg werd verleend. Wkkgz-verplichtingen zijn geen gezag vanuit de werkgever, maar een nationale wettelijke verplichting voor iedere zorgprofessional.

Die uitspraak is relevant voor de ggz-discussie. Wat Fred Paling beschrijft als onvermijdelijk kenmerk van zorgverlening — werken binnen een organisatie, met protocollen, voor cliënten van de instelling — is volgens de rechter geen bewijs van schijnzelfstandigheid. Het gaat om de gezagsverhouding. Niet om de werkomgeving.

Angst als beleidsinstrument

Het probleem is dat veel ggz-instellingen niet op basis van een rechterlijk oordeel hebben besloten te stoppen met zzp-inzet, maar op basis van angst voor naheffingen. Die angst is begrijpelijk — maar leidt tot besluiten die niet noodzakelijk juridisch verplicht zijn en die de zorgcontinuïteit direct raken.

Intussen wordt de Zelfstandigenwet uitgewerkt als opvolger van het geschrapte VBAR-voorstel. Tot die wet er is, blijft de onzekerheid bestaan. En zolang die onzekerheid bestaat, blijven instellingen kiezen voor de veilige weg — ook als die veilige weg leidt tot gesloten teams, oplopende wachtlijsten en zorgprofessionals die nergens terechtkunnen.

De vraag die niet gesteld wordt

De Nederlandse ggz vraagt zich af of de sector zonder zzp’ers kan. Maar er is een andere vraag die minstens zo urgent is: wat gebeurt er met de zorgcontinuïteit als instellingen uit voorzorg alle zzp-inzet afbouwen, terwijl de rechter aangeeft dat dat helemaal niet noodzakelijk was?

Sander Paas formuleert het het scherpst: cliënten hebben geen tijd voor ideologie. Zij hebben nu zorg nodig. Die constatering geldt ongeacht de contractvorm van de professional die die zorg levert.

Bronnen: de Nederlandse ggz, maart 2026 · AZW trendrapportage GGZ 2025 · Rijksoverheid.nl

Deel dit bericht via:

Freelance of toch niet? Hoe tussenpartijen angst voor de Wet DBA verzilveren ten koste van zzp’ers

Redactie
-
0
Freelance of toch niet? Hoe tussenpartijen angst voor de Wet DBA verzilveren ten koste van zzp’ers
Freelance of toch niet?
Beeld: AI, redactie ZZP Nieuws © 2026

Op Freelance.nl staat een veelzeggende opdrachtomschrijving: “Let op: deze opdracht is enkel uit te voeren via ons 70/30 model. Helaas is ZZP of een doorleenconstructie niet mogelijk.” De LinkedIn-post van Fractional Development Manager Rob Vermeulen over die advertentie groeide in twee dagen naar ruim 400 likes en meer dan 100 comments. De verontwaardiging was voelbaar — en terecht.

Vermeulen verduidelijkte zelf in de reacties dat zijn post niet specifiek tegen Freelance.nl gericht was, maar tegen het bredere fenomeen: het verdienmodel van intermediairs die gebruikmaken van het sentiment rondom de Wet DBA — over de rug van zowel freelancers en zzp’ers als opdrachtgevers. Die nuance is belangrijk, want wat hier zichtbaar wordt is geen incident. Het is een patroon.

Wat is een 70/30 model of midlance?

Midlance is juridisch gezien loondienst. De professional treedt in dienst bij een tussenpartij — een bureau, een detacheerder of een zogenaamde midlance-organisatie — en voert via die constructie opdrachten uit bij eindopdrachtgevers. De midlancer krijgt ongeveer 70% van het uurtarief, de overige 30% gaat naar het bureau. In ruil daarvoor belooft het bureau zekerheid: een basissalaris, pensioen, doorbetaling bij ziekte.

Op papier klinkt dat redelijk. Maar de werkelijkheid is grimmiger. Wie werkt via midlance is noch zzp’er noch gedetacheerde — het is feitelijk altijd loondienst, ook als het wordt aangeboden op platforms die zich profileren als freelance-marktplaatsen.

Wat kost het je concreet?

De rekensom is eenvoudig maar confronterend. Bij een eindtarief van €80 per uur verdien je als zzp’er €12.800 bruto per maand. Als midlancer ontvang je 70% van dat tarief — €8.960 bruto. Dat is een verschil van bijna €3.400 per maand.

Daar bovenop komt het risico van schijnveiligheid. Ex-midlancers geven aan dat de beloofde zekerheid in de praktijk tegenvalt. Daadwerkelijke inkomsten zitten fors onder de beloofde bedragen, omdat er geen opdrachten beschikbaar zijn voor het beoogde tarief — alleen voor een lager uurtarief. De keuze is dan genoegen nemen met minder, of helemaal geen opdracht krijgen. Dat maakt je als professional volledig afhankelijk van de opdrachtenstroom van je werkgever — en van de marges die hij hanteert.

De motor: angst voor de Wet DBA

Steeds meer partijen bieden midlance-achtige modellen aan als alternatief voor zelfstandig ondernemerschap en klassieke detachering, ingegeven door de strengere handhaving op schijnzelfstandigheid. Opdrachtgevers zijn onzeker over naheffingen, bang voor controles van de Belastingdienst. En tussenpartijen springen precies op dat sentiment in.

Dat gevoel leeft breed. In de commentaren onder de Vermeulen-post constateert Katja Steen van platform Fring dat opdrachten voor een groot deel zijn opgedroogd door de handhaving. Alireza Shahrokhi, freelance full stack tester, signaleert dat op Freelance.nl sinds het nieuwe kabinet voornamelijk opdrachten staan die niet geschikt zijn voor zzp’ers — en stelt voor de naam van het platform te veranderen naar “detachering-tussenpartij.nl”. Remko van Buuren stelt de kernvraag: waar moet de oplossing vandaan komen — bij freelancers, bij recruiters en tussenbureaus, of bij opdrachtgevers die door Wet DBA-onzekerheid allerlei constructies proberen?

Het resultaat is een markt die structureel verandert — niet omdat de wet dat vereist, maar omdat onzekerheid over de wet ruimte geeft aan partijen die hun positie willen uitbouwen. Opdrachtgevers geven steeds vaker aan dat een opdracht zich niet leent voor zzp’ers — niet op basis van een rechterlijk oordeel of een boekenonderzoek, maar op basis van risicoperceptie. En de commerciële belangen van de tussenlaag die daartussen is geschoven.

Het probleem: het heet nog steeds ‘freelance’

Wat Vermeulen terecht aankaart is het transparantieprobleem. Een opdracht die uitsluitend via midlance of detachering uitvoerbaar is, heeft niets meer te maken met freelancen. Toch wordt ze aangeboden op een platform dat zich als freelance-marktplaats presenteert, onder het label “freelance opdracht”, met een sollicitatieknop die de indruk wekt dat je als zelfstandige kunt reageren.

Doordat termen als freelance, midlance en detachering geen eenduidige wettelijke definitie hebben, wordt er misbruik van gemaakt. Bedrijven bieden freelance opdrachten aan met een loondienst-constructie — juridisch gewoon een ander woord voor detachering, maar verpakt als zelfstandig ondernemen. Het gevolg is dat zzp’ers die op zoek zijn naar directe opdrachten steeds vaker stuiten op een markt die voor hen is afgesloten — niet omdat de wet het verbiedt, maar omdat tussenpartijen de toegang controleren.

Wat betekent dit voor de zzp-markt?

De brede angst voor de Wet DBA creëert een verdienmodel. Niet voor de professional die het werk uitvoert, maar voor de laag ertussen. Zelfs de bedenker van het originele midlance-concept erkende dat het model vaak slecht wordt gekopieerd en misbruikt. Het systeem wordt ingezet om marges te rechtvaardigen die geen toegevoegde waarde leveren voor opdrachtgever of opdrachtnemer.

Intussen wordt de Zelfstandigenwet door het kabinet uitgewerkt als vervanging van het inmiddels geschrapte VBAR-voorstel. Tot die wet er is, blijft de onzekerheid bestaan — en blijft de tussenlaag groeien die van die onzekerheid profiteert.

Wat kun je als zzp’er concreet doen?

Het begint bij herkenning. Opdrachten via een 70/30 model, midlance of met de vermelding “ZZP niet mogelijk” zijn juridisch loondienst — ook al worden ze gepresenteerd als freelance. Voordat je solliciteert is het verstandig om te achterhalen wie de feitelijke opdrachtgever is en of directe inhuur als zzp’er tot de mogelijkheden behoort. Soms is dat wel degelijk bespreekbaar, zeker als je kunt aantonen dat de samenwerking voldoet aan de Deliveroo-criteria: geen gezagsverhouding, professionele autonomie, en ondernemerschap dat zichtbaar is in meerdere opdrachtgevers of eigen acquisitie.

Is directe inhuur niet mogelijk, dan is de vraag of het 70/30 model de moeite waard is. De rekensom is helder: bij €80 per uur houd je als midlancer ruim €3.000 per maand minder over dan als zzp’er. Alleen als je echt geen opdrachten kunt vinden of bewust kiest voor de zekerheid van een basissalaris, kan midlance een tijdelijke tussenoplossing zijn — maar noem het dan ook zo, en niet freelancen.

Want zoals de cijfers laten zien: €80 per uur is al minder dan het lijkt — maar 70% van €80 per uur is nog veel minder.

Bronnen: Rob Vermeulen, LinkedIn, maart 2026 · ZiPconomy, november 2024 · Het Ondernemersbelang · Rijksoverheid.nl

Deel dit bericht via:

Rechter corrigeert Belastingdienst: zzp’er in de zorg is geen schijnzelfstandige

Redactie
-
0
Rechter corrigeert Belastingdienst: zzp’er in de zorg is geen schijnzelfstandige
Beeld: AI, redactie ZZP Nieuws © 2026

De Belastingdienst heeft jarenlang gesteld dat werken als zzp’er in de zorg in veel gevallen neerkomt op schijnzelfstandigheid. De rechter denkt daar anders over. In een uitspraak van de Rechtbank Zeeland-West-Brabant van 24 maart 2026 oordeelde de rechter dat een zelfstandige zorgprofessional geen schijnzelfstandige is — ook al waren vrijwel alle omstandigheden aanwezig die de Belastingdienst normaal als bewijs aanvoert.

De zaak: een logopedist met één opdrachtgever

De zaak betrof een zelfstandig logopedist die in 2024 werkte voor een logopediepraktijk. De omstandigheden waren op papier precies het soort situatie dat de Belastingdienst als risicovol bestempelt. De zzp’er werkte voor slechts één opdrachtgever, voerde intramurale werkzaamheden uit binnen de organisatie, had geen eigen cliënten maar bedient de patiënten van de praktijk, gebruikte de materialen en het elektronisch patiëntendossier van de opdrachtgever, vergoedde geen kosten voor ruimte of administratieve tools, en liet zich gedurende de hele opdracht geen enkele keer vervangen.

Kortom: een profiel dat de Belastingdienst in de zorgsector standaard als schijnzelfstandigheid kwalificeert. Toch oordeelde de rechter anders.

Oordeel van de rechter: geen gezag, dus geen arbeidsovereenkomst

De rechter keek niet naar de werkomgeving, maar naar de kern van de juridische vraag: was er sprake van een gezagsverhouding? Het antwoord was nee, om drie redenen. De logopedist ontving geen inhoudelijke aansturing over hoe het werk uitgevoerd moest worden. Er werd geen verantwoording afgelegd over persoonlijk functioneren. En welke patiënten geholpen werden en wanneer was aan de professional zelf.

Op basis daarvan concludeerde de rechtbank: er is geen arbeidsovereenkomst, maar een overeenkomst van opdracht. De logopedist werkte als echte zelfstandige.

Dat de zzp’er moest werken met een dossier, moest registreren en moest voldoen aan kwaliteitseisen, zegt volgens de rechter niets over een gezagsverhouding. Die verplichtingen vloeien voort uit de Wet Kwaliteit Klachten en Geschillen Zorg (Wkkgz) — een nationale wettelijke verplichting die voor iedere zorgprofessional geldt, ongeacht de contractvorm.

Belastingdienst tegengesproken

De uitspraak staat in direct contrast met het standpunt dat de Belastingdienst de afgelopen jaren innam. De dienst stelde eerder dat een zorgorganisatie als eindverantwoordelijke per definitie enige mate van werkgeversgezag uitoefent. De rechter verwerpt die redenering. Er is een wezenlijk verschil tussen verantwoordelijk en eindverantwoordelijk zijn — en dat verschil is door de wetgever zelf in de Wkkgz vastgelegd. Het gebruik van protocollen en kwaliteitssystemen is geen aansturing vanuit de opdrachtgever, maar een wettelijke verplichting die de zorgprofessional zelf draagt.

Fiscaal jurist Jasper Commandeur stelde naar aanleiding van de uitspraak op LinkedIn dat de beweringen van de Belastingdienst richting beroepsorganisaties — dat waarnemen als zorgprofessional “zeer waarschijnlijk schijnzelfstandig” of zelfs “onmogelijk” zou zijn — een vergissing zijn geweest. Een vergissing met grote gevolgen: zorgorganisaties die op basis van dat signaal alle zzp-inzet afbouwden, deden dat op basis van een onjuist frame.

Maatwerk, geen sectorbrede veroordeling

Een belangrijk aspect van de uitspraak is de bevestiging van wat juridisch al langer het uitgangspunt is: schijnzelfstandigheid kan alleen worden vastgesteld op basis van de concrete feiten en omstandigheden van een individueel geval. De rechter toetst holistisch — alle relevante factoren worden in onderlinge samenhang gewogen. Dat is precies wat de rechter hier deed, en wat de Belastingdienst in de praktijk naliet.

De verwachting is dat de Belastingdienst deze uitspraak zal afdoen als “slechts één casus”. Maar dat argument snijdt weinig hout zolang diezelfde dienst brede, niet onderbouwde conclusies trok over sectoren en werkstructuren als geheel.

Wat betekent dit voor zzp’ers in de zorg?

De uitspraak maakt duidelijk dat werken als zzp’er in de zorg juridisch mogelijk is — ook als de werkomgeving intramurale kenmerken heeft. Doorslaggevend is niet wáár of mét welke middelen je werkt, maar of er sprake is van gezag over de inhoud van het werk. Zorgorganisaties die uit voorzorg alle zzp-inzet hebben afgebouwd, deden dat op basis van een onterecht frame.

Concreet zijn de volgende omstandigheden geen bewijs voor een arbeidsovereenkomst: werken op locatie bij de opdrachtgever, het gebruik van het EPD of materialen van de opdrachtgever, het ontbreken van vervanging, het hebben van slechts één opdrachtgever, en het werken voor patiënten van de organisatie. Wat wél telt: wie bepaalt hoe de zorg wordt verleend? Als de zorgprofessional dat zelf bepaalt, op basis van professionele autonomie en wettelijke verplichtingen, is er geen gezag — en dus geen arbeidsovereenkomst.

Dit vonnis sluit aan bij een bredere lijn in de rechtspraak die ook zichtbaar is na het Uber-arrest, waarbij het gerechtshof oordeelde dat de chauffeurs als echte ondernemers moesten worden beschouwd. De rechter weigert consequent mee te gaan in generieke sectorbeoordelingen en toetst elke casus op zijn eigen merites.

De Zelfstandigenwet, die het kabinet momenteel uitwerkt als opvolger van het geschrapte VBAR-verduidelijkingsdeel, moet op termijn meer duidelijkheid bieden over precies dit soort situaties. Tot die tijd geldt wat de rechter vandaag bevestigt: de beoordeling is maatwerk, en de Belastingdienst heeft de afgelopen jaren die lat te breed gelegd.

Bronnen: Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 24 maart 2026 (ECLI:NL:RBZWB:2026:1391) · ZZP-erindezorg.nl · LHV · Rijksoverheid.nl

Deel dit bericht via:

Waarom die zzp’er met €80 per uur minder verdient dan jij denkt

Redactie
-
2
Waarom die zzp’er met €80 per uur minder verdient dan jij denkt
zzp uurtarief vergelijking loondienst verborgen kosten
Beeld: Canva Pro / redactie ZZP Nieuws © 2026

Een zzp uurtarief van €80 per uur — en jij trekt een wenkbrauw op. Die collega die twee jaar geleden vertrok om “voor zichzelf te beginnen” stuurt nu facturen waar je U tegen zegt. Tachtig euro. Per uur. Terwijl jij voor €3.500 bruto per maand negentig procent van de werkzaamheden doet die hij ook deed. Hoe durft hij.

Herkenbaar? Voor veel mensen in loondienst voelt het zo. En voor opdrachtgevers die die facturen binnenkrijgen ook. Maar de verontwaardiging berust op een misverstand — een rekenkundig misverstand. Want €80 per uur voor een zzp’er is niet wat het lijkt.

Wat jij ziet en wat je niet ziet

Als werknemer zie je je brutosalaris op je loonstrook. Wat je niet ziet, is wat je werkgever daarbovenop betaalt. En dat is aanzienlijk. De totale loonkosten voor een werknemer met een bruto maandsalaris van €3.000 bedragen in 2026 circa €4.258 per maand — 42% meer dan het bruto salaris.

Dat verschil zit in een stapel verplichtingen die jouw werkgever stil en automatisch voor je regelt: premies voor werknemersverzekeringen, bijdrage aan de Zorgverzekeringswet, vakantiegeld van 8%, pensioenpremie waarvoor werkgevers gemiddeld zo’n 15,8% bijdragen, doorbetaling bij ziekte (twee jaar lang, verplicht), reiskostenvergoeding en opleidingsbudget.

Jij merkt er niets van. Ze staan niet op je loonstrook. Ze bestaan gewoon.

Voor de zzp’er bestaan ze ook. Alleen betaalt hij ze zelf. Elke maand. Van zijn omzet.

De rekening die niemand ziet

Laten we de €80 per uur eens uitpluizen. Een zzp’er die veertig uur per week werkt, factureert in werkelijkheid lang niet al die uren. Een goede vuistregel is dat je ongeveer 60 tot 70 procent van je werkuren kunt factureren. Als je 40 uur per week werkt, kun je waarschijnlijk 24 tot 28 uur declareren. De rest gaat op aan acquisitie, offertes, boekhouden, scholing en alles wat een bedrijf draaiende houdt maar geen factuur oplevert.

Bovendien rekenen de meeste ervaren zzp’ers met zo’n 1.200 declarabele uren per jaar. Bij €80 per uur levert dat een bruto-omzet op van €96.000. Klinkt als veel. Maar dan:

Van €96.000 omzet naar netto inkomen:

PostBedrag per jaar
Zakelijke kosten (laptop, software, boekhouder, verzekeringen, 15%)€ 14.400
AOV-premie (arbeidsongeschiktheidsverzekering, bruto)€ 3.120
Pensioensparen (richtlijn: 20% van winst)€ 15.700
Waarde niet-declarabele werkuren€ 16.000
Resterende winst vóór belasting± € 62.880

Na aftrek van de zelfstandigenaftrek (€1.200 in 2026), MKB-winstvrijstelling en inkomstenbelasting houdt hij netto circa €42.000 tot €45.000 per jaar over. Daarmee komt hij uit op €3.500 tot €3.750 netto per maand.

Vergelijkbaar met een werknemer in loondienst wiens werkgever evenveel betaalt. Precies evenveel — maar dan zonder pensioenopbouw via de werkgever, zonder doorbetaling bij ziekte, zonder WW als de opdrachten opdrogen, en zonder ontslagbescherming.

Wat hij wel heeft: een rekening die jij niet ziet

Vakantie? Die kost hem €15.000 aan gemiste omzet per jaar als hij drie weken neemt — plus doorbetaalde ziektedagen telt hij niet eens mee. Een week griep is gewoon een week zonder inkomsten, met gewoon de vaste lasten van die week.

Daarnaast kost een arbeidsongeschiktheidsverzekering in 2026 gemiddeld €260 bruto per maand. Na aftrek van belasting is dat nog altijd gemiddeld €156 netto per maand. Elke maand, of hij nu werkt of niet. Jij hebt die dekking automatisch via je werkgever en de WIA. Hij niet, tenzij hij er zelf voor betaalt.

En dan is er nog het pensioen. De algemene richtlijn is dat zzp’ers 20 procent van alle inkomsten apart houden voor hun pensioen. Doe je dat niet, dan bouw je niets op boven de AOW. Die AOW dekt voor een alleenstaande grofweg €19.000 per jaar — voor veel mensen onvoldoende om de rekeningen te betalen.

De vuistregel die financieel adviseurs hanteren

Het is geen geheim in de boekhoudwereld. Om op hetzelfde netto besteedbaar inkomen uit te komen, moet het zzp-uurtarief gemiddeld 2,5 tot 3 keer zo hoog zijn als het bruto loondienst-uurloon. Verdubbel het uurloon van een vergelijkbare werknemer in loondienst — die verdient misschien €30 per uur, maar krijgt wél vakantiegeld, pensioen en loondoorbetaling bij ziekte.

Kortom: een werknemer die €30 bruto per uur verdient, moet als zzp’er minstens €60 tot €80 vragen om netto niet achteruit te gaan. Niet om rijker te worden. Gewoon om quitte te spelen.

Dit artikel kan ook praktisch van pas komen als je zelf zzp’er bent en je tarief moet uitleggen aan een nieuwe opdrachtgever. De rekening hierboven legt in één oogopslag uit waarom jouw tarief is wat het is — geen verontschuldiging nodig, gewoon rekenkunde.

De markt bewijst het zelf

Werkgevers die dachten dat zzp’ers “duur” waren, komen er nu achter hoe duur het alternatief is. Uit nieuw onderzoek van werkgeversvereniging AWVN van begin maart 2026: 46 procent van de werkgevers meldt hogere loonkosten doordat zij in plaats van zzp’ers mensen inhuren via andere flexvormen zoals uitzenden en detachering — tegenover 27 procent een jaar eerder.

Opvallend is bovendien dat 47% van de werkgevers zzp’ers een vaste aanstelling heeft aangeboden, maar slechts 6% van de werkgevers geeft aan dat zzp’ers bereid zijn om in loondienst te komen. Zzp’ers die de rekening kennen, weten wat loondienst hen kost.

Wat zegt de politiek?

De discussie over zzp-tarieven speelt ook in Den Haag. De politiek heeft jarenlang betoogd dat zzp’ers een fiscaal voordeel genieten ten opzichte van werknemers. Dat klopt deels — vandaar de versnelde afbouw van de zelfstandigenaftrek van €6.310 in 2022 naar €1.200 in 2026. Maar die discussie gaat voorbij aan de andere kant van de balans: de kosten die werkgevers voor werknemers dragen en die zzp’ers zelf moeten ophoesten.

Wel erkent de overheid de onderkant van het probleem. Het kabinet wil zzp’ers die tot €38 per uur verdienen een sterkere rechtspositie geven. Wie onder dat tarief werkt, kan straks makkelijker stellen dat er eigenlijk sprake is van werknemerschap. Dat is niet toevallig precies de grens waar de rekenmachine ook op uitkomt: wie minder vraagt, kan de verborgen kosten van het ondernemerschap nauwelijks dekken. Lees meer over de achtergrond van die wetgeving in ons artikel over de Zelfstandigenwet.

De conclusie

Die zzp’er met zijn €80 per uur? Hij verdient netto waarschijnlijk evenveel als zijn vroegere collega in loondienst. Misschien iets meer, misschien iets minder — afhankelijk van hoe goed hij zijn boekhouding op orde heeft, hoeveel hij spaart voor pensioen en of hij zijn AOV heeft geregeld.

Het verschil zit niet in de uitkomst. Het zit in het risico. Geen opdrachten betekent geen inkomen. Bij ziekte vallen de inkomsten weg. Een werkgever die twee jaar doorbetaalt bestaat niet. Geen collectieve pensioenregeling. Geen WW.

Dat €80 per uur is geen graailoon. Het is de prijs van dat risico — netjes doorberekend.

Tot slot: over die €80

Eén nuance verdient nog aandacht. €80 per uur klinkt hoog, maar het is vrijwel precies het landelijk gemiddelde. Volgens onderzoek van Knab onder 20.000 zelfstandigen bedraagt het gemiddelde zzp-uurtarief in Nederland €81 per uur. Daarbinnen zitten enorme verschillen: een zzp’er in de zorg of bouw zit vaak op €40 tot €60, een IT-consultant of jurist al snel boven de €100. Veel zzp’ers herkennen €80 dus helemaal niet als “hoog” — zij dromen er eerder van.

Bovendien werkt zo’n 92% van alle zzp’ers gewoon op uurbasis. Werken op projectbasis of vaste prijs is slimmer als je snel en efficiënt werkt, maar uurtje-factuurtje is en blijft de norm. De rekensom in dit artikel geldt dus voor de overgrote meerderheid.

En voor wie nu denkt: ik zit op €40 of €50 en vraag me af of ik ooit bij €80 kom — de rekening werkt precies hetzelfde op elk niveau. Ook bij €50 per uur gaan er AOV, pensioen, niet-declarabele uren en zakelijke kosten af. Juist daarom loont het om je zzp uurtarief serieus te nemen en regelmatig te herijken. Niet als hebzucht, maar als noodzaak.

Bronnen: AWVN ledenonderzoek maart 2026 · CBS arbeidsmarktcijfers 2025 · Knab Uurtarievenboekje 2025 · Rijksoverheid.nl

Deel dit bericht via:

Verplichte AOV voor zzp’ers naar Tweede Kamer: twee jaar wachten op een uitkering op minimumniveau

Redactie
-
0
Verplichte AOV voor zzp’ers naar Tweede Kamer: twee jaar wachten op een uitkering op minimumniveau
Beeld: AI, redactie ZZP Nieuws © 2026

De ministerraad heeft vrijdag het wetsvoorstel voor de verplichte AOV voor zzp’ers goedgekeurd — officieel de Basisverzekering Arbeidsongeschiktheid Zelfstandigen (BAZ). Daarmee gaat het voorstel naar de Tweede Kamer. Na jaren van discussie, vier kabinetten en scherpe kritiek van de Raad van State nadert het moment waarop de wet er waarschijnlijk daadwerkelijk doorheen komt — maar wat zzp’ers daarvoor terugkrijgen, valt velen bitter tegen.

Wat staat er in het wetsvoorstel?

De BAZ is een publieke basisverzekering voor IB-ondernemers: zzp’ers en andere zelfstandigen met een eenmanszaak. De premie bedraagt 5,4% van de winst, met een maximum van 171 euro per maand. Dat bedrag is gebaseerd op het minimumloon van 2025 en wordt geïndexeerd — in 2026 stijgt het al naar circa 177 euro, in 2027 naar ongeveer 181-185 euro. Als iemand arbeidsongeschikt raakt, geldt een wachttijd van twee jaar voordat diegene een uitkering krijgt. In de eerste twee jaar is het de eigen verantwoordelijkheid om inkomstenderving op te vangen, bijvoorbeeld met eigen spaargeld of de inkomsten van een partner.

Directeur-grootaandeelhouders met een bv vallen niet onder de basisverzekering. Hetzelfde geldt voor zzp’ers die naast hun zelfstandige werk als werknemer werken en via de WIA al voldoende verzekerd zijn.

Waarom heeft het kabinet zoveel haast?

Minister Thierry Aartsen (VVD, Werk en Participatie) zet bewust vaart achter de BAZ, en dat heeft twee harde redenen. Het wetsvoorstel is onderdeel van de Europese afspraken over het coronaherstelfonds: als Nederland de afspraken niet nakomt, riskeren we 600 miljoen euro aan Europees steungeld. De deadline voor dit onderdeel van het pakket ligt op 31 augustus 2026.

Daarnaast wordt de BAZ straks een formeel vereiste in de aankomende Zelfstandigenwet. Wie als zelfstandige wil werken, moet een voorziening tegen arbeidsongeschiktheid hebben. De BAZ is de publieke basisvulling voor die plicht. De koppeling maakt het politiek moeilijker om de BAZ af te wijzen zonder ook de Zelfstandigenwet te torpederen.

De uitkering: minder dan veel zzp’ers verwachten

Het kabinet presenteert de BAZ als een sociaal vangnet, maar de bescherming die de regeling biedt, is in de praktijk beperkt. Na twee jaar arbeidsongeschiktheid ontvang je een uitkering van 70% van je vroegere inkomen, maar nooit meer dan het minimumloon. Voor de meeste zzp’ers die gewend zijn aan een inkomen boven het minimumloon — denk aan 4.000 of 5.000 euro per maand — betekent dat in de praktijk dat ze terugvallen op een uitkering van ruwweg 2.000 euro netto, ongeacht wat ze eerder verdienden.

Daar komt bij dat de beoordeling strenger is dan bij de WIA voor werknemers. Bij de BAZ beoordeelt het UWV of de zelfstandige eenvoudige functies — zoals receptionist, parkeerbeheerder of productiemedewerker — kan uitvoeren voor het minimumloon, in het eigen of een ander bedrijf. Als dat zo is, krijgt de zelfstandige geen uitkering. Het UWV hanteert daarbij het alles-of-niets-principe: volledig arbeidsongeschikt of geen recht op een uitkering. Bij een private AOV op basis van beroepsarbeidsongeschiktheid is de beoordeling persoonlijker en gericht op je eigen werk — de publieke BAZ biedt die bescherming niet.

De eerste twee jaar na een ziekmelding ben je hoe dan ook op jezelf aangewezen. Voor zzp’ers zonder buffer of partner met inkomen is dat een reëel risico. Lees in ons eerdere artikel waarom een groot deel van de zelfstandigen nu al onverzekerd opereert en wat de financiële risico’s zijn.

Kritiek van alle kanten

De Raad van State concludeerde in december dat de BAZ niet of nauwelijks uitvoerbaar is, zeker zolang de uitvoeringsproblemen bij de WIA niet zijn opgelost. De Raad adviseerde eerst de WIA verdergaand te vereenvoudigen. Dat advies is niet opgevolgd; het kabinet heeft het wetsvoorstel wel aangepast — onder meer door de wachttijd te verlengen van één naar twee jaar — maar is inhoudelijk doorgegaan.

Belangenorganisatie ZZP Nederland blijft kritisch en denkt dat de beoogde invoeringsdatum van 2030 niet eens gehaald wordt. Het UWV, dat straks verantwoordelijk wordt voor de claimbeoordeling en uitkeringen, heeft eerder gewaarschuwd dat het de uitvoering nauwelijks aankan. De Belastingdienst int de premies.

Opt-out: kan ik eruit blijven?

Wie al een private AOV heeft die vergelijkbaar is met de BAZ, kan gebruikmaken van de opt-out. De voorwaarde is dat de wachttijd van de private verzekering niet langer is dan twee jaar en de uitkering minstens vergelijkbaar is. Overstappen kan eens per jaar.

Zzp’ers die kiezen voor een private verzekering betalen geen reguliere BAZ-premie, maar wel een stabiliteitsbijdrage. Dat bedrag is nog niet vastgesteld. De maatregel moet voorkomen dat verzekeraars alleen de gezonde, goedkope risico’s opnemen terwijl de moeilijkere gevallen automatisch in het publieke stelsel terechtkomen.

Een cruciaal punt voor wie al verzekerd is: de peildatum voor het overgangsrecht is nog niet officieel vastgesteld, maar wordt verwacht in 2026. Wie vóór die datum een private AOV heeft die aan de voorwaarden voldoet, kan mogelijk onder het soepelere overgangsrecht vallen. Lees in ons uitgebreide artikel wat al vastligt en wat nog onzeker is rond de BAZ, inclusief de eindleeftijdseis als kernpunt van het overgangsrecht.

Wat kost een private AOV nu?

De premies voor een private AOV variëren sterk per beroep. Wie de vergelijking wil maken met de maximale BAZ-premie van 171 euro per maand, doet er verstandig aan de markt te verkennen. In ons overzicht lees je wat een arbeidsongeschiktheidsverzekering kost per beroepsgroep — van IT-consultant tot dakdekker.

Wat nu?

Het wetsvoorstel gaat naar de Tweede Kamer voor behandeling. De politieke discussie zal zich concentreren op twee vragen: kan het UWV dit er werkelijk bij hebben, en hoe betaalbaar is de verplichting voor zzp’ers met een laag inkomen? Invoering vóór 2030 blijft onwaarschijnlijk, maar de kans dat de wet er uiteindelijk doorkomt, is na vrijdag groter dan ooit.

Bronnen: Rijksoverheid.nl · Raad van State · NOS · ZiPconomy

Deel dit bericht via:

Kabinet schrapt omstreden deel VBAR: wat verandert er echt voor zzp’ers?

Redactie
-
0
Kabinet schrapt omstreden deel VBAR: wat verandert er echt voor zzp’ers?
Beeld: AI, redactie ZZP Nieuws © 2026

Minister Thierry Aartsen van Werk en Participatie heeft vrijdag een belangrijke koerswijziging aangekondigd: het kabinet schrapt in 2026 het omstreden verduidelijkingsdeel van de VBAR. Tegelijkertijd maakt het kabinet juist vaart met het rechtsvermoeden van werknemerschap voor zzp’ers met een laag uurtarief. Voor zelfstandigen is dit nieuws met twee kanten.

Opmerkelijk detail: Aartsen ontmantelt het wetsvoorstel van zijn voorgangers binnen twee weken na zijn aantreden. Het is geen toeval — als Kamerlid schreef hij zelf al een alternatief.

Wat is de VBAR en wat wordt er precies geschrapt?

De wet Verduidelijking beoordeling arbeidsrelaties en rechtsvermoeden (VBAR) bestond uit twee delen. Het VBA-deel moest wettelijk vastleggen wanneer een opdrachtgever iemand als zzp’er mag inhuren. Dit deel stuitte op zoveel kritiek — van zzp-organisaties én een groot deel van de Tweede Kamer — dat het kabinet besluit het van tafel te halen. De kern van de kritiek: de VBAR had te weinig oog voor het ondernemerschap van zelfstandigen. In het coalitieakkoord van januari was al aangekondigd dat de VBAR zou worden opgesplitst — vrijdag werd dat voornemen omgezet in een concreet besluit.

Het R-deel van de VBAR — het rechtsvermoeden van werknemerschap — blijft wél overeind en gaat er zelfs versneld doorheen.

Rechtsvermoeden: wat betekent dat concreet?

Het rechtsvermoeden houdt in dat zzp’ers die werken voor een tarief onder de €38 per uur straks eenvoudiger bij de rechter kunnen afdwingen dat zij als werknemer worden behandeld. De redenering van het kabinet: wie minder dan €38 per uur verdient, kan redelijkerwijs niet van dat inkomen leven én tegelijkertijd sparen voor pensioen, werkloosheid en arbeidsongeschiktheid.

De bewijslast wordt omgedraaid. Niet de zzp’er hoeft te bewijzen dat hij eigenlijk werknemer is, maar de opdrachtgever moet aantonen dat er sprake is van echte zelfstandigheid. Aartsen verwacht ook een preventieve werking: opdrachtgevers die zzp’ers tegen lage tarieven inhuren, worden gedwongen beter na te denken over hoe ze dat organiseren.

Belangrijk om te weten: het rechtsvermoeden is geen verbod om onder dat tarief te werken. Een zzp’er die tevreden is met zijn situatie, hoeft er niets mee te doen. Alleen werkenden zelf kunnen er een beroep op doen — de Belastingdienst en Arbeidsinspectie niet. Het kabinet mikt erop dat dit deel voor de zomer door beide Kamers is aangenomen, zodat het begin 2027 kan ingaan.

Aartsen voert zijn eigen wet in

In de plaats van het geschrapte VBA-deel komt de Zelfstandigenwet — een initiatiefwetsvoorstel dat Aartsen als Kamerlid zelf ontwikkelde, samen met D66, CDA en SGP. Nu hij minister is in het kabinet van D66, VVD en CDA, krijgt hij de ruimte om die wet verder uit te werken en in te voeren. De Zelfstandigenwet werkt met drie toetsen om te bepalen of iemand als zzp’er werkt — een zelfstandigentoets, een werkrelatietoets en een sectoraal rechtsvermoeden — en is geïnspireerd op Belgische wetgeving. Zoals eerder beschreven in onze analyse van de nieuwe zzp-plannen is de grote vraag nu hoe snel de concrete uitwerking volgt en hoe die er precies uit gaat zien.

Handhaving gaat gewoon door

Een misverstand dat snel de wereld uit kan: de handhaving op schijnzelfstandigheid verandert niet. Die loopt sinds 1 januari 2025 en blijft onverminderd van kracht. Aartsen waarschuwt wel voor de overreactie die hij ziet bij opdrachtgevers die sindsdien helemaal niet meer met zzp’ers willen werken uit angst voor naheffingen. Zijn boodschap is helder: je kunt prima met zzp’ers werken, als je het maar goed regelt.

Europese dimensie

Er speelt ook een Europese factor. Nederland dreigt een korting van €600 miljoen mis te lopen op bijdragen uit het Europese coronaherstelplan als het de arbeidsmarkt niet hervormt. Aartsen wil een aangepast voorstel indienen bij Brussel waarbij het geschrapte deel van de VBAR geen onderdeel is. Of dat volstaat om de korting te vermijden, is nog onzeker.

Wat betekent dit voor jou als zzp’er?

Werk je ruim boven de €38 per uur? Dan heeft deze aankondiging op korte termijn weinig directe gevolgen. Uit onderzoek van ZZPKiest blijkt bovendien dat zzp’ers met hogere tarieven het rechtsvermoeden juist steunen — het geeft hen rust en duidelijkheid. Werk je onder dat bedrag? Dan is het rechtsvermoeden straks op jou van toepassing. Het is verstandig je situatie goed te (laten) beoordelen, ook als je er zelf tevreden mee bent.

De grote vraag die overblijft is of de Zelfstandigenwet daadwerkelijk de duidelijkheid brengt die de VBAR niet kon brengen. De discussie over zzp-wetgeving loopt in Nederland al tien jaar. Ook op gemeentelijk niveau groeit de druk: bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2026 staat het zzp-beleid op lokaal niveau steeds vaker op de agenda. Of dit kabinet het sluitstuk schrijft op nationaal niveau, moet de komende maanden blijken.

Bronnen: ZiPconomy · Accountancy Vanmorgen · Rijksoverheid.nl

Deel dit bericht via:

Zelfstandigenaftrek daalt in 2026 naar €1.200: wat betekent dat concreet voor zzp’ers?

Redactie
-
0
Zelfstandigenaftrek daalt in 2026 naar €1.200: wat betekent dat concreet voor zzp’ers?
Beeld: Canva Pro / redactie ZZP Nieuws © 2026

De zelfstandigenaftrek is in 2026 meer dan gehalveerd. Waar zzp’ers in 2025 nog €2.470 van hun winst mochten aftrekken, is dat bedrag dit jaar teruggebracht naar €1.200 — een daling van ruim 51 procent. Voor de gemiddelde zelfstandige betekent dit een hogere belastingaanslag over hetzelfde inkomen.

Wat is de zelfstandigenaftrek?

De zelfstandigenaftrek is een fiscale aftrekpost voor ondernemers. Je trekt een vast bedrag af van je winst voordat de belasting wordt berekend. Zo verlaag je je belastbare inkomen en betaal je minder belasting. De aftrek geldt niet automatisch: de Belastingdienst moet je aanmerken als ondernemer voor de inkomstenbelasting én je moet minimaal 1.225 uur per jaar aan je onderneming besteden — het zogeheten urencriterium. Heb je aan het begin van het jaar de AOW-leeftijd al bereikt? Dan heb je recht op de helft: in 2026 is dat €600.

Van €6.310 naar €900 in zes jaar

De daling van dit jaar is geen verrassing, maar wel een grote stap. Sinds 2022 bouwt de overheid de zelfstandigenaftrek versneld af. Het doel is het belastingvoordeel van zelfstandigen ten opzichte van werknemers in loondienst te verkleinen. Het traject loopt van €6.310 in 2022 naar €2.470 in 2025, dan €1.200 in 2026 en uiteindelijk €900 in 2027 — het voorlopig eindpunt.

Critici wijzen er al jaren op dat zzp’ers structureel minder belasting betalen over hetzelfde inkomen dan mensen in loondienst. De versnelde afbouw is de overheid’s antwoord op die kritiek.

Wat betekent dit voor je portemonnee?

Het voordeel wordt kleiner door het lagere bedrag, maar er geldt ook een tariefbeperking. De Belastingdienst berekent het voordeel tegen een tarief van 37,56%. Daarmee komt de maximale belastingbesparing in 2026 uit op circa €450 (€1.200 × 37,56%). In 2025 was dat nog ruim €927 (€2.470 × 37,56%). Over hetzelfde inkomen betaal je dit jaar dus al snel enkele honderden euro’s meer aan belasting.

Benut je de volledige €1.200 niet omdat je winst te laag is? Dan gaat het niet-gebruikte bedrag niet verloren. Je verrekent het in de komende 9 jaar, mits je winst in die jaren hoog genoeg is.

Starters hebben een extra buffer

Startende ondernemers hebben naast de zelfstandigenaftrek ook recht op de startersaftrek. Die blijft in 2026 ongewijzigd op €2.123. Samen kunnen starters in 2026 dus €3.323 aftrekken van hun winst. In 2025 was dat nog €4.593. Het totale voordeel neemt ook voor starters merkbaar af, maar de startersaftrek biedt nog altijd een welkome compensatie.

Wat kun je nu doen?

De verlaging geldt vanaf 1 januari 2026 voor het lopende belastingjaar. Doe je aangifte over 2025? Dan geldt nog de oude aftrek van €2.470. Ben je nu actief als zzp’er? Controleer dan of je uurtarief en verwachte winst nog in lijn zijn met de hogere belastingdruk van dit jaar.

Bronnen: Belastingdienst · Ondernemersplein (Rijksoverheid)

Deel dit bericht via:

Vier op de tien werknemers wil zzp’er worden, maar het aantal zelfstandigen daalt juist

Redactie
-
0
Vier op de tien werknemers wil zzp’er worden, maar het aantal zelfstandigen daalt juist
Beeld: AI, redactie ZZP Nieuws © 2026

Bijna vier op de tien werknemers overweegt de stap naar zelfstandig ondernemerschap. Tegelijk is het werkelijke aantal zzp’ers in 2025 voor het eerst in jaren gedaald — en juist onder de leeftijdsgroep die het meest enthousiast is over het zzp-schap is de afname het grootst. Nieuwe cijfers van Intelligence Group en het CBS laten een opvallende paradox zien.

De ambitie is groot, maar neemt licht af

Uit het Arbeidsmarktgedragsonderzoek van Intelligence Group, uitgevoerd in het laatste kwartaal van 2025, blijkt dat 14 procent van de werknemers zeker zzp’er wil worden. Nog eens een kwart zegt het te overwegen. Samen gaat het dus om zo’n vier op de tien werknemers die de overstap naar zelfstandig ondernemerschap serieus in gedachten heeft.

Die ambitie is wel iets gedaald ten opzichte van begin 2024 — vlak voor de hervatting van de handhaving op schijnzelfstandigheid — toen nog 17 procent van de werknemers ‘ja’ zei en 26 procent ‘misschien’. De wens is dus niet verdwenen, maar koelt langzaam iets af.

Jongeren zijn het meest enthousiast: van de 15- tot 24-jarigen wil 22 procent zzp’er worden. Hoe ouder de werknemer, hoe lager dat percentage. De wens is ook iets groter onder mannen dan onder vrouwen, wat overeenkomt met de feitelijke verhouding onder zelfstandigen: 63 procent man, 37 procent vrouw.

Van de huidige zzp’ers wil 11 procent liever in loondienst, en 38 procent sluit dat niet uit. De groep die dat zeker niet wil kromp van 51 naar 48 procent. Ook onder zelfstandigen neemt de zekerheid over de eigen positie dus licht af.

Ondertussen daalt het werkelijke aantal zzp’ers fors

Terwijl de aspiraties groot blijven, vertelt de praktijk een ander verhaal. Het CBS rapporteerde eerder deze maand dat het aantal zzp’ers in 2025 met 62.000 is gedaald tot circa 1,2 miljoen. Daarmee is een einde gekomen aan een jarenlange, ononderbroken groei die het totaal in tien jaar tijd met zo’n 370.000 had opgedreven.

De oorzaak is direct: per 1 januari 2025 handhaaft de Belastingdienst strenger op schijnzelfstandigheid. Opdrachtgevers zijn terughoudender geworden bij het inhuren van zelfstandigen, met name in sectoren als zorg, bouw, techniek en platformdiensten. In het eerste kwartaal van 2025 stapten alleen al 59.000 zzp’ers over naar loondienst — bijna twee keer zoveel als een jaar eerder. ZZP Nieuws beschreef eerder al hoe het aantal actieve zelfstandigen daalt terwijl KVK-inschrijvingen nog licht groeien: die schijnbaar tegenstrijdige cijfers hebben alles te maken met het verschil tussen administratieve registraties en wie daadwerkelijk aan het werk is.

Jongeren haken het sterkst af

Juist de leeftijdsgroep die het meest geïnteresseerd is in het zzp-schap, is in de praktijk het sterkst afgehaakt. Van de 15- tot 27-jarigen daalde het aantal actieve zzp’ers met 18 procent, van 105.000 naar 86.000. Onder 27-plussers was de daling met 4 procent aanzienlijk kleiner.

De terugval is zichtbaar in vrijwel alle beroepsgroepen, maar het hardst in zorg en welzijn: van 12.000 naar 7.000 jonge zelfstandigen. Ook in agrarische beroepen, creatieve functies, technische beroepen en de dienstverlening nam het aantal jonge zzp’ers merkbaar af. Alleen in transport, logistiek en commerciële beroepen groeide het aantal jonge zelfstandigen nog.

Opvallend genoeg zijn jonge werkenden niet van de arbeidsmarkt verdwenen. Het totale aantal werkende jongeren nam in 2025 juist toe — zowel het aantal met een vast als met een flexibel dienstverband groeide. Een groot deel van de voormalige jonge zzp’ers is dus niet gestopt met werken, maar overgestapt naar loondienst.

Droom en werkelijkheid lopen verder uiteen

De KVK registreerde in 2025 slechts 178.000 nieuwe zzp’ers, tegen 206.000 in 2024. Omgerekend is dat zo’n 2 procent van alle werknemers in loondienst — terwijl vier op de tien zeggen te willen overstappen. De kloof tussen ambitie en daadwerkelijke actie was zelden zo zichtbaar.

Dat betekent niet dat zelfstandig werken verdwijnt. Nederland telt nog steeds 1,2 miljoen zzp’ers en in specialistische sectoren blijft de vraag naar flexibele professionals groot. Maar de tijd dat starten als zzp’er bijna vanzelf ging, en dat opdrachtgevers zonder veel vragen zelfstandigen inhuurden, lijkt voorbij. Wie nu de stap overweegt, doet er goed aan niet alleen te kijken naar de wens, maar ook naar de sector, de contractvorm en de realiteit van een markt die structureel aan het verschuiven is.

Bronnen: 

Intelligence Group – Arbeidsmarktgedragsonderzoek Q4 2025 (via Zipconomy, 26 februari 2026)

CBS – Aantal zzp’ers in 2025 gedaald met 62 duizend, cbs.nl (12 februari 2026) CBS – Landelijke Jeugdmonitor: aantal zzp’ers daalt het sterkst onder jongeren, cbs.nl (februari 2026)

KVK – Jaarrapportage startende ondernemers 2025

Deel dit bericht via:

Meer aandacht voor zzp’ers in gemeentebeleid gevraagd richting verkiezingen 2026

Redactie
-
0
Meer aandacht voor zzp’ers in gemeentebeleid gevraagd richting verkiezingen 2026
Beeld: AI, redactie ZZP Nieuws © 2026

Met de gemeenteraadsverkiezingen van 2026 in zicht vraagt belangenorganisatie ZZP Nederland nadrukkelijk aandacht voor de positie van zelfstandigen zonder personeel in lokale coalitieakkoorden. Volgens de organisatie spelen gemeenten een grotere rol voor ondernemers dan vaak wordt gedacht, terwijl zzp’ers in lokaal beleid lang niet altijd expliciet worden meegenomen.

Het initiatief past in een bredere discussie over de positie van zelfstandigen in Nederland, waarbij landelijke wetgeving, handhaving en economische ontwikkelingen steeds vaker ook lokaal effect hebben.

Gemeenten belangrijke opdrachtgever voor zzp’ers

Voor veel zelfstandigen zijn gemeenten een directe of indirecte opdrachtgever. Denk aan:

  • tijdelijke opdrachten bij gemeentelijke projecten,
  • aanbestedingen in zorg, ICT, bouw en dienstverlening,
  • regionale economische initiatieven.

Veranderingen in gemeentelijk beleid kunnen daarom direct invloed hebben op de opdrachtenmarkt voor zzp’ers.

Lokale regelgeving steeds relevanter

Naast opdrachten spelen gemeenten ook een rol via regelgeving en uitvoering van beleid. Voorbeelden zijn:

  • vergunningen en lokale belastingen,
  • duurzaamheids- en mobiliteitsbeleid,
  • economische stimulering en subsidies.

Volgens ondernemersorganisaties wordt het belang van deze lokale factoren vaak onderschat in discussies over zelfstandig ondernemerschap.

Oproep richting nieuwe coalitieakkoorden

ZZP Nederland roept gemeenten op om zelfstandigen expliciet mee te nemen in toekomstige coalitieakkoorden. Daarbij gaat het onder meer om:

  • toegankelijk houden van gemeentelijke opdrachten,
  • beperken van administratieve lasten,
  • duidelijke uitvoering van landelijke regelgeving,
  • aandacht voor lokaal ondernemerschap.

De organisatie benadrukt dat zelfstandigen een substantieel deel van de Nederlandse arbeidsmarkt vormen en bijdragen aan flexibiliteit en innovatie.

Landelijk beleid werkt lokaal door

Tegelijkertijd blijft landelijke wetgeving rond zzp’ers volop in beweging. Discussies over arbeidsrelaties, handhaving en mogelijke nieuwe regelgeving zorgen voor onzekerheid bij zowel opdrachtgevers als zelfstandigen.

Gemeenten krijgen daardoor steeds vaker te maken met vragen over inhuur, aanbestedingen en de positie van zelfstandigen binnen lokale economieën.

Blik vooruit

Met de gemeenteraadsverkiezingen van 2026 in aantocht wordt verwacht dat lokaal economisch beleid meer aandacht krijgt. Voor zzp’ers kan dit invloed hebben op opdrachten, regelgeving en ondersteuning vanuit gemeenten.

Hoe groot die impact precies wordt, hangt af van politieke keuzes op lokaal én landelijk niveau.

Bronnen

ZZP Nederland – oproep aan gemeenten over zzp’ers in coalitieakkoorden 2026-2030
Arbeidsmarkt- en beleidsanalyses rond zelfstandig ondernemerschap en lokaal economisch beleid

Deel dit bericht via:

Kwart zzp’ers ziet opdrachten verdwijnen door onzeker beleid

Redactie
-
0
Kwart zzp’ers ziet opdrachten verdwijnen door onzeker beleid
Beeld: AI, redactie ZZP Nieuws © 2026

Een groeiend aantal zelfstandigen merkt dat opdrachten moeilijker te verkrijgen zijn. Uit recente signalen uit de arbeidsmarkt blijkt dat ongeveer een kwart van de zzp’ers minder opdrachten krijgt of zelfs opdrachten ziet verdwijnen. Belangrijke oorzaak lijkt de aanhoudende onzekerheid rond wet- en regelgeving voor zelfstandigen en de handhaving op schijnzelfstandigheid.

Hoewel de vraag naar flexibel inzetbare professionals in veel sectoren blijft bestaan, zijn opdrachtgevers voorzichtiger geworden.

Onzekerheid bij opdrachtgevers speelt grote rol

De discussie rond arbeidsrelaties, mogelijke nieuwe zzp-wetgeving en strengere controles zorgt ervoor dat organisaties risico’s proberen te beperken. In sommige gevallen kiezen opdrachtgevers ervoor om:

  • opdrachten anders in te vullen,
  • zelfstandigen via tussenconstructies in te huren,
  • of tijdelijk helemaal geen zzp’ers meer in te schakelen.

Vooral grotere organisaties en overheidsinstanties nemen vaker een afwachtende houding aan.

Praktische gevolgen voor zelfstandigen

Voor zzp’ers kan deze ontwikkeling merkbare impact hebben. Sommige zelfstandigen zien:

  • opdrachten verdwijnen of starten later,
  • tarieven onder druk komen te staan,
  • meer concurrentie tussen zelfstandigen ontstaan.

Vooral sectoren met veel discussie over arbeidsrelaties, zoals zorg, overheid, ICT en bouw, lijken deze effecten sterker te ervaren.

Groei aantal bedrijven versus actieve zelfstandigen

Opvallend is dat tegelijkertijd het aantal ingeschreven zzp-bedrijven nog licht groeit. Dat betekent echter niet automatisch dat meer zelfstandigen actief werken. Steeds vaker houden ondernemers een inschrijving aan terwijl zij tijdelijk minder opdrachten uitvoeren of deels terugkeren naar loondienst.

Dit verklaart waarom sommige statistieken groei laten zien, terwijl in de praktijk juist minder opdrachten beschikbaar zijn.

Politieke ontwikkelingen blijven bepalend

Het kabinet werkt aan nieuwe regels rond zelfstandigen en arbeidsrelaties. Tegelijk blijft de uitvoering en handhaving onderwerp van discussie. Voor zowel zzp’ers als opdrachtgevers is vooral duidelijkheid belangrijk, zodat zij weten waar zij aan toe zijn.

Zolang die duidelijkheid ontbreekt, lijkt voorzichtigheid in de markt voorlopig aan te houden.

Blik vooruit

Ondanks de huidige onzekerheid blijft zelfstandig ondernemerschap een belangrijk onderdeel van de Nederlandse arbeidsmarkt. In veel sectoren is flexibiliteit noodzakelijk en blijft vraag naar specialistische kennis bestaan.

De komende periode zal moeten blijken of nieuwe regelgeving en politieke keuzes leiden tot meer stabiliteit of juist verdere veranderingen in de zzp-markt.

Bronnen

Arbeidsmarktsignalen en onderzoek naar zzp-opdrachten (o.a. berichtgeving RTL Nieuws, sectormedia en analyses rond zzp-wetgeving en handhaving arbeidsrelaties).

Deel dit bericht via:

Waarom zorgorganisaties nog steeds terughoudend zijn met zzp’ers

Redactie
-
0
Waarom zorgorganisaties nog steeds terughoudend zijn met zzp’ers
Beeld: AI, redactie ZZP Nieuws © 2026

Hoewel werken met zelfstandigen in de zorg niet verboden is, blijven veel zorgorganisaties terughoudend met het inhuren van zzp’ers. Dat blijkt uit recente sectoranalyses, arbeidsmarktontwikkelingen en een opiniestuk van zorgjournalist Lex Tabak op zzp-erindezorg.nl. De discussie draait daarbij niet alleen om wetgeving, maar ook om beleid, risico-afwegingen en organisatiekeuzes.

Niet alleen wetgeving speelt een rol

De strengere aandacht voor schijnzelfstandigheid en de Wet DBA zorgt al langere tijd voor onzekerheid bij opdrachtgevers. Onderzoek onder werkgevers laat zien dat veel organisaties voorzichtig zijn geworden met het inhuren van zelfstandigen, vooral in sectoren als zorg en ICT. 

Toch betekent dit niet dat zelfstandige inzet onmogelijk is. In diverse sectorinitiatieven wordt juist gewerkt aan manieren om zzp’ers binnen de regels te blijven inzetten.

Zorgorganisaties kiezen vaker voor zekerheid

Naast regelgeving spelen ook organisatorische overwegingen mee. Sommige instellingen kiezen bewust voor meer personeel in loondienst om:

  • continuïteit van zorg te waarborgen
  • kosten voorspelbaar te houden
  • administratieve risico’s te beperken

Zo hebben diverse zorginstellingen hun inhuurbeleid aangescherpt of roosters aangepast, mede vanuit kwaliteit en continuïteit van zorg. 

Deze keuzes zijn dus niet uitsluitend juridisch, maar ook strategisch.

Personeelstekorten blijven een factor

De zorgsector kampt al jaren met personeelstekorten. Tegelijkertijd wordt het lastiger om zelfstandigen flexibel in te zetten. Sommige brancheorganisaties waarschuwen zelfs dat bepaalde zorgvoorzieningen onder druk kunnen komen te staan wanneer zzp-inzet sterk wordt teruggedrongen. 

Dat maakt het debat complex: minder zelfstandigen kan stabiliteit brengen, maar ook capaciteit verminderen.

Effect van handhaving zichtbaar

Arbeidsmarktinformatie laat zien dat strengere handhaving op schijnzelfstandigheid een ontmoedigend effect kan hebben op zzp’ers in de zorg. Voor het eerst in jaren is in delen van de sector een afname zichtbaar, mede door beleid gericht op meer werknemers in loondienst. 

Daarnaast zien organisaties soms af van zelfstandigen uit angst voor naheffingen of juridische risico’s.

Analyse uit de sector zelf

In een recente analyse op zzp-erindezorg.nl stelt journalist Lex Tabak dat naast wetgeving ook beeldvorming en bestuurlijke keuzes een rol spelen. Volgens hem ontstaat soms het idee dat werken met zzp’ers niet meer mogelijk is, terwijl er in praktijk vaak wel ruimte bestaat als arbeidsrelaties goed worden ingericht.

Dat perspectief leeft breder in de sector, al verschillen ervaringen sterk per regio en organisatie.

Wat betekent dit voor zzp’ers in de zorg?

Voor zelfstandigen betekent de huidige situatie vooral:

  • meer nadruk op aantoonbaar ondernemerschap
  • kritischer opdrachtgevers
  • verschuiving naar andere zorgorganisaties of sectoren

Tegelijk blijft de vraag naar flexibel inzetbare zorgprofessionals bestaan, zeker bij piekdrukte en specialistische zorg.

Blik vooruit

De discussie over zzp’ers in de zorg lijkt voorlopig niet voorbij. Wetgeving, arbeidsmarkttekorten en organisatorische keuzes blijven elkaar beïnvloeden. Voor zelfstandigen betekent dit dat kansen blijven bestaan, maar dat de manier waarop zij worden ingehuurd verandert.

Bronnen

Analyse/opinie: Lex Tabak – Vier redenen waarom zorgorganisaties nog steeds geen zzp’ers inhuren (zzp-erindezorg.nl)
ZZP Nederland – gevolgen handhaving Wet DBA voor sectoren
V&VN – beleid rond inzet zzp’ers in zorginstellingen
Brancheorganisaties huisartsenzorg – waarschuwingen over inzet zelfstandigen
UWV Arbeidsmarktinformatie – zzp-ontwikkelingen in zorgsector

Deel dit bericht via:

Aantal zzp’ers daalt, maar aantal bedrijven groeit nog licht

Redactie
-
0
Aantal zzp’ers daalt, maar aantal bedrijven groeit nog licht
Beeld: AI, redactie ZZP Nieuws © 2026

Het aantal zzp’ers in Nederland laat momenteel een opvallend dubbel beeld zien. Nieuwe arbeidsmarktgegevens wijzen erop dat minder mensen daadwerkelijk als zelfstandige werken, terwijl het totaal aantal ingeschreven zzp-bedrijven nog steeds licht groeit. Dat lijkt tegenstrijdig, maar heeft alles te maken met het verschil tussen actieve ondernemers en administratieve inschrijvingen.

De ontwikkeling valt samen met strengere controles op arbeidsrelaties, economische onzekerheid en een veranderende vraag naar flexibele arbeid.

Minder werkzame zelfstandigen volgens CBS

Arbeidsmarktgegevens laten zien dat het aantal werkzame zelfstandigen het afgelopen jaar is afgenomen. Het gaat om een daling van grofweg 90.000 tot 100.000 mensen die daadwerkelijk als zelfstandige actief zijn. Daarmee komt het aantal werkzame zzp’ers uit rond de 1,17 miljoen.

Deze daling betekent niet dat al deze ondernemers gestopt zijn. Een deel is:

  • teruggekeerd naar loondienst,
  • tijdelijk minder actief,
  • of combineert zelfstandig werk met een baan.

Volgens arbeidsmarktdeskundigen spelen vooral onzekerheid over regelgeving en terughoudendheid bij opdrachtgevers hierbij een rol.

KVK: aantal bedrijven groeit nog licht

Tegelijkertijd blijft het aantal ingeschreven zzp-bedrijven volgens de Kamer van Koophandel nog licht stijgen, ongeveer één procent op jaarbasis. Dat lijkt tegenstrijdig, maar komt doordat een inschrijving niet automatisch betekent dat iemand ook actief opdrachten uitvoert.

Steeds vaker gaat het om ondernemers die:

  • slechts beperkt zelfstandig werken,
  • een bedrijf aanhouden naast loondienst,
  • of hun activiteiten tijdelijk op een lager pitje zetten.

Hierdoor kan het totaal aantal bedrijven groeien terwijl het aantal actieve zelfstandigen juist afneemt.

Strengere controles beïnvloeden gedrag

Een belangrijke factor achter deze ontwikkeling is de toenemende aandacht voor arbeidsrelaties en schijnzelfstandigheid. De Belastingdienst controleert intensiever en opdrachtgevers zijn voorzichtiger geworden.

Dat leidt onder meer tot:

  • minder langdurige zzp-contracten,
  • vaker inzet via detachering of loondienst,
  • strengere contractvoorwaarden.

Vooral grotere organisaties en overheden kijken kritischer naar externe inhuur.

Sectoren merken veranderingen

In meerdere sectoren zijn de effecten inmiddels zichtbaar. Sommige organisaties verminderen de inzet van zelfstandigen of kiezen andere constructies. Tegelijk blijft in specialistische sectoren nog steeds vraag naar flexibel inzetbare professionals.

Het beeld verschilt dus sterk per branche.

Wat betekent dit voor zzp’ers?

Voor zelfstandigen verandert vooral de dynamiek:

  • Groei van het aantal zzp’ers is niet meer vanzelfsprekend.
  • Opdrachtgevers letten scherper op zelfstandigheid en contractvorm.
  • Duidelijke positionering als ondernemer wordt belangrijker.

Dat betekent niet dat zelfstandig werken verdwijnt. Nederland heeft nog steeds een grote en diverse groep zelfstandigen en flexibiliteit blijft voor veel organisaties noodzakelijk.

Vooruitblik

De komende jaren zullen waarschijnlijk in het teken staan van stabilisatie van de zzp-markt. Economische ontwikkelingen, nieuwe wetgeving en de manier waarop handhaving wordt ingevuld, bepalen hoe de markt zich verder ontwikkelt.

Voor nu lijkt vooral duidelijk dat de snelle groei van het aantal zelfstandigen tot stilstand is gekomen en dat de markt zich aanpast aan nieuwe omstandigheden.

Bronnen

CBS – Arbeidsmarktgegevens zelfstandigen (2025–2026)
Kamer van Koophandel – Bedrijvendynamiek en trends ondernemerschap (2025)
Belastingdienst – Arbeidsrelaties en handhaving Wet DBA
ZipConomy – Analyse en berichtgeving over zzp-beleid en arbeidsmarktontwikkelingen
Stad+Groen – Sectorberichtgeving over inzet zelfstandigen

Deel dit bericht via:

Nieuwe zzp-plannen krijgen vorm, maar onzekerheid blijft groot in 2026

Redactie
-
0
Nieuwe zzp-plannen krijgen vorm, maar onzekerheid blijft groot in 2026
Beeld: AI, redactie ZZP Nieuws © 2026

Na weken van discussie over schijnzelfstandigheid, handhaving en nieuwe wetgeving, wordt één ding steeds duidelijker: de politiek zet een nieuwe koers uit voor zzp-beleid, maar de uitwerking laat nog op zich wachten. Daardoor blijft 2026 voor veel zelfstandigen én opdrachtgevers een jaar van onzekerheid.

In dit artikel zetten we op een rij wat er sinds de jaarwisseling concreet is geworden, welke vragen nog openstaan en wat zzp’ers nu al praktisch kunnen doen.

1) Coalitieplannen: richting is duidelijker, details nog niet

Het coalitieakkoord bevat heldere ambities rond zzp-wetgeving: schijnzelfstandigheid moet steviger worden aangepakt, terwijl “echte zelfstandigen” sneller duidelijkheid moeten krijgen via een nieuw kader (de Zelfstandigenwet). Ook wordt gesproken over een gefaseerde aanpak, waarbij onderdelen niet allemaal tegelijk ingaan.

Dat klinkt als beweging, maar het blijft voorlopig vooral politiek richtinggevend. Wetgeving moet nog worden uitgewerkt, besproken in de Kamer en daarna ingevoerd. Tot die tijd verandert er juridisch niet automatisch iets aan de bestaande regels.

2) Nieuwe bewindspersonen op het zzp-dossier

Een opvallende ontwikkeling is dat het zzp-dossier nu expliciet gekoppeld wordt aan nieuwe verantwoordelijke bewindspersonen. In de berichtgeving worden Thierry Aartsen (VVD) genoemd als minister van Werk en Participatie en Nathalie van Berkel (D66) als staatssecretaris van Financiën.

Voor zzp’ers is dit relevant omdat het dossier vaak ‘tussen’ ministeries ligt: arbeidsrecht, fiscale handhaving en uitvoering door organisaties zoals de Belastingdienst grijpen in elkaar. Nieuwe bewindspersonen kunnen het tempo en de prioriteiten in het dossier beïnvloeden, ook als de wetgeving nog niet af is.

3) Oppositie en organisaties: steun én kritiek tegelijk

De eerste reacties op de coalitieplannen zijn gemengd. Aan de ene kant zijn er geluiden van zelfstandigenorganisaties die de koers zien als een verbetering ten opzichte van eerdere plannen. Aan de andere kant klinkt vanuit oppositiepartijen kritiek, vooral omdat er “nog veel open eindjes” zijn en de praktische consequenties voor de markt nog onduidelijk blijven.

Voor zelfstandigen en opdrachtgevers betekent dat: de richting lijkt gezet, maar de politieke discussie is nog niet klaar. En zolang er geen concrete wetsartikelen, data en uitvoeringskaders zijn, blijft het dossier gevoelig voor wijzigingen.

4) Dit verandert wél concreet in 2026: handhaving Wet DBA (deels) aangescherpt

Waar de wetgeving nog in ontwikkeling is, is de handhaving juist wél concreter geworden.

De Belastingdienst communiceert dat sinds 1 januari 2025 weer “normale regels” gelden bij arbeidsrelaties. In 2026 geldt bovendien een belangrijke nuance:

  • in 2026 worden nog geen verzuimboetes opgelegd,
  • maar vanaf 1 januari 2026 kunnen wel vergrijpboetes worden opgelegd (bij bewuste en ernstige overtredingen).

Daarnaast geldt dat de Belastingdienst bij vastgestelde schijnzelfstandigheid direct correcties en naheffingen kan opleggen.

Dit is precies waarom veel opdrachtgevers voorzichtig blijven — ook als de politiek tegelijk zegt dat er ruimte moet komen voor “echte zelfstandigen”. In de praktijk zit de onzekerheid vaak niet in de ambities, maar in de vraag: hoe wordt dit straks beoordeeld, en wat is het risico bij controle?

5) Zzp-markt: meer signalen van druk en onzekerheid

Naast politiek en handhaving spelen er ook economische signalen. In weekoverzichten en analyses wordt gesproken over:

  • krimp in het aantal zzp’ers in het laatste kwartaal van 2025,
  • financiële problemen bij een deel van de zelfstandigen,
  • en een groeiende groep die ondersteuning zoekt bij voedselbanken.

Los van de exacte cijfers is de onderliggende trend relevant: onzekerheid over regelgeving en handhaving kan doorwerken in de markt. Opdrachtgevers worden terughoudender, projecten schuiven, en sommige zelfstandigen ervaren meer druk op tarieven en continuïteit.

Wat kun je nu als zzp’er doen?

Zolang de wetgeving nog niet definitief is, draait het in 2026 vooral om risicobeheersing en professionalisering:

  1. Check je positie als ondernemer (op papier én in de praktijk)
    Niet alleen contracten, maar ook feitelijke uitvoering telt. Denk aan zelfstandige keuzevrijheid, eigen risico, eigen gereedschap/middelen waar relevant, en het voorkomen van aansturing alsof je werknemer bent.
  2. Breng opdrachtgevers gerust met duidelijkheid
    Veel onrust ontstaat doordat opdrachtgevers risico’s niet goed kunnen inschatten. Wie kan uitleggen hoe de samenwerking DBA-proof is ingericht, heeft een voordeel.
  3. Volg vooral de uitvoeringslijnen
    Wetten in wording zijn belangrijk, maar in 2026 is vooral de uitvoeringspraktijk (Belastingdienst, rechterlijke uitspraken, beleidsbrieven) bepalend voor het directe risico.

Conclusie

Sinds de jaarwisseling wordt de koers rond zzp-wetgeving duidelijker: de coalitie wil sneller duidelijkheid voor echte zelfstandigen en tegelijk schijnzelfstandigheid strakker aanpakken. Maar de uitwerking is nog niet af, waardoor de onzekerheid voorlopig blijft.

Wat wél concreet is: de handhaving rond arbeidsrelaties blijft een aandachtspunt, met in 2026 een regime waarin verzuimboetes nog achterwege blijven maar vergrijpboetes onder voorwaarden wel mogelijk zijn.

Voor zzp’ers en opdrachtgevers is 2026 daarmee vooral een jaar waarin het aankomt op goede afspraken, goede uitvoering en het volgen van de politieke en uitvoeringsstappen die nog gaan komen.

Bronnen

  • Belastingdienst – Arbeidsrelaties en handhaving (vergrijpboetes mogelijk vanaf 1 januari 2026, geen verzuimboetes in 2026) (link)
  • PIANOo (Rijksoverheid) – Wet DBA en informatie over (gedeeltelijke) verlenging zachte landing en boetesystematiek (link)
  • ikwordzzper – weekoverzicht met signalen over krimp zzp’ers en financiële druk (week 6)
  • ZipConomy – Oppositie reageert met gemengde gevoelens op zzp-plannen van nieuwe kabinet (“nog veel open eindjes”)
  • ZipConomy – Thierry Aartsen en Nathalie van Berkel genoemd als nieuwe gezichten op het zzp-dossier
Deel dit bericht via:

Coalitieakkoord wijzigt koers zzp-wetgeving: VBAR opgesplitst, Zelfstandigenwet naar voren

Redactie
-
0
Coalitieakkoord wijzigt koers zzp-wetgeving: VBAR opgesplitst, Zelfstandigenwet naar voren
Beeld: AI, redactie ZZP Nieuws © 2026

Het zzp-dossier krijgt een duidelijke nieuwe richting. In het coalitieakkoord Aan de slag – 2026–2030 staat dat de coalitie de conceptwet VBAR wil opsplitsen, een rechtsvermoeden van werknemerschap wil invoeren, en het “overgebleven deel” van VBAR zo snel mogelijk wil vervangen door een Zelfstandigenwet. 

Dat is relevant nieuws voor zelfstandigen en opdrachtgevers, omdat VBAR de afgelopen jaren juist hét kabinetsinstrument was om schijnzelfstandigheid aan te pakken én om criteria voor zelfstandigheid wettelijk te verduidelijken. De passage in het coalitieakkoord betekent niet dat alles al vaststaat (wetgeving moet nog door Tweede en Eerste Kamer), maar wél dat de politieke route verandert.

Wat staat er precies in het coalitieakkoord?

In het hoofdstuk over economie/ondernemen schrijft de coalitie letterlijk dat zij schijnzelfstandigheid wil aanpakken door de conceptwet VBAR te splitsen en een rechtsvermoeden van werknemerschap in te voeren. Het resterende deel van VBAR wil men daarna “zo snel mogelijk” vervangen door de Zelfstandigenwet. 

Dat is een koerswijziging, omdat VBAR oorspronkelijk juist als één samenhangend pakket werd gepresenteerd: enerzijds verduidelijking van de beoordeling van arbeidsrelaties (wanneer ben je werknemer of zelfstandige), en anderzijds een rechtsvermoeden voor lagere tarieven.

Wat is VBAR ook alweer?

VBAR staat voor “Verduidelijking beoordeling arbeidsrelaties en rechtsvermoeden”. In 2025 communiceerde de overheid over een wetsvoorstel dat twee doelen combineert:

  1. duidelijker maken wanneer werk als zelfstandige kan en wanneer sprake is van werknemerschap, en
  2. de positie versterken van laagbetaalde werkenden die als zelfstandige werken, via een rechtsvermoeden bij een tariefgrens. 

Belangrijk: VBAR is (voor zover publiek bekend) nog geen afgerond, ingevoerd wettelijk kader; het is beleid-in-ontwikkeling dat juist veel discussie opriep over uitvoerbaarheid en helderheid.

Wat betekent “VBAR opsplitsen” in de praktijk?

De meest concrete aanwijzing uit het coalitieakkoord is dat het rechtsvermoeden doorgaat (als los onderdeel) en dat het “overgebleven deel” van VBAR vervolgens wordt vervangen door de Zelfstandigenwet. 

Daarbij is het belangrijk om goed te onderscheiden tussen:

  • rechtsvermoeden van werknemerschap (bescherming voor laagbetaalde werkenden: makkelijker claimen dat je werknemer bent), en
  • verduidelijking van zelfstandigheid (een helder kader wanneer je wél als zelfstandige kunt werken).

De coalitie lijkt deze twee sporen uit elkaar te trekken.

Wat is het rechtsvermoeden van werknemerschap?

Het rechtsvermoeden is bedoeld om werkenden met lage tarieven makkelijker toegang te geven tot werknemersrechten als zij vinden dat hun situatie feitelijk werknemerschap is. In eerdere kabinetscommunicatie werd daarbij een tariefgrens genoemd (in 2025: €36 per uur), waarbij de opdrachtgever dan moet aantonen dat géén sprake is van een arbeidsovereenkomst als iemand zich op dat vermoeden beroept. 

Let op: de precieze tariefgrens, peildatum en vormgeving kunnen in het wetgevingstraject veranderen. Het coalitieakkoord noemt wél het rechtsvermoeden, maar niet alle technische details. 

En wat is de Zelfstandigenwet?

De Zelfstandigenwet is een initiatief(voorstel) dat in de discussie vaak wordt genoemd als alternatief voor het “verduidelijkingsdeel” van VBAR. In de beschrijving van Zipconomy gaat het om een kader met toetsen (zoals een zelfstandigentoets en werkrelatietoets) om vooraf meer zekerheid te geven of iemand als zelfstandige kan werken voor een zakelijke opdrachtgever. 

De coalitie kondigt nu aan dat zij dat spoor “zo snel mogelijk” wil inzetten als vervanging van het resterende VBAR-deel. 

Waarom is dit nieuws, ook als het nog plannen zijn?

Omdat de passage in het coalitieakkoord:

  • de richting van het zzp-dossier concreet maakt (splitsen + vervangen), en
  • aangeeft dat er politiek draagvlak is om de aanpak anders te organiseren dan het oorspronkelijke VBAR-pakket. 

ZZP Nederland noemt de voortekenen in het coalitieakkoord gunstig voor zelfstandige ondernemers en wijst erop dat meerdere wensen van de organisatie als uitgangspunt lijken te zijn genomen. 
Ook Zipconomy duidt dit als een duidelijke koerswijziging en beschrijft de gefaseerde aanpak: eerst het rechtsvermoeden, daarna vervanging van het resterende VBAR-deel door de Zelfstandigenwet. 

Wat betekent dit voor zzp’ers en opdrachtgevers in 2026?

Voorlopig vooral dit:

  1. Nog geen directe wetswijziging “per morgen”
    Een coalitieakkoord is richtinggevend, maar wetgeving moet nog worden uitgewerkt en aangenomen.
  2. Meer kans op twee aparte trajecten
    Het rechtsvermoeden kan eerder komen dan een volledig nieuw zelfstandigenkader, omdat de coalitie expliciet spreekt over fasering. 
  3. Onzekerheid blijft nog even
    Totdat er concrete wetsvoorstellen, data en uitvoeringskaders zijn, blijft het voor opdrachtgevers en zelfstandigen belangrijk om arbeidsrelaties zorgvuldig in te richten op basis van bestaande regels en rechtspraak.

Conclusie

Het coalitieakkoord zet een nieuwe koers uit: de conceptwet VBAR wordt opgesplitst, het rechtsvermoeden van werknemerschap wordt ingevoerd, en het resterende VBAR-deel moet zo snel mogelijk plaatsmaken voor de Zelfstandigenwet. 

Voor zzp’ers kan dit op termijn meer duidelijkheid betekenen — maar de cruciale vraag wordt nu: hoe snel volgt de concrete uitwerking, en hoe gaat die er precies uitzien?

Deel dit bericht via:

Uber-uitspraak: hof ziet chauffeurs als ondernemers – maar individuele beoordeling blijft leidend

Redactie
-
0
Uber-uitspraak: hof ziet chauffeurs als ondernemers – maar individuele beoordeling blijft leidend
Beeld: AI, redactie ZZP Nieuws © 2026

De juridische strijd rond Uber-chauffeurs en schijnzelfstandigheid heeft deze week een nieuwe wending gekregen. Het Gerechtshof Amsterdam oordeelde op 27 januari 2026 dat Uber-chauffeurs in deze zaak niet automatisch als werknemers moeten worden beschouwd, maar in veel gevallen als zelfstandige ondernemers kunnen worden aangemerkt.

Het arrest wordt door sommigen gepresenteerd als een overwinning voor Uber en voor zelfstandig ondernemerschap. Tegelijkertijd benadrukt het hof vooral één belangrijk punt: de arbeidsrelatie kan niet in één collectief oordeel worden vastgelegd, omdat de omstandigheden per chauffeur verschillen.

Wat is er precies besloten – en waarom is deze uitspraak relevant voor veel meer zzp’ers dan alleen platformchauffeurs?

Wat heeft het gerechtshof precies geoordeeld?

De zaak draaide om een collectieve vordering van vakbond FNV, die stelde dat Uber-chauffeurs onder de cao Taxivervoer vallen en dus als werknemers moeten worden gezien.

Het hof wees die vordering af. Volgens het gerechtshof is de status van Uber-chauffeurs niet groepsgewijs vast te stellen, omdat de mate van ondernemerschap per chauffeur kan verschillen. Het hof sluit niet uit dat sommige chauffeurs wél als werknemer kunnen worden gezien, maar dat vereist een individuele beoordeling. 

In de procedure speelden ook zes chauffeurs mee die aan de zijde van Uber procedeerden. Over deze groep oordeelde het hof wél expliciet dat zij als zelfstandige ondernemers kunnen worden beschouwd. 

Waarom is dit arrest zo belangrijk?

De Uber-zaak is al jaren een symbooldossier in de discussie over schijnzelfstandigheid. Een eerdere uitspraak uit 2021 wees juist in de richting van werknemerschap, maar het hof kiest nu voor een andere benadering: niet één oordeel voor iedereen, maar maatwerk per situatie.

De uitspraak bevestigt daarmee een bredere juridische lijn: ondernemerschap is een relevant criterium en weegt in sommige gevallen zwaarder dan organisatorische sturing door een platform. 

Betekent dit dat alle Uber-chauffeurs nu zzp’er zijn?

Nee. Dat is een te simplistische conclusie.

Het hof zegt nadrukkelijk niet dat alle chauffeurs zelfstandigen zijn. Het hof zegt juist dat je niet collectief kunt vaststellen dat alle chauffeurs werknemer zijn. In individuele gevallen kan de uitkomst anders zijn, afhankelijk van de feitelijke omstandigheden. 

Dat maakt de uitspraak minder zwart-wit dan sommige koppen suggereren.

Wat betekent dit voor andere zzp’ers en opdrachtgevers?

De bredere betekenis zit in het principe dat het hof onderstreept:

De beoordeling van zelfstandigheid blijft afhankelijk van de feitelijke invulling van de werkrelatie.

Dat is relevant voor sectoren ver buiten Uber, zoals:

  • zorg-zzp’ers
  • interim-professionals
  • bouw en techniek
  • platformwerk
  • consultancy en IT

SoloPartners wees er bijvoorbeeld op dat deze uitspraak ook interessant is voor zorg-zzp’ers, omdat de individuele toets leidend blijft. 

Voor opdrachtgevers betekent dit dat één generiek “zzp-verbod” juridisch niet altijd noodzakelijk is, maar dat goede contracten én feitelijke uitvoering steeds belangrijker worden.

Reactie van FNV: cassatie wordt onderzocht

Vakbond FNV reageerde teleurgesteld en stelde dat de uitspraak onvoldoende bescherming biedt tegen schijnzelfstandigheid. De bond onderzoekt inmiddels de mogelijkheid om in cassatie te gaan bij de Hoge Raad en sluit ook individuele procedures niet uit. 

Daarmee is het dossier juridisch waarschijnlijk nog niet definitief afgesloten.

Wat kun je als zzp’er hiervan leren?

Voor zelfstandigen is de belangrijkste les niet “Uber wint”, maar:

  • ondernemerschap blijft een doorslaggevende factor;
  • individuele omstandigheden bepalen de uitkomst;
  • collectieve labels (“alle zzp’ers zijn werknemers” of “alle zzp’ers zijn ondernemers”) houden juridisch steeds minder stand.

Wie als zzp’er werkt, doet er goed aan om in de praktijk ook echt als ondernemer te functioneren: eigen keuzes, meerdere opdrachtgevers waar mogelijk, zelfstandige positionering en het dragen van ondernemersrisico.

Conclusie

De Uber-uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam laat zien dat zelfstandig ondernemerschap juridisch zwaarder mee kan wegen dan eerder gedacht. Tegelijkertijd is het geen vrijbrief: het hof benadrukt vooral dat arbeidsrelaties niet collectief beoordeeld kunnen worden, maar per persoon moeten worden getoetst.

Voor zzp’ers en opdrachtgevers onderstreept dit arrest vooral één boodschap: de discussie over schijnzelfstandigheid wordt steeds meer een kwestie van individuele feiten en ondernemerschap – niet van algemene labels.

Deel dit bericht via:

Verdienen vrouwelijke zzp’ers nu meer dan mannen? Dit zeggen de cijfers – en wat je daar wel en niet uit kunt concluderen

Redactie
-
0
Verdienen vrouwelijke zzp’ers nu meer dan mannen? Dit zeggen de cijfers – en wat je daar wel en niet uit kunt concluderen
Beeld: AI, redactie ZZP Nieuws © 2026

De afgelopen dagen verschenen meerdere berichten waarin wordt gesteld dat vrouwelijke zzp’ers inmiddels meer verdienen dan mannelijke zzp’ers. Daarmee zou er, anders dan in loondienst, geen sprake meer zijn van een loonkloof — sterker nog: vrouwen zouden zelfs vooroplopen.

Dat klinkt opvallend. Maar klopt dit beeld echt? En waarom lijken sommige berichten elkaar tegen te spreken?

In dit artikel zetten we de cijfers zorgvuldig op een rij en leggen we uit waar de nuance zit.

Wat is de bron van deze cijfers?

De recente berichtgeving is gebaseerd op de Talent Monitor van HeadFirst Group en Intelligence Group.

In deze monitor worden gegevens uit onder meer CBS-statistieken gecombineerd met arbeidsmarkt- en inhuurdata. De analyse richt zich op zelfstandigen zoals die in deze databronnen zijn opgenomen.

Belangrijk om te benadrukken: het gaat hier om een specifieke analyse, niet om een volledig overzicht van alle mogelijke inkomenssituaties van zzp’ers in Nederland.

Wat laten de recente cijfers zien?

Volgens de Talent Monitor lag in 2024 het gemiddelde inkomen per gewerkt uur van vrouwelijke zzp’ers hoger dan dat van mannelijke zzp’ers.

Concreet:

  • vrouwelijke zzp’ers: gemiddeld €25,90 per uur
  • mannelijke zzp’ers: gemiddeld €25,10 per uur

Dat is een verschil van ongeveer 3,2% in het voordeel van vrouwen.

Deze uitkomst werd recent onder meer belicht door de Volkskrant, TaxLive en Flexmarkt.

Waarom lijken deze berichten haaks te staan op eerdere onderzoeken?

Eerdere studies en peilingen lieten vaak zien dat mannelijke zzp’ers gemiddeld meer verdienen dan vrouwelijke zzp’ers. Dat lijkt tegenstrijdig, maar dat verschil zit vooral in wat er precies wordt gemeten.

1. Inkomen per uur is niet hetzelfde als jaarinkomen

De Talent Monitor vergelijkt inkomen per gewerkt uur. Dat zegt iets over:

  • tarieven,
  • opbrengst per uur,
  • en markpositie per opdracht.

Het zegt niets direct over:

  • het totaal aantal gewerkte uren per jaar,
  • periodes zonder opdrachten,
  • of de uiteindelijke jaaromzet.

Als vrouwelijke zzp’ers gemiddeld minder uren maken, kan het totale jaarinkomen alsnog lager uitvallen, ondanks een hoger uurinkomen.

2. Sector- en beroepsverdeling spelen een grote rol

Mannen en vrouwen zijn niet gelijk verdeeld over sectoren en beroepen. Sommige sectoren kennen:

  • hogere uurtarieven,
  • meer schaarste,
  • of kortere, intensieve opdrachten.

Dat beïnvloedt gemiddelden, zonder dat dit iets zegt over structurele gelijkheid binnen alle beroepen.

3. Gemiddelden verbergen verschillen binnen groepen

Een gemiddeld verschil van enkele procenten zegt weinig over:

  • startende zzp’ers,
  • de onderkant van de markt,
  • of specifieke niches.

Binnen bepaalde beroepsgroepen verdienen mannen nog steeds meer, terwijl vrouwen in andere juist beter scoren.

Betekent dit dat er geen inkomenskloof meer is bij zzp’ers?

Nee, die conclusie gaat te ver.

Wat de cijfers wél laten zien:

  • de klassieke loonkloof zoals die in loondienst bestaat, is bij zzp’ers minder eenduidig zichtbaar;
  • vrouwelijke zzp’ers blijven in deze analyse niet structureel achter in inkomen per uur.

Wat de cijfers níét aantonen:

  • dat mannen en vrouwen als zzp’er in alle opzichten gelijk verdienen;
  • dat er geen verschillen bestaan in totaalinkomen, werkzekerheid of pensioenopbouw;
  • dat deze uitkomsten gelden voor alle jaren, sectoren en vormen van zelfstandig ondernemerschap.

Hoe verschilt dit van loondienst?

In loondienst bestaat nog steeds een duidelijke loonkloof tussen mannen en vrouwen. Die wordt onder meer verklaard door:

  • functiekeuze,
  • doorgroeimogelijkheden,
  • deeltijdwerk,
  • en onderhandelingsruimte.

Bij zzp’ers spelen andere mechanismen:

  • tarieven worden per opdracht onderhandeld;
  • beloning is direct gekoppeld aan marktwaarde;
  • functietitels en cao-structuren spelen geen rol.

Dat verklaart waarom inkomensverschillen bij zzp’ers anders kunnen uitpakken dan in loondienst, zonder dat daarmee alle ongelijkheid verdwijnt.

Wat betekent dit voor zzp’ers in de praktijk?

Voor zelfstandigen — man én vrouw — zijn een paar lessen relevant:

  • Kijk niet alleen naar gemiddelden, maar naar je eigen positie in je sector.
  • Vergelijk zowel je uurinkomen als je jaarlijkse omzet en continuïteit.
  • Houd rekening met lange-termijneffecten zoals pensioen en verzekerbaarheid.
  • Gebruik marktdata als referentie, maar baseer je strategie niet op één cijfer.

Conclusie

De recente berichten dat vrouwelijke zzp’ers meer verdienen dan mannen zijn niet onjuist, maar vragen om context. Ze laten zien dat de traditionele loonkloof bij zelfstandigen minder vanzelfsprekend is dan in loondienst, vooral wanneer gekeken wordt naar inkomen per gewerkt uur.

Tegelijkertijd zeggen deze cijfers weinig over totaalinkomen, werkzekerheid of lange-termijnopbouw. Wie verder kijkt dan de kop, ziet geen simpele winnaar of verliezer, maar een complexer beeld waarin zelfstandigheid andere spelregels kent.

Bronnen

Deel dit bericht via:
123...36Pagina 1 van 36

Over ons
Contact
Redactie
Kennisbank
Nieuwsbrief
Partners
Disclaimer
Privacyverklaring

Copyright © | ZZP Nieuws | over| contact| www.zzpnieuws.nl